Barbara — Il automne songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il automne" van Barbara.
Songteksten
Il automne, à pas furtifs,
Il automne à pas feutrés,
Il automne à pas craquants
Sous un ciel pourpre et doré.
Sur les jardins dénudés
Se reflètent. en transparence
Les brumes d’automne rouillées,
Rouillées
Dans la forêt de tes cheveux
Aux senteurs de poivres mêlés
Et sur nos nuits de mi-novembre,
Il automne miraculeux,
Il automne miraculeux.
Il automne, il automne des chrysanthèmes
Sur leurs deux c urs endeuillés.
Il automne des sanglots longs
Sous un ciel gris délavé
Et, de la gare au cimetière
Où ils reviennent chaque année,
De banc de bois en banc de pierre
Et jusqu'à la dernière allée,
On les voit d’escale en escale
Qui n’en peuvent plus d'être vieux.
Sur ce chemin de leur calvaire
Qu’ils refont depuis tant des années,
Il automne désespéré,
Il automne désespéré.
Il automne, il automne,
Il automne des pommes rouges
Sur des cahiers d'écoliers.
Il automne des châtaignes
Aux poches de leur tablier.
Regarde les mésanges
En haut du grand marronnier.
Il y a des rouges-gorges
Au jardin de Batignolles
Et les enfants de novembre
Croient que sont venus du ciel
Ces petits oiseaux de plumes
Echappés d’un arc-en-ciel.
Pour les enfants de novembre
Qui ramènent, émerveillés,
Un peu de l’automne rousse
Au fond de leur tablier,
Il automne le paradis
Bien plus beau que le paradis.
Il automne, il automne
Il automne à pas furtifs,
A pas feutrés,
A pas craquants
Et, sur nos nuits de mi-novembre,
Il automne miraculeux,
Miraculeux, mon amour…
Songtekstvertaling
Het valt, stiekem,
Het valt op gevelde treden,
Het valt op krakende trappen.
Onder een paarse en gouden hemel.
In de tuinen van ' ADN.
Worden gereflecteerd. in transparantie
Roestige herfstmist,
Roesten
In het bos van je haar
Geuren van gemengde peper
En op onze midden november nachten,
Het wonderbaarlijke vallen,
Het is een wonderbaarlijke val.
It autumn, it autumn chrysanthemums
Op hun twee diepgewortelde harten.
Het is herfst lang snikken
Onder een vervaagde grijze hemel
En, van het station naar de begraafplaats
Waar ze elk jaar terugkomen,
Van houten bank tot stenen bank
En naar de laatste steeg,
We zien ze van stop tot stop.
Die niet Oud meer kan zijn.
Op deze weg van hun beproeving
Dat doen ze al zo lang.,
Het valt wanhopig,
Hij werd wanhopig.
Het valt, het valt,
It autumn red apples
Op notitieboekjes van schoolkinderen.
It autumn kastanjes
Naar de zakken van hun schort.
Kijk naar de Tieten.
Aan de top van de grote kastanjeboom.
Er zijn rode kloven.
In de tuin van Batignolles
En de kinderen van November
Geloof dat dat uit de hemel kwam
Deze vogeltjes met veren
Ontsnapt uit een regenboog.
Voor kinderen van November
Die met verbazing terugbrengen. ,
Een beetje roodharige herfst
Op de bodem van hun schort,
It falls Paradise
Veel mooier dan de hemel.
Het valt, het valt
Het valt in sluipende voetstappen,
Een niet gevilde,
Niet knapperig
En, op onze midden-November nachten,
Het wonderbaarlijke vallen,
Wonderbaarlijk, mijn liefste…