Baptiste Giabiconi — Un homme libre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un homme libre" van Baptiste Giabiconi.
Songteksten
Assis à l'écart des bancs d'écoles.
J’cherchais déjà par où m’enfuir.
Entre colin-maillard et pigeon vole,
Ces lettres à chaque fois qu’on déchire.
On fait ses devoirs, ses heures de colles,
En petit soldat qui a rien à dire.
Et un jour s’voir en camisole,
sans autre choix que d’obéir.
Mi être, mi esclave de personnes.
Je suis et resterai qu’un homme.
Mais un homme libre.
Mais un homme libre.
Sans frontière ni auréole,
J’ai gardé la foi pour me construire.
Biensûr y’a des failles qu’on rafistole
Mais chaque combat m’a fait grandir.
On s’met à croire aux belles paroles
Qui t’entendent le soir, qui vous chavire.
Dans d’autres bras on se console,
Parce qu’une seule histoire vous fais souffrir.
Mi être, mi esclave de personnes.
Je suis et resterai qu’un homme.
Mais un homme libre.
Mais un homme libre.
Mais un homme libre.
Mais un homme libre.
J’ai vu l’illusoire, l’or et l’alcool faire de vous un roi et vous détruire.
Tous ces rêves dit car qui en pleins vole
Finissent tôt ou tard par atterrir.
J’garde en mémoire des bancs d'école
Les petits soldats sans leur navire
Mes lettres à chaque fois dans les rigoles
Cherchant au hasard par où m’enfuir
Mi être, mi esclave de personnes.
Je suis et resterai qu’un homme.
Mi être, mi esclave de personnes.
Je suis et resterai qu’un homme.
Mais un homme libre.
Mais un homme libre.
Mais un homme libre.
Mais un homme libre.
(Merci à Pauline Guinez pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Zitten weg van schoolbanken.
Ik was al op zoek naar een plek om te runnen.
Tussen colin-maillard en pigeon vole,
Die brieven elke keer als we scheuren.
We doen ons huiswerk, onze lijmuren.,
Als een kleine soldaat die niets te zeggen heeft.
En op een dag zien we elkaar in camisool,
we moeten gehoorzamen.
Mijn wezen, mijn slaaf van mensen.
Ik ben en zal slechts een man blijven.
Maar een vrij man.
Maar een vrij man.
Zonder grens of Halo,
Ik hield vertrouwen om mezelf op te bouwen.
Natuurlijk zijn er gebreken die we oplossen.
Maar elk gevecht deed me groeien.
We beginnen de mooie woorden te geloven
Die je ' s avonds horen, die je kapseizen.
In andere armen troosten we onszelf,
Omdat één verhaal je laat lijden.
Mijn wezen, mijn slaaf van mensen.
Ik ben en zal slechts een man blijven.
Maar een vrij man.
Maar een vrij man.
Maar een vrij man.
Maar een vrij man.
Ik heb gezien dat de illusie, het goud en de alcohol je tot koning maken en je vernietigen.
Al deze dromen zeggen omdat wie in volle vlucht
Vroeg of laat landt hij.
Ik hou schoolbanken in mijn geheugen
De kleine soldaten zonder hun schip
Mijn brieven elke keer in de goten
Kijken naar willekeurig waar te lopen
Mijn wezen, mijn slaaf van mensen.
Ik ben en zal slechts een man blijven.
Mijn wezen, mijn slaaf van mensen.
Ik ben en zal slechts een man blijven.
Maar een vrij man.
Maar een vrij man.
Maar een vrij man.
Maar een vrij man.
(Dank aan Pauline Guinez voor deze woorden)