Barbara — Gauguin (Lettre A J. Brel) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Gauguin (Lettre A J. Brel)" van Barbara.
Songteksten
Il pleut sur l'île d’Hiva-Oa
Le vent, sur les longs arbres verts
Jette des sables d’ocre mouillés
Il pleut sur un ciel de corail
Comme une pluie venue du Nord
Qui délave les ocres rouges
Et les bleus-violets de Gauguin
Il pleut
Les Marquises sont devenues grises
Le Zéphir est un vent du Nord
Ce matin-là
Sur l'île qui sommeille encore
Il a dû s'étonner, Gauguin
Quand ses femmes aux yeux de velours
Ont pleuré des larmes de pluie
Qui venaient de la mer du Nord
Il a dû s'étonner, Gauguin
Comme un grand danseur fatigué
Avec ton regard de l’enfance
Bonjour monsieur Gauguin
Faites-moi place
Je suis un voyageur lointain
J’arrive des brumes du Nord
Et je viens dormir au soleil
Faites-moi place
Tu sais
Ce n’est pas que tu sois parti
Qui m’importe
D’ailleurs, tu n’es jamais parti
Ce n’est pas que tu ne chantes plus
Qui m’importe
D’ailleurs, pour moi, tu chantes encore
Mais penser qu’un jour
Les vents que tu aimais
Te devenaient contraire
Penser
Que plus jamais
Tu ne navigueras
Ni le ciel ni la mer
Plus jamais, en avril
Toucher le lilas blanc
Plus jamais voir le ciel
Au-dessus du canal
Mais qui peut dire?
Moi qui te connais bien
Je suis sûre qu’aujourd’hui
Tu caresses les seins
Des femmes de Gauguin
Et qu’il peint Amsterdam
Vous regardez ensemble
Se lever le soleil
Au-dessus des lagunes
Où galopent des chevaux blancs
Et ton rire me parvient
En cascade, en torrent
Et traverse la mer
Et le ciel et les vents
Et ta voix chante encore
Il a dû s'étonner, Gauguin
Quand ses femmes aux yeux de velours
Ont pleuré des larmes de pluie
Qui venaient de la mer du Nord
Il a dû s'étonner, Gauguin
Souvent, je pense à toi
Qui a longé les dunes
Et traversé le Nord
Pour aller dormir au soleil
Là-bas, sous un ciel de corail
C'était ta volonté
Sois bien
Dors bien
Souvent, je pense à toi
Je signe Léonie
Toi, tu sais qui je suis
Dors bien
Songtekstvertaling
Het regent op het eiland Hiva-Oa
De wind, op de lange groene bomen
Gooit nat zand
Het regent op een Koraalhemel
Als een regen uit het noorden
Dat wast de rode ocher weg
En Gauguin ' s blues-viooltjes
Het regent.
De markies werden grijs.
De Zephyr is een noordelijke wind
Die ochtend.
Op het eiland dat nog slaapt
Hij moet verrast zijn geweest, Gauguin.
Toen zijn vrouwen met fluwelen ogen
Huilende regen tranen
Die uit de Noordzee kwamen
Hij moet verrast zijn geweest, Gauguin.
Als een grote, vermoeide danser.
Met je kindertijd look
Hallo, Mr Gauguin.
Maak plaats voor mij.
Ik ben een verre reiziger.
Ik kom uit de mist van het noorden.
En ik kom slapen in de zon
Maak plaats voor mij.
Je weet wel.
Je bent niet weggegaan.
Wat maakt het uit.
Trouwens, je bent nooit weggegaan.
Het is niet dat je niet meer zingt.
Wat maakt het uit.
Trouwens, voor mij zing je nog steeds
Maar om te bedenken dat op een dag
De wind waar je van hield
Ik heb je tegen me opgezet.
Denken
Dat nooit meer
Je zult niet varen.
Noch de hemel, noch de zee.
Nooit meer, in April.
Raak de witte lila aan
Nooit meer de hemel zien
Boven het kanaal
Maar wie zal het zeggen?
Ik die je goed kent.
Ik weet het zeker vandaag.
Je streelt de Tieten
Vrouwen van Gauguin
En dat hij Amsterdam schildert
Je ziet er samen uit.
Doe de zon op
Boven de lagunes
Waar witte paarden galopperen
En uw gelach bereikt mij
Cascade, torrent
En kruist de zee
Bij de hemel en de winden.
En je stem zingt nog steeds
Hij moet verrast zijn geweest, Gauguin.
Toen zijn vrouwen met fluwelen ogen
Huilende regen tranen
Die uit de Noordzee kwamen
Hij moet verrast zijn geweest, Gauguin.
Vaak denk ik aan jou.
Die over de duinen wandelde
En stak het noorden over
Om te gaan slapen in de zon
Daar, onder een Koraalhemel
Het was jouw wil.
Gedraag je.
Slaap lekker.
Vaak denk ik aan jou.
Ik teken Leonie.
Je weet wie ik ben.
Slaap lekker.