Atréyu — Demonology and Heartache songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Demonology and Heartache" van Atréyu.
Songteksten
So unaffectionate, so insecure
You claim to know a thing or two about heartache
And what it’s like to have your insides torn out
And I believe you, I see it every time
Your pallbearer’s pallor is obscured by the darkness
Dancing across your face
And when the blackness veils your eyes in pain
I know what it’s like when memories make you wince
And love letter read like obituaries
And photo albums are the books of the dead
I need no reminders, I’ll forget the past and lay it to rest
If I had my way, I’d cut
The calluses off your, of your breaking heart
If I could get past the sternum
Cauterize those wounds with every kiss I could give to you
I’m holding your heart in my hands
The reason it still beats
Am I being too cryptic? It might be too obscure?
Am I being too cryptic? It might be too obscure?
Love kills, romance is dead and I don’t even trust myself
But I love you and you can pull my wings apart
And pin me down under glass until the end of days
If it can help you discover that we share the same pain
I just hope you write your thesis before
Your subject is dead, no life after death
If I had my way, I’d cut
The calluses off your, of your breaking heart
If I could get past the sternum
Cauterize those wounds with every kiss I could give to you
I’m holding your heart in my hands
The reason it still beats
If I had my way, I’d cut
The calluses off your, of your breaking heart
If I could get past the sternum
Cauterize those wounds with every kiss I could give to you
I’m holding your heart in my hands
The reason it still beats
Songtekstvertaling
Zo aanhankelijk, zo onzeker
Je zegt iets te weten over hartzeer.
En hoe het is als je ingewanden eruit worden gerukt
En ik geloof je, Ik zie het elke keer
De bleekheid van uw drager is verduisterd door de duisternis.
Dansen op je gezicht
En wanneer de duisternis jouw ogen bedekt met pijn.
Ik weet hoe het is als herinneringen je doen huiveren.
En liefdesbrief gelezen als overlijdensberichten
En fotoalbums zijn de boeken van de doden
Ik hoef geen herinneringen, ik vergeet het verleden en laat het rusten.
Als het aan mij lag, zou ik snijden.
Het eelt van je, van je gebroken hart
Als ik langs het borstbeen kon komen
Brand die wonden dicht met elke kus die ik je kan geven.
Ik hou je hart in mijn handen.
De reden waarom het nog steeds klopt
Ben ik te cryptisch? Is het misschien te obscuur?
Ben ik te cryptisch? Is het misschien te obscuur?
Liefde doodt, romantiek is dood en ik vertrouw mezelf niet eens.
Maar ik hou van je en je kunt mijn vleugels uit elkaar trekken
En me vastpinnen onder glas tot het einde der dagen
Als het je kan helpen ontdekken dat we dezelfde pijn delen
Ik hoop dat je je proefschrift eerder schrijft.
Je onderdaan is dood, geen leven na de dood.
Als het aan mij lag, zou ik snijden.
Het eelt van je, van je gebroken hart
Als ik langs het borstbeen kon komen
Brand die wonden dicht met elke kus die ik je kan geven.
Ik hou je hart in mijn handen.
De reden waarom het nog steeds klopt
Als het aan mij lag, zou ik snijden.
Het eelt van je, van je gebroken hart
Als ik langs het borstbeen kon komen
Brand die wonden dicht met elke kus die ik je kan geven.
Ik hou je hart in mijn handen.
De reden waarom het nog steeds klopt