Aurora Black — The Last Hours of Life songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Last Hours of Life" van Aurora Black.
Songteksten
The day has turned gray
a cold, bitter chill sweeps the land
fallen leaves and rain pour down
nourish the earth
life rises and falls
in the snow-covered trees, the owl graces the night
at my weakest moment, i never felt so alive
time won’t heal
time won’t heal
living life, we hide in the shadows
the last hours of time fell on reflections of each decade’s past
living life, we hide in the shadows
the last hours of time fell on reflections of each decade’s past
with every hour, my body decays
my path is lost
the journey ends
i rest my head into the snow
will they remember me? will you remember?
the last hours of life
i breathe it into these lungs, which will never exhale
i rest my head into the snow
will they remember me? will you remember?
the day has turned gray
a cold, bitter chill sweeps the land
my body decays
my path is lost, but the journey will end
i breathe it into these lungs, which will never exhale
in the last hours of life
at my weakest moment, i never felt so alive
night
at my weakest moment, i never felt so alive
night
i breathe it all into these lungs, which will never exhale
i breathe it all into these lungs, which will never exhale
at my weakest moment, i never felt so alive
night
at my weakest moment, i never felt so alive
(Thanks to Phil Garcia for these lyrics)
Songtekstvertaling
De dag is grijs geworden
een koude, bittere kou veegt het land door
gevallen bladeren en regen gieten neer
de aarde voeden
leven stijgt en valt
in de sneeuw bedekte bomen, de uil vereert de nacht
op mijn zwakste moment voelde ik me nog nooit zo levend.
de tijd zal niet genezen.
de tijd zal niet genezen.
leven, we verstoppen ons in de schaduw
de laatste uren vielen op reflecties van het verleden van elk decennium.
leven, we verstoppen ons in de schaduw
de laatste uren vielen op reflecties van het verleden van elk decennium.
met elk uur vergaat mijn lichaam.
mijn pad is verloren.
de reis eindigt
ik leg mijn hoofd in de sneeuw
zullen ze zich mij herinneren? Weet je het nog?
de laatste uren van het leven
ik adem het in deze longen, die nooit zullen uitademen.
ik leg mijn hoofd in de sneeuw
zullen ze zich mij herinneren? Weet je het nog?
de dag is grijs geworden
een koude, bittere kou veegt het land door
mijn lichaam vergaat
mijn pad is verloren, maar de reis zal eindigen
ik adem het in deze longen, die nooit zullen uitademen.
in de laatste uren van het leven
op mijn zwakste moment voelde ik me nog nooit zo levend.
nacht
op mijn zwakste moment voelde ik me nog nooit zo levend.
nacht
ik adem het allemaal in deze longen, die nooit zullen uitademen.
ik adem het allemaal in deze longen, die nooit zullen uitademen.
op mijn zwakste moment voelde ik me nog nooit zo levend.
nacht
op mijn zwakste moment voelde ik me nog nooit zo levend.
(Dank aan Phil Garcia voor deze teksten)