Barbara — Madame songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Madame" van Barbara.
Songteksten
Je reçois, à l’instant où je rentre chez moi
Votre missive bleue, Madame
Vingt fois je la relis, et mes yeux n’y croient pas
Pourtant, c’est écrit là, Madame
Et de votre douleur, je me sens pénétrée
Mais je ne pourrais rien, Madame
Vous savez, aujourd’hui, que de l’avoir perdu
C’est lourd à supporter, Madame
Vous demandez pardon de n’avoir pas compris
Ce qu'était notre amour, Madame
Vous n’aviez que ce fils, vous aviez peur de lui
Et vous l’avez gardé, Madame
Ne me demandez pas ce qu’a été ma vie
Quand vous me l’avez pris, Madame
Je me suis toujours tu, ce n’est pas aujourd’hui
Que je vous le dirais, Madame
Vous eussiez préféré, je vous retrouve là
Qu’il fût mort en héros, Madame
Oui, c’eût été plus noble, je vous crois
Que de mourir d’amour, Madame
Mais qu’il soit mort ici ou qu’il mourût là-bas
Auriez-vous versé moins de larmes?
Il en a décidé, lui seul avait le droit
Il faut vous résigner, Madame
C’est trop tard, maintenant, pour que je vous revienne
Et vous vieillirez seule, Madame
Et ne m’en veuillez pas si je parais cruelle
Mais je l’ai trop aimé, Madame
Pour qu'à la fin du jour, près d’une cheminée
Nous évoquions ensemble, Madame
Celui que, vous et moi, nous avons adoré
Et perdu tout ensemble, Madame
Mais le chagrin m'égare, il faut me pardonner
J’ai mal de votre mal, Madame
Mais que faire, et quoi dire, puisqu’il s’en est allé?
Je ne puis rien pour vous, Madame
Pour la seconde fois, il va nous séparer
Non, je ne viendrai pas, Madame
Car, le perdre deux fois, c’est lourd à supporter
Vous me comprendrez bien, Madame
Je reçois, à l’instant où je rentre chez moi
Votre missive bleue, Madame
Vingt fois je la relis, et mes yeux n’y croient pas
Pourtant, c’est écrit là, Madame
Et de votre douleur, je me sens pénétrée
Mais je ne puis plus rien, Madame
Vous saurez, comme moi, que de l’avoir perdu
C’est lourd à supporter, Madame
Songtekstvertaling
Ik krijg, zodra ik thuis ben
Uw blauwe brief, mevrouw.
Twintig keer heb ik het gelezen, en mijn ogen geloven het niet.
Toch staat het daar geschreven, mevrouw.
En van je pijn voel ik me doordrenkt.
Maar ik kon niets doen, mevrouw.
Weet je, vandaag, om hem te verliezen
Het is moeilijk te verdragen, mevrouw.
Je vraagt om vergeving omdat je niet begrijpt
Wat onze liefde was, mevrouw
Je had alleen deze zoon, je was bang voor hem.
En u hield het, Mevrouw.
Vraag me niet hoe mijn leven was.
Toen u het van me afpakte, mevrouw.
Ik ben altijd jou geweest, het is niet vandaag.
Dat zou ik u vertellen, mevrouw.
Ik zie je hier.
Dat hij als een held stierf, Madame.
Ja, het zou nobeler geweest zijn, geloof ik.
Dan te sterven van liefde, mevrouw
Maar of hij hier stierf of daar stierf
Zou je minder tranen gelaten hebben?
Hij besloot, alleen hij had het recht
U moet ontslag nemen, mevrouw.
Het is nu te laat voor mij om terug te bellen.
En u zult alleen oud worden, Mevrouw.
En doe me geen plezier als ik er wreed uitzie.
Maar ik hield te veel van hem, mevrouw.
Zodat aan het eind van de dag, bij een open haard
We waren samen aan het praten, mevrouw.
Degene waar jij en ik van hielden
En alles verloren, mevrouw.
Maar verdriet brengt me op een dwaalspoor, ik moet vergeven worden
Ik ben uw ziekte zat, mevrouw.
Maar wat te doen, en wat te zeggen, sinds hij vertrok?
Ik kan niets voor u doen, mevrouw.
Voor de tweede keer, zal hij ons scheiden.
Nee, Ik ga niet mee, mevrouw.
Want twee keer verliezen is moeilijk te verdragen.
U zult me begrijpen, mevrouw.
Ik krijg, zodra ik thuis ben
Uw blauwe brief, mevrouw.
Twintig keer heb ik het gelezen, en mijn ogen geloven het niet.
Toch staat het daar geschreven, mevrouw.
En van je pijn voel ik me doordrenkt.
Maar ik kan niets meer doen, mevrouw.
Je zult weten, net als ik, dat je hem kwijt bent.
Het is moeilijk te verdragen, mevrouw.