Assemblage 23 — House on Fire songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "House on Fire" van Assemblage 23.
Songteksten
Sifting through the ashes
With unsteady hands
Searching for the remnants
Of a broken man
A history of hollow lives
And low ideals
A backlog of wrongdoing
We never conceal
I rise to my feet
And walk away from the dross
Towards the doorway
Of our mutual and harrowing loss
The only way I know
To shake myself of this curse
Is to bring myself to something
That is measurably worse
I sought refuge in a house on fire
I took shelter in a wall of flame
I built a prison in my own subconscious
There’s nothing else left
Nothing else left to blame.
Emerging from the wreckage
Of a life that once was
Confounded by the damage
My own psyche does
I bear the scars
Of an insufferable will
And the tyrannical reign
it threatens to instill
Some seek control
By grabbing hold of their lives
In a futile attempt
To help themselves survive
I dig myself
Into a much deeper hole
Running from a fate
That I can never control
I sought refuge in a house on fire
I took shelter in a wall of flame
I built a prison in my own subconscious
There’s nothing else left
Nothing else left to blame.
I woke up In a column of ash
While the world came down
In a horrible crash
I was naive
For ever wanting this much
Using self-deception
As my only crutch
Footsteps diverge
From the path they once walked
Words are eclipsed
By the language they talked
Actions betrayed
By promises broken
Flames consume intentions
Best left unspoken
I sought refuge in a house on fire
I took shelter in a wall of flame
I built a prison in my own subconscious
There’s nothing else left
Nothing else left to blame.
Songtekstvertaling
Door de as zeven
Met wankele handen
Op zoek naar de restanten
Van een gebroken man
Een geschiedenis van holle levens
En lage idealen
Een achterstand in wangedrag
We verbergen nooit
Ik sta op naar mijn voeten
En weglopen van de onzuiverheden.
Naar de deur
Van ons Wederzijdse en schrijnende verlies.
De enige manier waarop ik het Weet
Om mezelf van deze vloek te schudden.
Is om mezelf ergens toe te brengen.
Dat is veel erger.
Ik zocht mijn toevlucht in een brandend huis.
Ik ging schuilen in een muur van vlammen.
Ik bouwde een gevangenis in mijn eigen onderbewustzijn.
Er is niets meer over.
Er is niets meer te verwijten.
Uit het wrak komen
Van een leven dat ooit was
Verbijsterd door de schade
Mijn eigen psyche wel.
Ik draag de littekens.
Van een onuitstaanbare wil
En de tirannieke Heerschappij
het dreigt
Sommigen zoeken controle.
Door greep te krijgen op hun leven
In een vergeefse poging
Om zichzelf te helpen overleven
Ik hou van mezelf.
In een veel dieper gat
Op de vlucht voor een lot
Dat ik nooit kan controleren
Ik zocht mijn toevlucht in een brandend huis.
Ik ging schuilen in een muur van vlammen.
Ik bouwde een gevangenis in mijn eigen onderbewustzijn.
Er is niets meer over.
Er is niets meer te verwijten.
Ik werd wakker In een kolom as.
Terwijl de wereld naar beneden kwam
In een vreselijke crash
Ik was naïef.
Voor altijd zo graag.
Zelfbedrog gebruiken
Als mijn enige kruk
Voetstappen wijken af
Van het pad dat ze ooit bewandelden
Woorden worden overschaduwd
Bij de taal die zij gesproken hebben.
Verraden acties
Door beloftes gebroken
Vlammen consumeren intenties
Beste onuitgesproken gelaten
Ik zocht mijn toevlucht in een brandend huis.
Ik ging schuilen in een muur van vlammen.
Ik bouwde een gevangenis in mijn eigen onderbewustzijn.
Er is niets meer over.
Er is niets meer te verwijten.