Autumn Tears — The Intermission songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Intermission" van Autumn Tears.
Songteksten
Autumn, the Beautiful:
— Is it raining, dear child,
where dost thou wander now?
Is it raining once again, or is it only thy tears?
Sweet innocence,
no longer a passion within their eyes…
Ablaze with thy fury
of denial and tainted dreams.
…now see what lies beneath this mask.
Benevolence Unmasked:
Why do these gentle teardrops endlessly mock me?
The pureness of simplicity
as my only true companion.
For it shall be there for me always;
even when I am no more.
This, a paradise for fools,
stained black with tears of blood.
from mine eyes so empty
Their glimmer hath faded with the sullen
kiss and piercing caress of a century.
Oh, how this mirror lies to me…
Autumn, the Beautiful:
…the voices that haunt us evermore only this euphoria of suffering remains.
Wisdom:
In silence I scream out for one existence; faithless wanderers
as my children take not from me this image of frailty, but give
unto a glimpse of the beauty lost beneath the scars upon my faith and my freedom, my passion, my pain.
…and there is but one last chapter left to be written…
Songtekstvertaling
Herfst, de mooie:
- Regent het, lieve kind?,
waar dwaal je nu?
Regent het weer, of zijn het alleen je tranen?
Zoete onschuld,
geen Passie meer in hun ogen.…
Brand met uw woede
van ontkenning en bedorven dromen.
... zie nu wat er onder dit masker ligt.
Welwillendheid Ontmaskerd:
Waarom bespotten deze zachte tranen me eindeloos?
De puurheid van de eenvoud
als mijn enige ware metgezel.
Want het zal er altijd voor mij zijn;
zelfs als ik er niet meer ben.
Dit is een paradijs voor dwazen.,
zwart gekleurd met tranen van bloed.
uit mijn ogen zo leeg
Hun glans is vervaagd door de sullen.
kus en piercing streling van een eeuw.
Oh, hoe deze spiegel tegen me liegt…
Herfst, de mooie:
... de stemmen die ons steeds meer achtervolgen ... alleen deze euforie van lijden blijft over.
Wijsheid:
In stilte schreeuw ik om één bestaan, ongelovige zwervers
zoals mijn kinderen mij dit beeld van zwakheid niet afnemen, maar geven
op een glimp van de schoonheid verloren onder de littekens op mijn geloof en mijn vrijheid, mijn passie, mijn pijn.
...en er is nog maar één laatste hoofdstuk te schrijven…