Barbara — Quand ceux qui vont songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Quand ceux qui vont" van Barbara.
Songteksten
Quand ceux qui vont, s’en vont aller
Quand le dernier jour s’est levé
Dans la lumière blonde
Quand ceux qui vont, s’en vont aller
Pour toujours et à tout jamais
Sous la terre profonde
Quand la lumière s’est voilée
Quand ceux que nous avons aimés
Vont fermer leur paupières
Si rien ne leur est épargné
Oh, que du moins soit exaucée
Leur dernière prière:
Qu’ils dorment, s’endorment
Tranquilles, tranquilles
Qu’ils ne meurent pas au fusil
En expirant déjà la vie
Qu'à peine, ils allaient vivre
Qu’ils ne gémissent pas leurs cris
Seuls, rejetés ou incompris
Eloignés de leurs frères
Qu’ils ne meurent pas en troupeau
Ou bien poignardés dans le dos
Ou qu’ils ne s’acheminent
En un long troupeau de la mort
Sans ciel, sans arbre et sans décor
Le feu à la poitrine
Eux qui n’avaient rien demandé
Mais qui savaient s'émerveiller
D'être venus sur terre
Qu’on leur laisse choisir, au moins
Le pays, fut-il lointain
De leur heure dernière
Qu’ils aillent donc coucher leurs corps
Dessous les ciels pourpres et or
Au-delà des frontières
Ou qu’ils s’endorment, enlacés
Comme d'éternels fiancés
Dans la blonde lumière
Quand ceux qui vont s’en vont aller
Pour toujours et à tout jamais
Au jardin du silence
Sous leur froide maison de marbre
Dans les grandes allées sans arbre
Je pense à vous, ma mère
Qu’ils aient, pour dernier souvenir
La chaleur de notre sourire
Comme étreinte dernière
Peut-être qu’ils dormiront mieux
Si nous pouvons fermer leurs yeux
Je pense à vous, ma mère
Qu’ils dorment, s’endorment
Tranquilles, tranquilles…
Songtekstvertaling
Als zij die gaan, weggaan.
Toen de laatste dag opkwam
In the light blonde
Als zij die gaan, weggaan.
Voor altijd en eeuwig
Onder de diepe grond
Toen het licht donker werd
Toen degenen die we liefhadden
Zullen hun oogleden sluiten.
Als hen niets wordt bespaard
Oh, laat op zijn minst worden toegestaan
Hun laatste gebed:
Laat ze slapen, in slaap vallen
Stil, stil.
Dat ze niet sterven met een pistool.
Al aan het einde van het leven
Dat ze nauwelijks zouden leven
Laat ze niet kreunen.
Alleen, afgewezen of verkeerd begrepen
Weg van hun broeders.
Dat zij niet in kuddes sterven.
Of in de rug gestoken.
Of dat ze niet
In een lange zwerm van de dood
Geen hemel, geen boom en geen inrichting
Vuur op de borst
Zij die niets gevraagd hadden
Maar wie wist hoe je je moest verwonderen
Om naar de aarde te zijn gekomen
Laat ze tenminste kiezen.
Het land, was het ver weg
Van hun laatste uur
Laat hen gaan en leg hun lichamen neer.
Onder de paarse en gouden hemel
Over De Grenzen Heen
Of dat ze in slaap vallen, geknuffeld
Als een eeuwige verloofde.
In the light blonde
Als de goddeloozen zullen verdwijnen.
Voor altijd en eeuwig
In de tuin van de stilte
Onder hun koude Marmeren Huis.
In grote boomloze steegjes
Ik denk aan jou, mijn moeder.
Mogen ze, voor hun laatste herinnering
De warmte van onze glimlach
Als laatste knuffel
Misschien slapen ze beter.
Als we hun ogen kunnen sluiten
Ik denk aan jou, mijn moeder.
Laat ze slapen, in slaap vallen
Stil, stil.…