Audra McDonald — Tom songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tom" van Audra McDonald.
Songteksten
One year ago, the twelfth of May
That luncheonette where he appeared
I see him first, and then he smiles
I won’t forget, I won’t forget—
Something sad is playing on the jukebox
A girl who’s lost her boyfriend to a friend—
I can’t remember my husband’s face
I can’t remember my lover’s face
But I can remember a stranger’s face
His name is Tom
I leave tip, do not look back
I reach the park, and he appears
That brilliant smile, those two-tone shoes
His eyes are green, he says hello
Suddenly, the city seems on fire
It’s like the world has finally reached an end
I don’t remember my husband’s voice
I don’t remember my lover’s voice
But I do remember, I hear that voice
And I’m wanting to run, I’m wanting to scream
I’m wanting to cry, I—
I ask his name, and we kiss
And the angels sigh
We kiss, and the heaven’s smile
We fly like angels would like to fly
We kiss and say goodbye
What’s better is what would have been
What’s sweeter is what would have been
The twelfth of May, that brilliant smile
The greatest of adventures of my life
I can’t remember my husband’s name
I can’t remember my lover’s name
But I can remember what would have been
It has a name
Songtekstvertaling
Een jaar geleden, de twaalfde mei
Die lunch waar hij verscheen.
Ik zie hem eerst, en dan lacht hij
Ik zal het niet vergeten.—
Er speelt iets triests op de jukebox.
Een meisje dat haar vriend verloor aan een vriendin.—
Ik kan me het gezicht van mijn man niet herinneren.
Ik kan me het gezicht van mijn geliefde niet herinneren.
Maar ik kan me het gezicht van een vreemde herinneren.
Hij heet Tom.
Ik laat tip achter, kijk niet achterom.
Als ik bij het park kom, verschijnt hij.
Die briljante glimlach, die tweekleurige schoenen.
Zijn ogen zijn groen, Hij zegt hallo
Plotseling lijkt de stad in brand te staan.
Het is alsof de wereld eindelijk een einde heeft bereikt.
Ik herinner me de stem van mijn man niet.
Ik herinner me de stem van mijn geliefde niet.
Maar ik herinner me, Ik hoor die stem
En Ik wil vluchten, Ik wil schreeuwen.
Ik wil huilen.—
Ik vraag zijn naam en we kussen
En de engelen Zuchten
We kussen, en de glimlach van de hemel
We vliegen als engelen die willen vliegen
We kussen en nemen afscheid.
Wat beter is, is wat zou zijn geweest.
Wat zoeter is, is wat zou zijn geweest.
De twaalfde Mei, die briljante glimlach
De grootste avonturen van mijn leven
Ik weet de naam van mijn man niet meer.
Ik weet de naam van mijn geliefde niet meer.
Maar ik kan me herinneren wat zou zijn geweest
Het heeft een naam.