Attaque 77 — Frente Al Espejo songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Frente Al Espejo" van Attaque 77.

Songteksten

Sin reparo. andaba como en un bosque encantado
Sin embargo sabia que me estaba alejando
En un momento quise retomar camino
Y de pronto me vi perdido
Sin lunas ni piedras que brillen en la noche
Por un sendero oscuro entre aullidos
Sin excusas, solo egoísmo y placeres mundanos
Fui aprendiendo a ser mas bueno, de tanto ser muy malo
Apasionado. Tanto anda y andar sintiendo
Tan errado y descuidando que no he de vivir cien años
Para ver otro cometa Halley iluminándome
Somos lo que somos ante todo: seres humanos
Soy quien digo ser pero te causo tantos desengaños
Otra vez confrontándome frente al espejo
Por mi gran culpa, por mi propia culpa
Y también por mis pecados. Si!
Porque sufrir?.. Porque sentir se vuelve tan complicado?
Llego el momento de intentar otro camino, nada es gratis
Y lo admito que aun con tu perdón soy mi propia condena
Y me quemo en esta hoguera, mirándote partir
Somos lo que somos ante todo: seres humanos
Soy quien digo ser pero te causo tantos desengaños
Otra vez confrontándome frente al espejo
frente al espejo…

Songtekstvertaling

Geen reparatie. hij liep als een betoverd bos.
Toch wist ik dat ik wegliep.
In een moment wilde ik terug naar de weg
En opeens was ik verdwaald.
Geen manen of stenen schijnen in de nacht
Op een donker pad tussen huilingen
Geen excuses, alleen egoïsme en wereldse genoegens.
Ik leerde beter te zijn, zo slecht te zijn.
Gepassioneerd. Zowel lopen als lopen gevoel
Zo verkeerd en onzorgvuldig dat ik geen honderd jaar zal leven.
Om weer een Halley komeet te zien die me oplicht.
We zijn in de eerste plaats wat we zijn: mensen
Ik ben wie Ik zeg dat ik ben, maar ik zorg voor zoveel teleurstellingen.
Me weer confronteren voor de spiegel
Door mijn grote schuld, door mijn eigen schuld.
En ook voor mijn zonden. Ja!
Waarom lijden?.. Waarom wordt gevoel zo ingewikkeld?
Het is tijd om een andere manier te proberen, niets is gratis
En ik geef toe dat zelfs met jouw vergeving Ik mijn eigen veroordeling ben.
En ik brand op deze brandstapel, terwijl ik jou zie gaan.
We zijn in de eerste plaats wat we zijn: mensen
Ik ben wie Ik zeg dat ik ben, maar ik zorg voor zoveel teleurstellingen.
Me weer confronteren voor de spiegel
voor de spiegel…