Baba Brinkman — Dead Poets songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dead Poets" van Baba Brinkman.
Songteksten
A damsel with a dulcimer
In a vision once I saw:
It was an Abyssinian maid,
And on her dulcimer she played,
Singing of Mount Abora.
Could I revive within me Her symphony and song,
To such a deep delight 'twould win me That with music loud and long
I would build that dome in air,
That sunny dome! those caves of ice!
And all who heard should see them there,
And all should cry, Beware! Beware!
His flashing eyes, his floating hair!
Weave a circle round him thrice,
And close your eyes with holy dread,
For he on honey-dew hath fed
And drunk the milk of Paradise.
I’m livin' every day with the dead poets' society
Rioting inside my head, so it requires me To keep every word I’ve read close beside me Inspiring me to never go quietly
I’m posturing like I’m the offspring of Oscar Wilde
The foster child of Geoffrey Chaucer; now
Hip-hop's the trial I face here, so I adopt the style
But I’ve got to make clear that since my eighth year
I’ve been possessed by Shakespeare and William Blake’s spirits
And still I wait to hear a voice like T.S. Elliot’s
And Percy Shelley is the first to tell me just
How to speak out of turn and keep my verse rebellious
I read Keats and learn from a grecian urn
How to reach eternity through the gyre where Yeats purns
So I can meet Traherne, plus I’m a freak like Burns
With his twenty-some children, though I’m still a young pilgrim
And I’m buildin' a temple from the skills my tongue’s yieldin'
So I feel like John Milton; paradise is lost
For the thrill; I’m John Skelton crossed with Wordsworth
And my zeal is unwelcome in George Herbert’s church
I’m livin' every day with the dead poets' society
Rioting inside my head, so it requires me To keep every word I’ve read close beside me Inspiring me to never go quietly
For a challenge I’m known to approach talent shows with
Poems that I stole from Edgar Allen Poe’s lips
Opium hits dope Alexander Pope’s wits
I was Samuel Coleridge in a trance when I wrote this
And I awoke with the whole song done
I felt the soul of John Donne; Andrew Marvel
Taught me to chase the sun; I can’t make it stand still
So instead I’ll make it run, with puns denser
Than Edmund Spencer’s, and modern lyrics
Modeled on Robert Herrick’s; when I dispense words
It’s like a forge is firin', and I’m strikin' the iron
Inspired by Lord Byron when I’m writin' the Siren
Song; evidence of desire went wrong
And lost innocence; my memory’s gone
In a sense, Tennyson has been reborn
In a form with the fingerprints of Henry Vaughn
I’m livin' every day with the dead poets' society
Rioting inside my head, so it requires me To keep every word I’ve read close beside me Inspiring me to never go quietly
As a poet I’m conscious of the goals I accomplish
That I owe to accomplices, and when I’m feelin' honest
My conscience bids me to admit to stealin' sonnet
Styles from Philip Sydney; I’m fulfillin' a promise
I gave Dylon Thomas to rage against the dyin'
Of light; I’m like Adonis: I’m still a novice
But I already got the skills to thrill a Goddess
Or start a riot in the heart; that’s why it’s pounding
I’m Thomas Wyatt’s foundling; on Ezra Pound’s wings
I fly, quietly grounding my weight on the past’s crutches
I’m Robert Browning, and this rap is «My Last Dutchess»
I’m puttin' the last touches on the way it’s sounding
In strange surroundings my grasp clutches
For balance; I spin words, recalling how fast structures
Fell and splintered at my feet like Alan Ginsberg
That’s how I’m ensured power of speech, and now I’ve been heard
I’m livin' every day with the dead poets' society
Rioting inside my head, so it requires me To keep every word I’ve read close beside me Inspiring me to never go quietly
Let me not to the marriage of true minds
Admit impediments…
Death, be not proud, though some have called thee
Mighty and dreadful, for thou art not so…
In what distant deeps or skies
Burnt the fire of thine eyes
On what wings dare he aspire
What the hand dare seize the fire…
As holy and enchanted
As 'er beneath a waning moon was haunted
By woman wailing for her demon lover…
Who’d stoop to blame this sort of trifling
Even had you skill in speech, which I have not…
Well those passions read, which yet survive
Stamped on these lifeless things…
To whom thou sayest «Beauty is Truth,
Truth Beauty, that is all ye know on earth
And all ye need to know»
Let us roll all our strength and all
Our sweetness up into one ball
And tear our pleasures with rough strife
Through the iron gates of life
Thus, though we cannot make our sun
Stand still, yet we will make him run
Songtekstvertaling
Een dame met een dulcimer
In een visioen zag ik eens:
Het was een Abessijnse meid.,
En op haar dulcimer speelde ze,
Zingen van Mount Abora.
Kan ik haar symfonie en lied herleven?,
Tot zo ' n groot genoegen zou ik dat winnen met muziek hard en lang
Ik zou die koepel in de lucht bouwen.,
Die zonnige koepel! die Grotten van ijs!
En iedereen die ze hoorde zou ze daar moeten zien.,
En iedereen moet huilen, pas op! Pas op!
Zijn knipperende ogen, zijn zwevend haar!
Weef een cirkel rond hem drie keer,
En sluit je ogen met heilige vrees.,
Want hij heeft honingdauw gevoed
En dronken de melk van het paradijs.
