Augie March — Addle Brains songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Addle Brains" van Augie March.
Songteksten
A Tuesday night in Winter, holed up in the city of ravens
The owls in the hills hoo-hooing and eyeing off the field mice down in the cold
grey centre
Addle Brains lining up with the dead for the soup spoon
Addle Brains and the legions of the passed for the bread bag
Ladle the soup, pass the rolls
Addle Brains and the many not here and loose souls
One might fly off to the blank heavens and the lead high halls
O the hungry sky aches for blokes without folks and bulges with the bearers of
palls
Addle Brains would drink for four days and no eats
And sleep in the glens of botanical parks, and on the humped bus shelter seats
Where it’s cold, where it’s cold
One morning I woke up in a room in the nation’s heart
And couldn’t think for the life of me what I was doing, or where to start
Or what rehearsal was required, I was so sad and tired
What does a bird want with money?
Was he made this way?
Do you have to earn the right to find all of this funny?
Nothing’s funny today
Addle Brains mixes his powders with his fateful blues
And the wide-eyed bubs of the Parliament couldn’t give a hoot, or even two
All it takes, it takes, is a kind look and a word, a word
Some pretty eyes and skin, from your fine family you were given to win
And spill it over into the basin of common sin
Just a drop, a drop of the stuff that makes us kin
— Addle Brains perching way out on a limb
Songtekstvertaling
Een dinsdagavond in de Winter, verschanst in de stad van ravens
De uilen in de heuvels hoo-hooing en het oog van de veldmuizen in de kou
grijs centrum
Addle hersenen in de rij met de doden voor de soeplepel
Addle hersenen en de legioenen van de gevorderden voor de broodzak
Ladder de soep, geef de rollen door.
Addle Brains and the many not here and loose souls
Men zou kunnen vliegen naar de lege hemel en de loden hallen
O de hongerige hemel hunkert naar kerels zonder mensen en bulgt met de dragers van
pallen
Addle Brains zou vier dagen drinken en niet eten.
En slapen in de glens van Botanische parken, en op de beukte bus shelter stoelen
Waar het koud is, waar het koud is
Op een ochtend werd ik wakker in een kamer in het hart van de natie
En kon niet denken voor het leven van mij wat ik deed, of waar te beginnen
Of welke repetitie nodig was, ik was zo verdrietig en moe
Wat wil een vogel met geld?
Is hij zo gemaakt?
Moet je het recht verdienen om dit allemaal grappig te vinden?
Niets is grappig vandaag.
Addle Brains mengt zijn poeders met zijn noodlottige blues.
En de wijde bubs van het Parlement konden het geen bal schelen, of zelfs twee.
Alles wat nodig is, is een vriendelijke blik en een woord, een woord
Een paar mooie ogen en huid, van je fijne familie die je kreeg om te winnen.
En gooi het over in het bassin van de gewone zonde.
Slechts een druppel, een druppel van het spul dat ons familie maakt
- Addle hersenen die op een ledemaat zitten