Barbara — Au cœur de la nuit songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Au cœur de la nuit" van Barbara.
Songteksten
J’ai le souvenir d’une nuit
Une nuit de mon enfance
Toute pareille à celle-ci
Une longue nuit de silence
Moi qui ne me souviens jamais
Du passé qui m’importune
C’est drôle, j’ai gardé le secret
De cette longue nuit sans lune
J’ai le souvenir d’une nuit
D’une nuit de mon enfance
Toute pareille à celle-ci
Une longue nuit de silence
Soudain, je me suis réveillée
Il y avait une présence
Soudain, je me suis réveillée
Dans une demi somnolence
C'était au dehors. On parlait
A voix basse, comme un murmure
Comme un sanglot étouffé
Au dehors, j' en étais sûre
J' ai le souvenir d’une nuit
D’une nuit de mon enfance
Toute pareille à celle-ci
Une longue nuit de silence
J’allais, à demi éveillée
Guidée par l'étrange murmure
J’allais, à demi éveillée
Suivant une allée obscure
Il y eut, je me le rapelle
Surgissant de l’allée obscure
Il y eut un bruissement d’ailes
Là, tout contre ma figure
C'était au cœur de la nuit
C'était une forêt profonde
C'était là, comme cette nuit
Un bruit sourd venant d’outre-tombe
Qui es-tu pour me revenir?
Quel est donc le mal qui t’enchaîne?
Qui es-tu pour me revenir
Et veux-tu que, vers toi, je vienne?
S' il le faut, j’irais encore
Tant et tant de nuits profondes
Sans jamais revoir l’aurore
Sans jamais revoir le monde
Pour qu’enfin tu puisses dormir
Pour qu’enfin ton cœur se repose
Que tu finisses de mourir
Sous tes paupières déjà closes
J’ai le souvenir d’une nuit
Une nuit de mon enfance
Toute pareille à celle-ci
Froide et lourde de silence…
Songtekstvertaling
Ik heb de herinnering aan een nacht
Een nacht van mijn kindertijd
Zoiets als dit.
Een lange nacht van stilte
Ik die het nooit meer weet
Uit het verleden dat me stoort
Het is grappig, ik heb het geheim gehouden.
Van die lange maanloze nacht
Ik heb de herinnering aan een nacht
Van een nacht van mijn kindertijd
Zoiets als dit.
Een lange nacht van stilte
Plotseling werd ik wakker.
Er was een aanwezigheid.
Plotseling werd ik wakker.
In de helft van de gevallen van sufheid
Het was buiten. We waren aan het praten.
Met een lage stem, als een fluistering
Als een gedempte sob
Buiten wist ik het zeker.
Ik heb de herinnering aan een nacht
Van een nacht van mijn kindertijd
Zoiets als dit.
Een lange nacht van stilte
Ik ging, half wakker.
Geleid door het vreemde gefluister
Ik ging, half wakker.
Een donker steegje volgen
Er was, ik herinner me hem
Rijzende uit de donkere steeg
Er was een ritsel van vleugels
Daar, allemaal tegen mijn gezicht.
Het was midden in de nacht.
Het was een diep bos.
Het was daar, zoals die nacht.
Een plof die uit het graf komt
Wie ben jij om bij me terug te komen?
Wat is het kwaad dat je bindt?
Wie ben jij om bij mij terug te komen?
En wil je dat ik naar je toe kom?
Als het moet, ga ik weer.
Zoveel diepe nachten
Zonder ooit de dageraad weer te zien
Zonder ooit de wereld weer te zien
Zodat je eindelijk kunt slapen
Zodat je hart eindelijk rust.
Dat je sterft
Onder uw reeds gesloten oogleden
Ik heb de herinnering aan een nacht
Een nacht van mijn kindertijd
Zoiets als dit.
Koud en zwaar met stilte…