Barbara — Les Mignons songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Mignons" van Barbara.

Songteksten

Avec des yeux plus grands que le ventre,
Avec des mots plus grands que le c ur,
Ils entrent dans notre existence
Côté tendresse, côté c ur.
Ils nous racontent leur enfance
En se cachant sur nos genoux
Et je ne crois pas qu’ils plaisantent
Quand ils disent: «J'ai peur de vous. «Ils nous découvrent, ils nous adorent.
Ils nous bercent avec des chansons.
Ils font bien d’autres choses encore.
Moi, je les trouve assez mignons.
Avec une belle assurance,
Une fois par mois, avec des fleurs,
Ils nous proposent une existence,
Côté coin du feu, côté c ur.
Ils ronronnent dans nos corbeilles
Et viennent manger dans nos mains
Puis, de bonne heure, ils s’ensomeillent.
Ça nous fait de joyeux matins.
Ils nous embrassent, ils nous ignorent.
Ils chantent faux sur nos chansons.
Quelquefois, ils font pire encore.
Ça ne fait rien, moi je les trouve mignons.
Un jour, ils refument le pipe
Qu’ils avaient jetée aux orties
Et voilà qu’ils prennent en grippe
La cage qu’ils s'étaient choisie.
On se dit que l’on s’aime encore
En sachant que rien ne va plus.
Ce monsieur, près de qui l’on dort,
Pourquoi donc nous avait-il plu?
On leur ouvre tout grand la porte.
On n’a plus le c ur aux chansons.
Bêtement, la vie les emporte.
Dommage, ils étaient bien mignons.
Avec des nuits de solitude,
Avec des jours de fin de mois,
On se refait des habitudes.
A vivre seul, on vit pour soi
Et voilà t’y pas qu’ils reviennent.
«Bonjour ! Tu vas bien? Me voilà.
Cette maison qui est la mienne,
Tu vois que je ne l’oublie pas. «On ne dit rien mais l’on s'étonne.
On a beau savoir la chanson,
On la trouve assez polissonne,
La dernière de nos mignons

Songtekstvertaling

Met ogen groter dan buik,
Met woorden groter dan het hart,
Ze komen in ons bestaan.
Tederheid kant, hart kant.
Ze vertellen ons over hun jeugd.
Op onze knieën
En ik denk niet dat ze een grapje maken.
Als ze zeggen: "Ik ben bang voor je. "Ze ontdekken ons, ze aanbidden ons.
Ze rocken ons met liedjes.
Ze doen veel andere dingen.
Ik vind ze best leuk.
Met een mooie verzekering,
Eens per maand, met bloemen,
Ze bieden ons een bestaan,
Kant van de brandhoek, kant c ur.
Ze spinnen in onze manden.
En kom eten in onze handen
Dan, vroeg op, worden ze wakker.
Het maakt ons blije ochtenden.
Ze kussen ons, ze negeren ons.
Ze zingen nep op onze liedjes.
Soms doen ze het nog erger.
Het is goed, Ik vind ze schattig.
Op een dag weerleggen ze de pijpbeurt.
Dat zij op brandnetels hadden geworpen
En hier nemen ze griep op.
De kooi die ze voor zichzelf hadden gekozen.
We denken dat we nog steeds van elkaar houden.
Wetende dat er niets meer mis is.
Deze Heer, in de buurt van wie we slapen.,
Waarom vonden we hem leuk?
We openen de deur wijd voor hen.
We hebben geen hart meer voor liedjes.
Stom genoeg neemt het leven ze af.
Jammer, ze waren schattig.
Met eenzame nachten,
Met maandultimo,
We raken eraan gewend.
Alleen leven we voor onszelf
En ze komen niet terug.
"Hallo ! Gaat het? Hier ben ik.
Dit huis is van mij.,
Ik vergeet het niet. "We zeggen niets, maar we zijn verrast.
Misschien kennen we het lied,
We vinden haar heel beleefd.,
De laatste van onze schattige