Barbara — La solitude songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La solitude" van Barbara.

Songteksten

Je l’ai trouvée devant ma porte
Un soir, que je rentrais chez moi
Partout, elle me fait escorte
Elle est revenue, elle est là
La renifleuse des amours mortes
Elle m’a suivie, pas à pas
La garce, que le Diable l’emporte !
Elle est revenue, elle est là
Avec sa gueule de carême
Avec ses larges yeux cernés
Elle nous fait le cœur à la traîne
Elle nous fait le cœur à pleurer
Elle nous fait des mains blêmes
Et de longues nuits désolées
La garce ! Elle nous ferait même
L’hiver au plein cœur de l'été
Dans ta triste robe de moire
Avec tes cheveux mal peignés
T’as la mine du désespoir
Tu n’es pas belle à regarder
Allez, va t-en porter ailleurs
Ta triste gueule de l’ennui
Je n’ai pas le goût du malheur
Va t-en voir ailleurs si j’y suis !
Je veux encore rouler des hanches
Je veux me saouler de printemps
Je veux m’en payer, des nuits blanches
A cœur qui bat, à cœur battant
Avant que sonne l’heure blême
Et jusqu'à mon souffle dernier
Je veux encore dire «je t’aime»
Et vouloir mourir d’aimer
Elle a dit: «Ouvre-moi ta porte
Je t’avais suivie pas à pas
Je sais que tes amours sont mortes
Je suis revenue, me voilà
Ils t’ont récité leurs poèmes
Tes beaux messieurs, tes beaux enfants
Tes faux Rimbaud, tes faux Verlaine
Eh ! bien, c’est fini, maintenant.»
Depuis, elle me fait des nuits blanches
Elle s’est pendue à mon cou
Elle s’est enroulée à mes genoux
Partout, elle me fait escorte
Et elle me suit, pas à pas
Elle m’attend devant ma porte
Elle est revenue, elle est là
La solitude, la solitude…

Songtekstvertaling

Ik vond haar voor mijn deur.
Op een avond kwam ik thuis.
Overal waar ze me begeleidt
Ze is terug, ze is hier.
De snuiver van dode liefdes
Ze volgde me, stap voor stap.
De teef, de pot op ermee !
Ze is terug, ze is hier.
Met zijn Lenten mond
Met zijn brede ogen omsingeld
Ze laat ons hart achterblijven.
Ze laat onze harten huilen.
Ze maakt ons zieke handen.
En lange, verlaten nachten.
De teef ! Ze zou ons zelfs dwingen.
Winter in het hart van de zomer
In je trieste jurk van moire
Met je haar slecht gekamd
Je ziet er wanhopig uit.
Je bent niet mooi om naar te kijken.
Kom op, draag het ergens anders.
Je trieste mond van verveling
Ik heb niet de smaak van ongeluk.
Ga naar een andere plek als ik er ben !
Ik wil nog steeds heupen rollen.
Ik wil dronken worden in de lente.
Ik wil ervoor betalen, slapeloze nachten.
Een kloppend hart, een kloppend hart
Voor het sombere uur
En tot mijn laatste adem
Ik wil nog steeds zeggen " Ik hou van je»
And want to die to love
Ze zei, " open je deur voor mij
Ik volgde je stap voor stap.
Ik weet dat je liefdes dood zijn.
Ik ben terug, hier ben ik.
Ze hebben je hun gedichten voorgelezen.
Uw prachtige heren, uw prachtige kinderen
Je nep Rimbaud, je nep Verlaine.
Eh ! het is nu voorbij.»
Sindsdien geeft ze me slapeloze nachten.
Ze hing zichzelf om mijn nek.
Ze kroop op mijn knieën.
Overal waar ze me begeleidt
En ze volgt me, stap voor stap
Ze wacht buiten op me.
Ze is terug, ze is hier.
Eenzaamheid, eenzaamheid…