Baba Brinkman — The Wife of Bath's Tale songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Wife of Bath's Tale" van Baba Brinkman.
Songteksten
Back in the days of the Dark Ages
When King Arthur made his mark, and courageous
Knights — with tight young pages — embarked
On outrageous quests and fought for ladies' hearts
The shady parts among the hills and knolls
Were filled with fairies, elves and trolls
And dwarves were known to dwell in holes
And nymphs to succor willing souls
These thrilling folds, in time, emerged as
Badly out of line with churches
Which cursed all fairy-kind and purged us
To cleanse us of our primal urges
To try and discourage us from growing tense
The hills were filled with «holy men,»
And now women could lie alone, content
Without the old incubi, only them
And so it went that from King Arthur’s court
A strong young warrior marched his horse
And through the woods he charted his course
And he met a young girl in the heart of the forest
And with heartless force, in less than a minute he
Committed an act of criminal obscenity
And since there was no one else in the vicinity
No one prevented him from taking her virginity
This sinister deed was so repugnant
That the knight was thrown in the castle dungeon
To await judgement, but what should be done with him?
King Arthur favoured capital punishment
A tactic of governments that live in fear
But the Queen, Gwenevere, whispered in his ear:
«My Lord, his remorse is not insincere;
I suggest we let the poor kid live a year
In fact, give him here; let me deal with him.»
And King Arthur granted her appeal, a decision
That revealed he was a man of vision and real wisdom
That is, a husband able to still listen
And from his steel prison the knight was brought
To the Queen, who said, «Boy, you’re in a tight spot
Your guilt is certain, but your life is not
Your head might head right to the chopping block
Or you might just walk, and get clemency
But only if you can tell me what women need
«Answer me what it is every woman’s tendency
To want, and I’ll suspend sentencing
Now let your penance bring you some cheer;
Come here again after one year
And then I want to hear from you some clear
Response; now, I suggest you run, dear.»
And Gwenevere gave him his walking papers
And the knight thanked her, and set off on this caper
To save his life, and began to talk to his neighbours'
Wives, and got them to list off their favourites
Like a census taker; he took to the streets
And spent a year asking every woman he’d meet:
«If you could have just one thing, what would it be?»
But you wouldn’t believe the diversity;
They just couldn’t agree; once asked
Some said this, and some said that
They said: confidence, compliments, comfort, class
Compassion, fashion, or for their passion to come back
And as the months passed, the knight realized
That he would soon be deceased unless he arrived
At a conclusion, and he badly needed to be advised
‘Cause with all this confusion he could only theorize
And he wouldn’t be alive to end the debate;
And after eleven months and twenty-six days
He still wasn’t sure what he intended to say
As he headed back to the court to be handed his fate
And what could stand in his way? On the road home
The knight ran into an ugly old crone
Whose face was so wrinkled he thought it had no bones
And as he passed, she heard a low moan
And asked, «So alone, without any company?
Something’s eating you, boy, anyone can see
But what could upset someone so young and sweet?
It’s gonna be okay, son; you can come to me
If you need comforting.»
And the knight was so distressed
That he lowered his defenses and took a load off his chest
And wept, and told the oldest woman he’d met
The whole messy story of his hopeless quest
And the approach of his death, and when she got the gist
Of his predicament, she said, «Promise me this:
The next thing I ask for, you’ll honestly give
And I’ll tell you what the answer to your quandary is.»
«As long as I live,» the knight frantically stressed
«I promise, if I can, I’ll grant your request!»
And with that, she laid the man’s panic to rest
And taught him the bottom line, the way to answer best
The standing question that had been on his mind:
Like, «how in God’s name do you please womankind?»
The knight had spent a year listening blind
To opinions, and found all women differently inclined
But when his time was finally expired
Again the knight stood in the line of fire
Before the court and Queen, in their fine attire
And he said, «Strike me dead if you think I’m a liar;
Women desire to have sovereignty
Over their loves, and to have their husbands be
Happy if wives live above them, free
Now, is there any woman here who doesn’t agree?»
