Bad Religion — My Poor Friend Me songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "My Poor Friend Me" van Bad Religion.
Songteksten
I know a man
Who doesn’t have many friends
I know a place he lives
Where trouble never ends
I know its hard for him
To read 'tween the lines
And his days are getting so much shorter
He simply turns away
And dons a bitter frown
His world is crumbling
His ship is weighted down
He doesn’t care
As long as he can wear the crown
I know this man all too well
Its my poor friend me A portrayal of the great dichotomy
(a reminder of a tragic history)
Its my poor friend me And I’m running out of steam
I know there are people
Who are cynical and vain
They point their finger
'cuz they can’t accept the blame
They live their lives
Under a blanket of shame and their progeny
Crawl from underneath it Lately I’ve come
To see the solution
And it begins with me But I’m so fallibly human
I’ve picked the lock
But will not turn the key
Of people running scared
We live, breathe and die
Off to a world, our time is slipping on by We have solutions, but don’t even try
And I feel I know just who to blame
Songtekstvertaling
Ik ken een man.
Die niet veel vrienden heeft
Ik ken een plek waar hij woont.
Waar problemen nooit eindigen
Ik weet dat het moeilijk voor hem is.
Te lezen tussen de regels
En zijn dagen worden steeds korter
Hij wendt zich gewoon af.
En een bittere frons fronst
Zijn wereld stort in.
Zijn schip is verzwaard.
Het kan hem niet schelen.
Zolang hij de kroon kan dragen.
Ik ken deze man maar al te goed.
Het is mijn arme vriend, een portret van de grote dichotomie.
(een herinnering aan een tragische geschiedenis)
Het is mijn arme vriend, Ik heb geen stoom meer.
Ik weet dat er mensen zijn.
Die cynisch en ijdel zijn
Ze wijzen met hun vinger
want ze kunnen de schuld niet op zich nemen.
Ze leven hun leven.
Onder een deken van schaamte en hun nageslacht
Kruip er de laatste tijd onder vandaan.
Om de oplossing te zien
En het begint bij mij Maar ik ben zo feilbaar menselijk
Ik heb het slot opengebroken.
Maar zal de sleutel niet draaien
Van mensen die bang zijn
We leven, ademen en sterven
Op weg naar een wereld, onze tijd glijdt voorbij we hebben oplossingen, maar probeer niet eens
En ik voel dat ik weet wie ik de schuld moet geven.