Autumn — seconds songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "seconds" van Autumn.
Songteksten
Seconds
Once ignored — now cherished
As they begin to tick away
Panting, like a dog in the wind
Throat constricted
Swelling as a tumor — i can scarcely breathe
My eyes stand in the way
To the world i need to see
Hazy melting images coated in glue
Begin sliding from my view
And i trample on top of them
Now a blind fool
Now a blind fool
Oh my heavy, heavy aching legs
Cannot do the work of ten men
To lift my feet of stone
Clumsy, my arms
Long and leaden — they drag behind me
Carving deep trenches in the rotting earth
Oh so tightened
Stretched beyond belief
My skin cracks
With the weight of my dying body
And the rage in my head
Blood trickles down from my burning eyes
And stings my charred lips
Oh dear god — if you would but save me
So much as a finger on my hand
Surely i could find the strength to climb
Atop a cloud in your sky
And echo your praises
Into the light of a new day
But my words are lost
As my bones
Snap suddenly
And i am left to lie upon the burning remnants of my life
Seconds
Eternity
The clock ceases inside of me
Oh this silence, this emptiness inside
For the grinding of my teeth at the searing pain
Of my flesh and the stench which infiltrates my every pore
Silence
Eternity
Might as well relax
It’s much too late
To cancel
All my reservations in hell
Songtekstvertaling
Tweede
Ooit genegeerd - nu gekoesterd
Als ze beginnen weg te tikken
Hijgend, als een hond in de wind
Keel vernauwd
Zwelling als een tumor - ik kan nauwelijks ademen
Mijn ogen staan in de weg
Naar de wereld die ik moet zien
Wazige smeltbeelden bedekt met lijm
Begin glijden vanuit mijn zicht
En ik vertrappel er bovenop.
Nu een blinde dwaas
Nu een blinde dwaas
Oh mijn zware, zware pijnbenen
Kan het werk van tien mannen niet doen.
Om mijn voeten van steen te tillen
Onhandig, mijn armen
Long and Lead-ze slepen achter me
Het snijden van diepe geulen in de rottende aarde
Oh zo aangespannen
Ongelooflijk uitgestrekt
Mijn huid scheurt
Met het gewicht van mijn stervende lichaam
En de woede in mijn hoofd
Bloed druppelt uit mijn brandende ogen
En steekt mijn verkoolde lippen
Oh lieve god-als je me zou willen redden
Zelfs maar een vinger op mijn hand.
Ik kan de kracht vinden om te klimmen.
Boven een wolk in je lucht
En spreek uw lof uit
In het licht van een nieuwe dag
Maar mijn woorden zijn verloren.
Als mijn botten
Plotseling knappen
En ik ben achtergelaten om te liggen op de brandende overblijfselen van mijn leven
Tweede
Eeuwigheid
De klok stopt in mij
Oh deze stilte, deze leegte binnenin
Voor het knarsen van mijn tanden door de verschroeiende pijn
Van mijn vlees en de stank die mijn porie infiltreert
Stilte
Eeuwigheid
Ik kan me net zo goed ontspannen.
Het is veel te laat.
Annuleren
Al mijn reserveringen in de hel