Banda del Ejército del Aire — El Novio de la Muerte (Solemne) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Novio de la Muerte (Solemne)" van Banda del Ejército del Aire.
Songteksten
Nadie en el Tercio sabía
Quien era aquel legionario
Tan audaz y temerario
Que a la Legión se alistó
Nadie sabía su historia
Más la Legión suponía
Que un gran dolor le mordía
Como un lobo, el corazón
Más si alguno quien era le preguntaba
Con dolor y rudeza le contestaba:
Soy un hombre a quien la suerte
Hirió con zarpa de fiera;
Soy un novio de la muerte
Que va a unirse en lazo fuerte
Con tal leal compañera
Cuando más rudo era el fuego
Y la pelea más fiera
Defendiendo su Bandera
El legionario avanzó
Y sin temer al empuje
Del enemigo exaltado
Supo morir como un bravo
Y la enseña rescató
Y al regar con su sangre la tierra ardiente
Murmuró el legionario con voz doliente:
Soy un hombre a quien la suerte
Hirió con zarpa de fiera;
Soy un novio de la muerte
Que va a unirse en lazo fuerte
Con tal leal compañera
Cuando, al fin le recogieron
Entre su pecho encontraron
Una carta y un retrato
De una divina mujer
Y aquella carta decía:
«…si algún día Dios te llama
Para mi un puesto reclama
Que buscarte pronto iré»
Y en el último beso que le enviaba
Su postrer despedida le consagraba
Por ir a tu lado a verte
Mi más leal compañera
Me hice novio de la muerte
La estreché con lazo fuerte
Y su amor fue mi ¡Bandera!
Songtekstvertaling
Niemand in de derde wist het.
Wie was die legionair?
Zo brutaal en roekeloos
Dat het Legioen in dienst ging
Niemand kende zijn verhaal.
Meer nam het legioen aan
Dat een grote pijn hem beet.
Als een wolf, het hart
Meer als iemand gevraagd werd
Met pijn en grofheid antwoordde hij hem:
Ik ben een man met geluk.
Gewond met het been van een beest;
Ik ben een vriend van de dood.
Je doet mee in een sterke stropdas.
Met zo ' n trouwe metgezel.
Toen het vuur harder was
En de felste strijd
Zijn vlag verdedigen
De legionair kwam
En zonder angst voor push
Van de verheven vijand.
Hij wist hoe hij moest sterven als een dappere man.
En de vaandrig redde
En toen hij de brandende aarde bevloeide met zijn bloed.
De legionair mompelde in een rouwende stem:
Ik ben een man met geluk.
Gewond met het been van een beest;
Ik ben een vriend van de dood.
Je doet mee in een sterke stropdas.
Met zo ' n trouwe metgezel.
Toen ze hem eindelijk oppakten.
Tussen zijn borst vonden ze
Een brief en een portret
Van een goddelijke vrouw
En in die brief stond::
"...als God je op een dag roept
Voor mij een job claims
Dat ik je snel zal komen zoeken.»
En in de laatste kus stuurde ik hem
Zijn laatste afscheid wijdde hem.
Voor het komen aan je zijde om je te zien
Mijn trouwste metgezel.
Ik werd vriend van de dood.
Ik hield haar stevig vast met een sterke boog.
En zijn liefde was mijn vlag!