And everyone could see that the knight had it right
And he didn’t deserve to be sacrificed
And the Queen was about to give him back his life
When at that precise moment, that old nasty wife
Who just last night was so happy to save him
She stood up and smiled with the face of a raisin
And said, «He just recited the answer I gave him
Now he owes me a favour, and I’m ready for payment!»
And instead of evasion, the knight cheerfully
Agreed, «Fair is fair, what kind of care do you need?»
And she turned to the Queen and said, «Ooh, he’s very sweet
And I’ll get all the care I need when he marries me!»
The knight stared in disbelief at the smiling face
Of this tiny old granny of at least ninety-eight
Whose eye kept climbing his thighs in a slimy way
And he realized there was no line of escape
Though he still tried to beg, and barter and plead
And he offered the deed to his father’s property
And sobbed, «Take whatever you want, please;
Impoverish me, just let my body go free!»
But it was obvious she needed no persuading;
She said, «Oh baby, you know I’m an old lady
Decades over eighty; there’s no way you can pay me
Enough, now take me before I go crazy!»
And since there was no debating, the knight refused to get
Too upset, for fear he might lose his head
And that very same night the «I do’s» were said
And with the Queen’s blessing the two were wed
And went straight to their bed and began undressing
But when his manly flesh felt those wrinkled hands caressing
The knight decided he just couldn’t stand the rest
And he cried, «I can’t handle this; it’s scandalous!»
And his wife grinned with lips like an empty cave
And asked, «Is this how all men behave
On their wedding day, when their lives have been saved
By their wives, and they’ve escaped knives with thin blades?
Other knights have been brave when their freedom’s suspended
But I can see by your face that you believe I’ve offended
You, though I never intended to; perhaps it can be mended;
Just tell me what I did, and I’ll try to amend it.»
«When this marriage is ended, then I think I’ll be happy!»
Said the knight, «‘Cause you’re low-class, wrinkled and nasty
The type that would do anything to entrap me!»
And she asked, «Do you really find these things distracting
When we’re interacting?»
«Definitely!»
Said the knight, «How else would you expect it to be?»
And she said, «Then all I ask is that you listen to me
And we’ll see if after you think differently
«You've given me two reasons why you can’t love me;
You find me disgusting because I’m low-class and ugly;
Well, as for low-class, you can’t rashly judge me;
Class is just something that holds us back, and nothing
Goes bad as fast as the souls of nobility
«Whose workloads leave them with gold, but no ability
To show compassion, cash but no humility
«Besides, with the middle-class and upward-mobility
The only gentility left with any importance
Proceeds from a person’s actions, not their fortunes
So no more ill-inform class distortions!
«And as for the fact that I’m not exactly gorgeous
Perhaps you’re just gonna have to be grateful
That you’re in a marriage that you’re actually able
To trust, ‘cause I pretty much have to be faithful;
But if you’d rather have me attractive, just say so
‘Cause I can magically change to the shape of a blushing
Young maid with a face that’s both graceful and lovely
But in that case you’ll never be able to trust me
Would you rather a sexy, disgracefully lusty
Insatiable slut, finding ways to annoy you
Who raises up your jealous rage to a boil
Or would you rather have me this age, and loyal?»
But the knight couldn’t say which would make this enjoyable
And which would spoil the mood, and he sighed
«You are truly wise, my toothless bride;
I think you should choose between the two sides
And I’ll make do with whatever you decide.»
And as soon as the knight let his wife get control
Of his life, and truly decided to let go
The next moment she changed from a gray, decrepit old
Creature to a young lady with such incredible
Features, the knight was speechless and stood in a trance
More deeply enchanted each time he took in a glance
And his wife saw his standing as stiff as a wooden lance
And said, «Few understand the union of woman and man;
Common sense says we should be treated the same
But what’s really needed to keep people sane
Is for men to treat women like queens with free domain
And as soon as you agreed to give me the reigns
It allowed me to change and become graceful and beautiful
And young, and still remain faithful and dutiful
‘Cause you’ll never make me behave in an unsuitable
Way, now that you understand the undisputable
Root of all happy relationships!»
