Autumn — The Heart Demands songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Heart Demands" van Autumn.
Songteksten
A stroll down memory lane revealed gaps as large as years.
Ambition had the same properties as a butcher’s blade.
The solstice in their eyes betrayed a change of seasons in their minds.
Reversed the hourglass impatiently for more wasted time to pass.
Fusion and confusion, hand in hand,
Numb to what the heart demands.
Seize what little time we have…
What we have left.
Here comes (the) wintertime, with snow to cover our crimes
And supervise our swift demise, as we urge it to pass us by.
Killing time was a grave mistake.
Sleeping through the years…
Now I can’t awake!
Fusion and confusion, hand in hand,
numb to what the heart demands.
Seize what little time we have…
What we have left.
Can’t you see that gold is closer to lead then we care for?
And that marble is merely stone?
Precious moments pass to fast.
Faint, new memories kill the last.
On the run.
Come undone?
I may never.
Weren’t those the days, my friends?
Lived life without tomorrow.
Now it seems that I’m the subject of a tragedy.
All my goals achieved, but can’t recall the roads I travelled.
Count my memories on my hands,
My empty, aging hands.
Slow it down.
Look around in this bitter deception.
Fusion and confusion, hand in hand,
Numb to what the heart demands.
Seize what little time we have…
What we have left.
Songtekstvertaling
Een wandeling door het verleden onthulde gaten zo groot als jaren.
Ambitie had dezelfde eigenschappen als een slagersmes.
De zonnewende in hun ogen verraadde een verandering van de seizoenen in hun gedachten.
Draaide de zandloper ongeduldig om voor meer verspilde tijd te passeren.
Fusie en verwarring, hand in hand,
Gevoelloos voor wat het hart verlangt.
Grijp de weinige tijd die we hebben.…
Wat we nog hebben.
Hier komt (de) wintertijd, met sneeuw om onze misdaden te bedekken
En toezicht houden op onze snelle ondergang, terwijl we er op aandringen om ons voorbij te laten gaan.
Tijd doden was een grote fout.
Slapen door de jaren heen…
Nu kan ik niet meer wakker worden!
Fusie en verwarring, hand in hand,
gevoelloos voor wat het hart verlangt.
Grijp de weinige tijd die we hebben.…
Wat we nog hebben.
Zie je niet dat goud dichter bij lood staat dan waar we om geven?
En dat marmer is slechts steen?
Kostbare momenten gaan snel voorbij.
Flauwte, nieuwe herinneringen doden de laatste.
Op de vlucht.
Ongedaan maken?
Misschien nooit.
Waren dat niet de dagen, mijn vrienden?
Leefde het leven zonder morgen.
Nu lijkt het erop dat ik het onderwerp ben van een tragedie.
Al mijn doelen bereikt, maar ik kan me de wegen niet herinneren die ik heb afgelegd.
Tel mijn herinneringen op mijn handen,
Mijn lege, oudere handen.
Rustig aan.
Kijk om je heen in deze bittere misleiding.
Fusie en verwarring, hand in hand,
Gevoelloos voor wat het hart verlangt.
Grijp de weinige tijd die we hebben.…
Wat we nog hebben.