Batlik — Les gens et les évènements songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les gens et les évènements" van Batlik.
Songteksten
relever la tête et s’apercevoir
que tout a changé
que l’inconnu est venu se glisser
sur les visages dans tous les bruits
et dans les rues
tic toc ont fait les secondes
qui m’ont emmené
là où je n’avais jamais mis les pieds avant
et j’ai comme l'étrange impression d'être arrivé
maintenant que je me suis perdu
ne me montre pas le bon chemin
car je ne sais pas si j’ai envie de rentrer chez moi.
je ne suis pas sûr de vouloir revenir
là où les autres connaissent de moi
le meilleur mais aussi le pire
ce n’est pas le temps qui nous change
mais les gens et les évènements
qui nous rentrent dedans
et c’est chaque fois en me promenant
que j’arrive à me rappeler
à quel point je suis laid
parce que tu m’as parlé aussi franchement
qu’on puisse parler à quelqu’un qui a mal agit
et j’ai ressenti pour la première fois
la sensation d' être jugé par quelqu’un
qui en avait le droit
plic ploc faisaient les grosses gouttes
sur mon front
pendant que j’essayais de ne plus entendre le son
de cette putain de voix qui résonnait
au fond de moi
à répéter: il a raison
en sortant de chez toi,
je dévisageais les plus grands que moi
en espérant qu’ils me rentrent dedans
qu’une bonne raclée sur le bord du trottoir
me ferait sombrer pour un instant
dans un agréable trou noir
là où je vais toutes les rues m’emmènent
au même endroit
là où j’ai des conversations avec moi
lorsque je me perds pour chaque fois
un peu mieux me retrouver
lorsque je deviens moins laid
alors je rentre chez moi
avec ma prise de conscience sous le bras
et je m’en vais retrouver tous les gens
qui m’entourent
prêt à leur refourguer de l’amour
Songtekstvertaling
doe je hoofd omhoog en zie
dat alles veranderd is
dat het onbekende zal ontglippen.
op gezichten in alle geluiden
en op straat
tic toc maakte de seconden
wie heeft me meegenomen?
waar ik nog nooit eerder ben geweest
en ik heb het vreemde gevoel dat ik ben aangekomen
nu ik verdwaald ben
laat me niet de juiste weg zien.
omdat ik niet weet of ik naar huis wil.
Ik weet niet of ik terug wil komen.
waar anderen over mij weten
de beste maar ook de slechtste
het is geen tijd dat ons verandert.
maar mensen en gebeurtenissen
die passen in
en het is elke keer als ik rondloop
dat ik me kan herinneren
hoe lelijk ik ben
omdat je zo openhartig tegen me sprak.
dat we kunnen praten met iemand die verkeerd heeft gehandeld.
en ik voelde voor de eerste keer
het gevoel van beoordeeld worden door iemand
wie had het recht?
plic ploc maakte de grote druppels.
op mijn voorhoofd
terwijl ik probeerde te stoppen met het horen van het geluid
van die verdomde stem die klonk
diep in me
ik herhaal: hij heeft gelijk.
je huis uit.,
Ik staarde naar de grotere dan ik.
ik hoop dat ze me helpen.
dan een goed pak slaag op de stoep
zou me laten zinken voor een moment
in een mooi zwart gat
waar ik ga alle straten neem me mee
op dezelfde plaats
waar ik gesprekken heb met mij
als ik verdwaal voor elke keer
een beetje beter om mezelf te vinden
als ik minder lelijk word
dus ik ga naar huis.
met mijn bewustzijn onder mijn arm
en Ik zal eindigen met alle mensen
die mij omringen
klaar om ze liefde te geven