And with that she leaned forward and gave him a kiss
And the knight was bathed in a sense of weightlessness
And they lived out the rest of their days in bliss
Songtekstvertaling
Terug in de tijd van de Middeleeuwen
Toen koning Arthur zijn stempel zette, en moedig.
Ridders — met strakke jonge pagina ' s-ingescheept
Op schandelijke zoektochten en vocht voor de harten van de dames
De schaduwrijke delen tussen de heuvels en knolls
Waren gevuld met feeën, elfen en trollen
En dwergen woonden in gaten.
En nimfen om gewillige zielen te helpen
Deze spannende vouwen, in de tijd, ontstond als
Gaat te ver met kerken.
Die alle feeën vervloekt en ons gezuiverd heeft.
Om ons te reinigen van onze oerdriften.
Om te proberen ons te ontmoedigen om te groeien.
De heuvels waren gevuld met " heilige mannen,»
En nu kunnen vrouwen alleen liggen, tevreden
Zonder de oude incubi, alleen zij.
En zo ging het van Koning Arthur ' s Hof.
Een sterke jonge krijger marcheerde met zijn paard.
En door het bos zette hij zijn koers in kaart
En hij ontmoette een jong meisje in het hart van het bos
En met harteloze kracht, in minder dan een minuut
Een daad van criminele obsceniteit begaan
En omdat er niemand anders in de buurt was
Niemand weerhield hem ervan haar maagdelijkheid te nemen.
Deze sinistere daad was zo weerzinwekkend.
Dat de Ridder in de kerker van het kasteel werd gegooid
Om op oordeel te wachten, maar wat moet er met hem gedaan worden?
Koning Arthur gaf de voorkeur aan de doodstraf.
Een tactiek van regeringen die in angst leven
Maar de Koningin, Gwenevere, fluisterde in zijn oor.:
"Mijn Heer, zijn spijt is niet onoprecht;
Ik stel voor dat we het arme kind een jaar laten leven.
In feite, geef hem hier, laat mij met hem afrekenen.»
En Koning Arthur gaf haar hoger beroep, een beslissing
Dat onthulde dat hij een man van visie en echte wijsheid was.
Dat wil zeggen, een man die nog steeds kan luisteren
En uit zijn stalen gevangenis werd de Ridder gebracht.
Tegen de Koningin, die zei: "Jongen, je zit in een lastig parket.
Je schuld is zeker, maar je leven is niet
Je hoofd kan recht naar het hakblok gaan.
Of je loopt gewoon en krijgt clementie.
Maar alleen als je me kunt vertellen wat vrouwen nodig hebben
"Geef antwoord wat elke vrouw wil
Om te willen, en Ik zal de veroordeling opschorten
Laat je boetedoening je wat vrolijkheid brengen.;
Kom hier nog eens na een jaar
En dan wil ik iets duidelijk van je horen.
Ik stel voor dat je vlucht, schat.»
En Gwenevere gaf hem zijn looppapieren.
En de Ridder bedankte haar, en vertrok op deze kaper
Om zijn leven te redden, en begon te praten met zijn buren'
Vrouwen, en kreeg hen van hun favorieten op te nemen.
Hij nam de straat op.
En ik heb een jaar aan elke vrouw gevraagd die hij zou ontmoeten.:
"Als je maar één ding kon hebben, wat zou het dan zijn?»
Maar je zou de diversiteit niet geloven.;
Ze konden het er gewoon niet mee eens zijn.
Sommigen zeiden dit en anderen zeiden dat
Ze zeiden: zelfvertrouwen, complimenten, comfort, klasse
Mededogen, mode, of voor hun passie om terug te komen
En toen de maanden verstreken, realiseerde de Ridder zich
Dat hij snel dood zou zijn, tenzij hij arriveerde.
Tot slot, en hij moest dringend worden geadviseerd
Want met al deze verwarring kon hij alleen maar theoretiseren
En hij zou niet meer leven om het debat te beëindigen.;
En na elf maanden en zesentwintig dagen
Hij wist nog steeds niet wat hij wilde zeggen.
Toen hij terugging naar het Hof om zijn lot te delen.