Ik leef elke dag met de dode dichters.
Rellen in mijn hoofd, dus het vereist dat ik elk woord dat ik heb gelezen dicht bij me houd en inspireert me om nooit stil te gaan
Ik doe alsof ik het nageslacht ben van Oscar Wilde.
Het pleegkind van Geoffrey Chaucer; nu
Hip-hop is het proces waar ik voor sta.
Maar ik moet duidelijk maken dat sinds mijn achtste jaar
Ik ben bezeten door Shakespeare en William Blake ' s geesten.
En toch wacht ik tot ik een stem hoor zoals die van T. S. Elliot.
En Percy Shelley is de eerste die me vertelt ...
Hoe te spreken voor zijn beurt en mijn vers Rebels te houden
Ik lees Keats en leer van een Griekse urn
Hoe bereik je de eeuwigheid door de gyre waar Yeats purns
Dus ik kan Traherne ontmoeten, plus Ik ben een freak zoals Burns
Met zijn twintig kinderen, hoewel ik nog steeds een jonge Pelgrim ben.
En ik bouw een tempel van de vaardigheden die mijn tong heeft.
Dus ik voel me als John Milton; paradise is lost
Voor de kick, Ik ben John Skelton gekruist met Wordsworth.
En mijn ijver is niet welkom in de kerk van George Herbert.
Ik leef elke dag met de dode dichters.
Rellen in mijn hoofd, dus het vereist dat ik elk woord dat ik heb gelezen dicht bij me houd en inspireert me om nooit stil te gaan
Voor een uitdaging sta ik bekend om talentenshows te benaderen met
Gedichten die ik stal van Edgar Allen Poe ' s lippen
Opium raakt dope Alexander Pope ' s verstand.
Ik was Samuel Coleridge in trance toen ik dit schreef.
En ik werd wakker met het hele lied klaar
Ik voelde de ziel van John Donne, Andrew Marvel
Leerde me om de zon te volgen, Ik kan het niet stil laten staan.
Dus in plaats daarvan laat ik het lopen, met woordspelingen dichter
Dan Edmund Spencer' s, en moderne teksten
Naar het voorbeeld van Robert Herrick; als ik woorden uitspreek
Het is alsof er een smidse brandt, en ik steek het ijzer
Geïnspireerd door Lord Byron als ik de sirene schrijf
Song; bewijs van verlangen ging fout
En verloren onschuld; mijn geheugen is weg
In zekere zin is Tennyson herboren.
In een vorm met de vingerafdrukken van Henry Vaughn.
Ik leef elke dag met de dode dichters.
Rellen in mijn hoofd, dus het vereist dat ik elk woord dat ik heb gelezen dicht bij me houd en inspireert me om nooit stil te gaan
Als dichter ben ik me bewust van de doelen die ik bereik
Dat ben ik medeplichtigen verschuldigd, en als ik me eerlijk voel
Mijn geweten gebiedt me toe te geven dat ik sonnet heb gestolen.
Styles van Philip Sydney, ik vervul een belofte
Ik gaf Nylon Thomas om te razen tegen de dood.
Van licht; Ik ben als Adonis: ik ben nog steeds een beginner
Maar Ik heb al de vaardigheden om een godin te sensibiliseren.
Of een rel beginnen in het hart, daarom bonst het.
Ik ben Thomas Wyatt 's vondeling, op Ezra Pound' s vleugels.
Ik vlieg stilletjes mijn gewicht op de krukken van het verleden.
Ik ben Robert Browning, en deze rap is " mijn laatste Dutchess»
Ik leg de laatste hand aan de manier waarop het klinkt.
In een vreemde omgeving mijn greep
Voor balans; ik draai woorden, eraan herinnerend hoe snel structuren
Viel en versplinterde aan mijn voeten zoals Alan Ginsberg
Dat is hoe ik verzekerd ben van spraakvermogen, en nu ben ik gehoord
Ik leef elke dag met de dode dichters.
Rellen in mijn hoofd, dus het vereist dat ik elk woord dat ik heb gelezen dicht bij me houd en inspireert me om nooit stil te gaan
Laat me niet naar het huwelijk van ware geesten
Toelaatbaarheid van belemmeringen…
Dood, wees niet trots, hoewel sommigen je geroepen hebben.
Machtig en verschrikkelijk, want gij zijt niet zo…
In welke verre diepten of luchten
Brandde het vuur van uw ogen
Op welke vleugels durft hij te streven?
Hoe durft de hand het vuur te grijpen?…
Als heilig en betoverd
Terwijl er onder een tanende maan werd achtervolgd
Door een vrouw die jammert voor haar demonenliefhebber.…
Wie zou zich verlagen om dit soort kleinigheden de schuld te geven?
Ik had zelfs vaardigheid in het spreken, wat ik niet heb…
Nou, die passies lezen, die toch overleven
Gestempeld op deze levenloze dingen…
'Schoonheid is waarheid.',
Waarheid schoonheid, dat is alles wat je weet op aarde
En alles wat je moet weten»
Laten we al onze kracht en al
Onze zoetheid in één bal
En onze genoegens verscheuren met ruwe strijd
Door de ijzeren poorten van het leven
Dus, hoewel we onze zon niet kunnen maken
Sta stil, maar we laten hem rennen.