Barbara — Souvenance songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Souvenance" van Barbara.
Songteksten
Quand les ans t’auront courbée
Tes amis abandonnée
Que les serments, les chimères
T’auront seule ainsi laissée
Souviens-toi du temps passé
De nos vingt ans, de ma prière
Viens-t'en. La lune éclaire
Toutes les primevères
Si lourdes de rosée
De toutes nos nuits belles
Un bouquet d’immortelles
Nous feront, mon aimée
Quand reviennent les saisons
Les lilas et les moissons
Dans ta solitude blême
Souviens-toi de nos beaux jours
Nos jeux, nos ris, nos amours
On ne dit qu’une fois «je t’aime»
Viens-t'en. La lune éclaire
Toutes les primevères
Si lourdes de rosée
De toutes nos nuits belles
Un bouquet d’immortelles
Nous feront, mon aimée
Ou es-tu en ce moment
Partageant le même tourment
D’une vie par nous gâchée?
Riche et laide suis devenue
Et toi même n’as pas voulu
Tant de larmes épanchées
Dis moi que tu as songé
En ce monde désolé
Au souvenir d’une image
Cailloux blancs et cailloux noirs
Oh dis moi qu’un fol esppoir
Te fit chercher mon visage
Viens-t'en. La lune éclaire
Toutes les primevères
Si lourdes de rosée
De toutes nos nuits belles
Un bouquet d’immortelles
Nous feront, mon aimée
Ma chanson n’a pas de fin
Si tu n’me tends pas la main
Du plus profond de la terre
Mon amour cherchant le tien
Ton pardon trouvant le mien
Entendons cette prière
Mais reviens. La lune éclaire
Toutes les primevères
Si lourdes de rosée
De toutes nos nuits belles
Un bouquet d’immortelles
Nous feront, mon aimée
Songtekstvertaling
Als de jaren je hebben gebogen
Je vrienden verlaten
Dat Eden, chimera ' s
Ze zullen je met rust hebben gelaten.
Denk aan de vorige keer.
Van onze twintig jaar, van mijn gebed
Maak dat je wegkomt. De maan schijnt
Alle Primrose
Zo zwaar dauw
Van al onze mooie nachten
Een boeket van onsterfelijken
Zal ons maken, mijn geliefde.
Wanneer de seizoenen terugkeren
Seringen en oogsten
In je sombere eenzaamheid.
Denk aan onze mooie dagen.
Onze spelletjes, onze lach, onze liefde
We zeggen maar één keer " Ik hou van je»
Maak dat je wegkomt. De maan schijnt
Alle Primrose
Zo zwaar dauw
Van al onze mooie nachten
Een boeket van onsterfelijken
Zal ons maken, mijn geliefde.
Waar ben je nu?
Het delen van dezelfde kwelling
Een leven dat we hebben geruïneerd?
Rijk en lelijk werd ik
En je wilde zelf niet
Zoveel tranen vergoten
Zeg me dat je dacht
In deze verlaten wereld
Naar het geheugen van een afbeelding
Witte kiezels en zwarte kiezels
Oh vertel me dat een fol eppoir
Liet je mijn gezicht zoeken.
Maak dat je wegkomt. De maan schijnt
Alle Primrose
Zo zwaar dauw
Van al onze mooie nachten
Een boeket van onsterfelijken
Zal ons maken, mijn geliefde.
Mijn lied heeft geen einde
Als je me niet bereikt
Vanuit de diepte van de aarde
Mijn liefde op zoek naar de jouwe
Jouw vergeving die de mijne vindt
Laten we dit gebed horen.
Maar kom terug. De maan schijnt
Alle Primrose
Zo zwaar dauw
Van al onze mooie nachten
Een boeket van onsterfelijken
Zal ons maken, mijn geliefde.