Atrox — Nine Wishes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nine Wishes" van Atrox.
Songteksten
Deep down in a smiling bucket swimming clouds.
If it was up to me this house would be almost seven hundred years old and more
than thirteen kilometres tall.
I would sit in a rocking chair, creaking along with an out-of-tune piano and an orchestrion that always tricks me with ever-changing tempo
I’d be able to walk in the ceiling. I would eat nebula for supper.
I would wear a necklace made of strung hailstones.
The well outside would be an eye that stares itself blind at the moon.
The water would sob. There would be two winds moaning.
The shadows would converge when the clock struck twenty-five.
Oh how I wish I could walk about on the walls. And how I wish there were more
hours in a night:
When I can’t wish for more — the vision of scarabees crackling mandrake roots
in soil breathing ghosts of worms and scolopendras
haunting you with their fumes of horror till your soul tears your body apart
and escapes.
Songtekstvertaling
Diep in een lachende emmer zwem wolken.
Als het aan mij lag, zou dit huis bijna zevenhonderd jaar oud zijn en meer.
dan dertien kilometer hoog.
Ik zat in een schommelstoel, kraakt samen met een vals piano en een orkestrion dat me altijd voor de gek houdt met steeds wisselend tempo.
Ik zou door het plafond kunnen lopen. Ik zou nevel eten als avondeten.
Ik zou een halsketting dragen gemaakt van gespannen hagelstenen.
De bron buiten zou een oog zijn dat zich blind staart naar de maan.
Het water zou sijpelen. Er zouden twee winden kreunen.
De schaduwen kwamen samen als de klok 25 sloeg.
Ik wou dat ik op de muren kon rondlopen. En hoe ik wou dat er meer waren
uren in een nacht:
Als ik niet meer kan wensen - de visie van scarabee krakende mandrake wortels
in de grond ademen geesten van wormen en scolopendras
ze achtervolgen je met hun gruweldampen tot je ziel je lichaam verscheurt.
en ontsnapt.