En wat zou hem in de weg kunnen staan? Op de weg naar huis
De Ridder kwam een lelijk oud wijf tegen.
Wiens gezicht zo gerimpeld was dat hij dacht dat het geen botten had.
En toen hij voorbijging, hoorde ze een lage kreun.
En zij zeiden: "zo alleen, zonder gezelschap?
Iets vreet aan je, jongen, iedereen kan zien
Maar wat kan iemand zo jong en lief van streek maken?
Het komt goed, jongen, je kunt naar mij komen.
Als je troost nodig hebt.»
En de Ridder was zo van streek
Dat hij zijn verdediging liet zakken en een lading van zijn borst haalde.
En weende, en vertelde de oudste vrouw die hij had ontmoet
Het hele rommelige verhaal van zijn hopeloze zoektocht
En de nadering van zijn dood, en toen ze de essentie kreeg
Van zijn hachelijke situatie, zei ze, "Beloof me dit:
Het volgende waar ik om vraag, zal je eerlijk geven
En Ik zal je vertellen wat het antwoord op je dilemma is.»
"Zo lang als ik leef, is de Ridder woedend gestrest."
"Ik beloof, als ik kan, zal ik uw verzoek inwilligen!»
En daarmee legde ze de paniek van de man te ruste.
En leerde hem de bottom line, de manier om het beste te antwoorden
De permanente vraag waar hij aan dacht:
Zoals, " hoe in godsnaam bevalt het vrouwenkind?»
De Ridder had een jaar Blind geluisterd.
Op meningen, en vond alle vrouwen anders geneigd
Maar toen zijn tijd eindelijk voorbij was
Opnieuw stond de Ridder in de vuurlinie
Voor het Hof en de koningin, in hun mooie kleding
En Hij zei: "sla me dood als je denkt dat ik een leugenaar ben.;
Vrouwen willen soevereiniteit.
Over hun liefdes, en om hun echtgenoten te hebben
Gelukkig als vrouwen boven hen leven, vrij
Is er hier een vrouw die het er niet mee eens is?»
En iedereen kon zien dat de Ridder gelijk had.
En hij verdiende het niet om geofferd te worden.
En de Koningin stond op het punt hem zijn leven terug te geven.
Wanneer precies op dat moment, die oude gemene vrouw
Die gisteravond zo blij was om hem te redden.
Ze stond op en lachte met het gezicht van een rozijn.
Hij zei: "hij heeft het antwoord dat ik hem gegeven heb voorgelezen.
Nu is hij me een gunst schuldig, en ik ben klaar voor betaling!»
En in plaats van uitvluchten, de Ridder Vrolijk
Akkoord, " eerlijk is eerlijk, wat voor zorg heb je nodig?»
En ze draaide zich naar de koningin en zei, " Ooh, hij is erg lief
En ik krijg alle zorg die ik nodig heb als hij met me trouwt.»
De Ridder staarde in ongeloof naar het lachende gezicht.
Van deze kleine oude oma van minstens 98
Wiens oog op slijmerige wijze op zijn dijen bleef klimmen.
En hij besefte dat er geen ontsnappingslinie was.
Hoewel hij nog steeds probeerde te bedelen, en ruilde en smeekte
En hij bood de eigendomsakte van zijn vader aan.
En hij huilde: "neem wat je wilt, alsjeblieft.;
Verarm me, laat mijn lichaam gaan.»
Maar het was duidelijk dat ze geen overtuigingskracht nodig had.;
Ze zei, "Oh baby, je weet dat ik een oude dame ben
Decennia boven de tachtig, je kunt me niet betalen.
Genoeg, neem me nu voordat ik gek word!»
En omdat er geen discussie was, weigerde de Ridder om
Te overstuur, uit angst dat hij zijn hoofd zou verliezen.
En diezelfde avond zeiden ze:
En met de zegen van de koningin waren de twee getrouwd.
En ging recht naar hun bed en begon zich uit te kleden
Maar toen zijn mannelijke vlees die gerimpelde handen voelde strelen
De Ridder besloot dat hij de rest niet kon verdragen.
En hij riep: "ik kan dit niet aan, het is schandalig!»
