Balto — Smokestacks songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Smokestacks" van Balto.
Songteksten
Smokestacks breathe fire on the skyline tonight
And down by the docks I’m standing on the starboard side
Anne, she is crying
Anne, she is right
«You don’t have to run anymore»
Concrete and Squalor, mud and tire tracks
Drunks in the fog tipping empty bottles back
Anne at the bus stop
Anne’s looking for change
Threadbare and cold in the rain
Greyhound you starcrossed diesel limousine
For five quiet nights she turns her child’s eyes on me Anne you’re a dreamer
But Anne you’ve got to know
Please don’t look back when I go Did she make love a jailer
Did she lock up the hope inside her chest
Call it a burden she’d bear all alone
And wait for the world to go cold
«Wake up,» she smiles we’re getting near the coast
Anne’s making plans, the future offers so much more
Eyes on the twilight she’ll ask me where I’m bound
For years now I’m on my way home
Highways go tumble to drown in choppy seas
And where I went sailing, Anne could never follow me Down by the lighthouse it’s shining down her cheeks
Silhouette that sticks in my dreams
Songtekstvertaling
Rookgordijnen ademen vuur op de skyline vanavond
En bij de haven sta ik aan stuurboord.
Anne, ze huilt.
Anne, ze heeft gelijk.
"Je hoeft niet meer te vluchten»
Beton - en vuil, modder-en bandensporen
Dronkaards in de mist geven lege flessen terug
Anne bij de bushalte.
Anne is op zoek naar verandering.
Threadbare en cold in the rain
Greyhound you starcrossed diesel limousine
Voor vijf rustige nachten kijkt haar kind naar me, Anne. je bent een dromer.
Maar Anne, je moet weten
Kijk niet om als Ik Ga. heeft ze de liefde bedreven met een cipier?
Heeft ze de hoop in haar borst opgesloten?
Noem het een last die ze alleen zou dragen.
En wachten tot de wereld koud wordt
"Word wakker," glimlacht ze we komen in de buurt van de kust
Anne maakt plannen, de toekomst biedt zoveel meer
Ogen op de schemering ze zal me vragen waar ik heen ga
Al jaren ben ik op weg naar huis.
Snelwegen vallen om te verdrinken in woelige zeeën.
En waar ik ging zeilen, kon Anne me nooit volgen bij de vuurtoren.
Silhouet dat blijft hangen in mijn dromen