Astronautalis — Astigmatisim songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Astigmatisim" van Astronautalis.
Songteksten
A little kid turns the corner, quick on his feet
My vision’s no good no more; he’s just a smudge in the street
The colors blur in my eyes just like ink in the rain
The city, soaked in its lights, is slowly washing away
Everything is just a background, waiting to take shape and appear
Inside my windshield eyes with Vaseline tears
Muffled chuckles and leaky ceilings
Hazy coffee stains, collectible keyrings
A scrapbook of snapshots taken in shaky concealment
Never trusted my love and her wallpaper feelings
There’s something so comforting about her uncertain arms
There’s beauty in danger, safety in harm
A five dollar psychic offers bargain predictions
Connecting my murdering a mantis to my moderate affliction
Once when I was a child I ran to my door; upon grabbing the knob
I crushed the prostrate bug inside of my palm
I watched his little green frame fall far from my hand
I guess his prayers were never answered by God, He got the upper hand
Struck blind over time inside flashes in steps
We all pay for our sins in the most subtle respects
How quick we forget how fast the past is washed away
Diluted in music, TV, and the talk of the day
How slick a little kiss can get her bony hips to block the way
Lend the world your ears and they’ll just sweet-nothing it all away
You made your bed
Now, you must sleep
Underneath the sheets
There’s something inside this house, footsteps by the couch
It’s all shade and shadows tracking the suspect silence down
It’s not the sounds they make, it’s all the noises that we never hear
Old cliches on attraction, raindrops after the weather clears
Tapping fingers for living; counting out the notes
The door ticks when it sits open and rattles when clicks closed
Twelve lines, one in the light switch, a chip in the globe
The radiator is always breathing, teeth clenched and lips float
It’s more than I bargained for, but nothing I can’t handle
I learned to listen for the kitchen, feel dust fall on the mantle
Everything is done in inches, fingertips, and little skills
Nothing is done quickly except tying shoes and electric bills
The relentless drills, constant repetition, daily grind
Same set of pants put on one leg at a time
Every morning’s filled with breath and the rest is just fine
I never forget my mistakes but sometimes I forget I’m blind
Songtekstvertaling
Een klein kind draait de hoek om, snel op zijn voeten.
Mijn visioen is niet meer goed, hij is gewoon een vlek op straat.
De kleuren vervagen in mijn ogen als inkt in de regen
De stad, doordrenkt van de lichten, wast langzaam weg
Alles is slechts een achtergrond, wachtend om vorm te krijgen en verschijnen
In mijn voorruit ogen met Vaseline tranen
Gedempte grinnikt en lekkende plafonds
Wazige koffievlekken, verzamelaarsleutels
Een plakboek van snapshots genomen in shaky camouflage
Vertrouw nooit op mijn liefde en haar behang gevoelens.
Er is iets zo troostend aan haar onzekere armen.
Er is schoonheid in gevaar, veiligheid in gevaar
Een vijf dollar helderziende biedt koopjes voorspellingen.
Het verbinden van mijn moord op een bidsprinkhaan met mijn matige aandoening
Toen ik een kind was, rende ik eens naar mijn deur.
Ik verpletterde de bug in mijn palm.
Ik zag zijn kleine groene frame ver van mijn hand vallen.
Ik denk dat zijn gebeden nooit zijn verhoord door God, Hij kreeg de overhand
Blind geslagen door de tijd binnen flitsen in stappen
We betalen allemaal voor onze zonden in de meest subtiele opzichten.
Hoe snel vergeten we hoe snel het verleden wegspoelt
Verdund in muziek, TV, en het gesprek van de dag
Hoe glad een kleine kus haar knokige heupen de weg kan laten blokkeren
Leent de wereld je oren en ze zullen gewoon zoet-niets het allemaal weg
Je hebt je bed opgemaakt.
Nu moet je slapen.
Onder de lakens
Er is iets in dit huis, voetstappen bij de bank.
Het is allemaal schaduw en schaduwen die de verdachte volgen stilte naar beneden
Het zijn niet de geluiden die ze maken, het zijn alle geluiden die we nooit horen.
Oude clichés over attractie, regendruppels na het weer is verdwenen
Tikken van vingers voor het leven; het tellen van de noten
De deur tikt als hij open zit en ratelt als hij dicht klikt.
Twaalf lijnen, één in de lichtschakelaar, een chip in de wereld.
De radiator ademt altijd, tanden geklemd en lippen zweven
Het is meer dan ik verwachtte, maar niets wat ik niet aankan
Ik leerde naar de keuken te luisteren, stof te voelen vallen op de mantel
Alles wordt gedaan in inches, vingertoppen, en kleine vaardigheden
Er wordt niets snel gedaan behalve veters strikken en elektrische rekeningen.
De meedogenloze oefeningen, constante herhaling, dagelijkse sleur
Dezelfde broek, één been per keer aan.
Elke ochtend is het gevuld met adem en de rest is prima.
Ik vergeet nooit mijn fouten, maar soms vergeet ik dat ik blind ben.