En zijn vrouw grijnsde met lippen als een lege grot.
En zij zeiden: "is dit hoe alle mensen zich gedragen?
Op hun trouwdag, als hun levens gered zijn.
Door hun vrouwen, en ze zijn ontsnapt aan messen met dunne messen?
Andere ridders zijn dapper geweest toen hun vrijheid werd opgeschort.
Maar ik zie aan je gezicht dat je denkt dat ik je beledigd heb.
Jij, hoewel ik dat nooit van plan was, misschien kan het hersteld worden.;
Vertel me wat ik heb gedaan en Ik zal proberen het te wijzigen.»
"Als dit huwelijk voorbij is, dan denk ik dat ik gelukkig zal zijn!»
Zei De Ridder, " want je bent laag-klasse, gerimpeld en gemeen
Het type dat alles zou doen om me in de val te lokken!»
En ze vroeg, " vind je deze dingen echt afleidend
Als we interactie hebben?»
"Zeker!»
Zei De Ridder, " hoe zou je anders verwachten dat het zou zijn?»
En zij zei: "dan vraag ik alleen maar dat je naar me luistert.
En we zullen zien of nadat je anders denkt
"Je hebt me twee redenen gegeven waarom je niet van me kunt houden;
Je vindt me walgelijk omdat ik gemeen en lelijk ben.;
Wat de lage klasse betreft, je kunt me niet overhaast veroordelen.;
Les is gewoon iets dat ons tegenhoudt, en niets.
Gaat net zo snel als de zielen van adel
"Wiens werkladingen ze met goud achterlaten, maar geen gave
Om medeleven te tonen, geld, maar geen nederigheid.
"Bovendien, met de middenklasse en opwaartse mobiliteit
De enige genitaliteit die nog van belang is.
Opbrengst van iemands daden, niet van hun fortuin.
Dus geen slechte voorlichting meer.
"En wat betreft het feit dat ik niet echt knap ben
Misschien moet je gewoon dankbaar zijn.
Dat je in een huwelijk zit dat je echt in staat bent
Om te vertrouwen, want ik moet zo ' n beetje trouw zijn.;
Maar als je me liever aantrekkelijk vindt, zeg het dan.
Want ik kan magisch veranderen in de vorm van een blozende
Jonge meid met een mooi en sierlijk gezicht
Maar in dat geval zul je me nooit kunnen vertrouwen.
Heb je liever een sexy, schandelijk lusty
Onverzadigbare slet, manieren vinden om je te irriteren
Die je jaloerse woede doet koken.
Of heb je liever dat ik zo oud en loyaal ben?»
Maar de Ridder kon niet zeggen wat dit leuk zou maken.
En dat zou de stemming bederven, en hij zuchtte
"Je bent echt wijs, mijn Toothless bruid;
Ik denk dat je moet kiezen tussen de twee kanten
En Ik zal het doen met wat je ook beslist.»
En zodra de Ridder zijn vrouw de controle liet krijgen
Van zijn leven, en echt besloten om los te laten
Het volgende moment veranderde ze van een grijze, afgeleefde oude
Schepsel voor een jonge dame met zo ' n ongelooflijke ...
De Ridder was sprakeloos en stond in een trance.
Steeds meer betoverd als hij in een oogopslag keek.
En zijn vrouw zag zijn staande als een houten Lans.
En zei: "weinigen begrijpen de Vereniging van vrouw en man;
Gezond verstand zegt dat we hetzelfde moeten behandelen.
Maar wat er echt nodig is om mensen gezond te houden
Is voor mannen om vrouwen te behandelen als koninginnen met een vrij domein
En zodra je akkoord ging om mij het gezag te geven
Het stond me toe om te veranderen en sierlijk en mooi te worden.
En jong en trouw en plichtsgetrouw.
Want je laat me me nooit gedragen in een ongeschikte
Nu je het onbetwistbare begrijpt ...
Wortel van alle gelukkige relaties!»
En daarmee leunde ze voorover en gaf hem een kus.
En de ridder werd gebaad in een gevoel van gewichtloosheid.
En zij leefden nog lang en gelukkig.