Assassin — Ecrire contre l'oubli songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ecrire contre l'oubli" van Assassin.
Songteksten
Une nouvelle fois bloqués par des questions restées sans réponse.
«Le futur que nous reserve-t-il? «Ce n’est pas après un album que l’on renonce.
Non, non, non Assassin n’en est vraiment pas là,
Chaque mot, chaque note résonne et résonnera.
Au dessus des lois,
là où se trouvent les forces vives du prolétariat.
Car l’on glisse aujourd’hui en l’honneur, des Droits de l’Homme traduits par la liberté d’expression.
Trop d’hommes, trop de femmes pourrissent en prison.
Pour leurs idées à vocation humanitaire,
Il n’est pas rare de finir nu entre 4 murs sous un régime totalitaire.
L’absence de relations, aucune communication,
Les conditions de détention pour les révolutionnaires en action
Sont souvent dramatiques.
Mais même si le corps est enfermé, l’esprit est en fuite.
Parfois un poème suffit, pour se faire enfermer à vie.
Demande à Nguyen Chi Thien au Vietnam, il en a écrit des tonnes,
30 ans de prison devraient certainement suffire pour écrire plusieurs tomes.
La foi en ses idées permet,
De subir les pires tortures, enfin, il paraît.
Certains sont morts tous les os brisés pour une idée sur un papier.
Où nos droits s’arrêtent, où nos droits commencent?
L’encre coule pour les honneurs, mais trop souvent, c’est la sentence.
En Chine, les étudiants de la place Tien An Men,
Se sont fait assassiner, même sentence au Vietnam pour un poème.
En Syrie, au Maroc, en Malawi.
Tu critiques ton gouvernement en prison tu pourris.
Au Nigeria, tu voles c’est la mort.
Même sentence en Iran si tu dis que le pouvoir a tort.
Où est passée la liberté d’expression?
J'écris contre l’oubli, mais ça ne reste qu’une chanson.
En France, la justice est une chienne.
Au Etats-Unis les indiens sont parqués comme des hyènes.
Où est passée la liberté d’expression?
J'écris contre l’oubli, mais ça ne reste qu’une chanson.
Assassin garde sa position consciente,
Trop de prisonniers politiques sont enfermés en attente
D'être jugés, d’autres n’ont pas cette chance;
Ils se sont fait shooter pour leur liberté.
Comme j’ai le droit, comme la loi me soutient cette fois.
Je parle, je m’arme, je transforme mes larmes;
En rimes, en textes, en musiques tranchantes comme une lame.
Pour les hommes, les femmes enfermés pour leurs idées,
Chaque nation a ses moyens de répression pour stopper net.
Les courants qui alertent notre intellect.
Une plume qui vacille sur le papier,
Peut-être plus dangereuse que n’importe quelle armée.
Car les balles se perdent dans l’Histoire, mais les écrits restent.
Voilà pourquoi on traque l’esprit qui ne retourne pas sa veste.
Aucun système n''st invincible,
Contrairement à l’homme qui s'éléve et devient une cible…
Mais même au milieu des montagnes,
L’aigle prend son envol, mais garde sa vision des rases campagnes.
L'émanation des mouvements contestataires,
M’amène à penser que la crise est une chose positive,
Elle plonge l’ordre dans le désordre de façon active.
Afin de trouver des solutions;
Obéir à une doctrine ne peut que découler sur une révolution.
Qui peut empêcher l'être humain de parler?
La souffrance a toujours été un océan de créativité.
Où nos droits s’arrêtent, et où nos droits commencent?
L’encre coule pour les honneurs,
mais trop souvent c’est la sentence.
En Chine, les étudiants de la place Tien An Men
Se sont fait assassiner, même sentence au Vietnam pour un poème.
En Syrie, au Maroc, en Malawi.
Tu critiques ton gouvernement en prison tu pourris.
Au Nigeria, tu voles c’est la mort.
Même sentence en Iran si tu dis que le pouvoir a tort.
Où est passée la liberté d’expression?
J'écris contre l’oubli, mais ça ne reste qu’une chanson.
L’Angleterre a des prisons remplies d’Irlandais,
Les prisonniers politiques pullulent dans les cachots de la cité.
Où est passée la liberté d’expression?
J'écris contre l’oubli, mais ça ne reste qu’une chanson.
Ça ne reste qu’une chanson, mais le flot de la musique
Se rappelle d’où elle émane et pour qui elle s’agite.
Voilà pourquoi album après album Assassin connait sa cible.
Qui sera la prochaine victime?
Songtekstvertaling
Opnieuw geblokkeerd door onbeantwoorde vragen.
"Wat is de toekomst voor ons? "Het is niet na een album dat we opgeven.
Nee, geen moordenaar is hier echt niet.,
Elk woord, elk briefje zal resoneren en resoneren.
Boven de wet,
waar zijn de levende krachten van het proletariaat?
Omdat we nu leven in eer van de mensenrechten, vertaald in vrijheid van meningsuiting.
Te veel mannen, te veel vrouwen rotten in de gevangenis.
Voor hun humanitaire ideeën,
Het is niet ongewoon om naakt tussen vier muren onder een totalitair regime te eindigen.
Gebrek aan relaties, geen communicatie,
Voorwaarden voor detentie van revolutionairen in actie
Zijn vaak dramatisch.
Maar zelfs als het lichaam opgesloten is, is de geest op de vlucht.
Soms is een gedicht genoeg om levenslang op te sluiten.
Vraag maar aan Nguyen Chi Thien in Vietnam, hij schreef er tonnen van.,
Dertig jaar gevangenis zou zeker genoeg moeten zijn om meerdere delen te schrijven.
Geloof in zijn ideeën staat,
Om eindelijk de ergste marteling te ondergaan, lijkt het.
Sommige stierven allemaal gebroken botten voor een idee op een krant.
Waar eindigen onze rechten, waar beginnen onze rechten?
Inkt stroomt voor eer, maar te vaak is het de zin.
In China, de studenten van Tien An Men square,
Werden vermoord, zelfs veroordeeld in Vietnam voor een gedicht.
In Syrië, Marokko, Malawi.
Je bekritiseert je regering in de gevangenis, je rot weg.
In Nigeria is stelen de dood.
Dezelfde zin in Iran als je zegt dat macht verkeerd is.
Waar is de Vrijheid van meningsuiting gebleven?
Ik schrijf tegen de vergetelheid, maar er is nog maar één liedje over.
In Frankrijk is gerechtigheid een kreng.
In de Verenigde Staten staan Indianen geparkeerd als hyena ' s.
Waar is de Vrijheid van meningsuiting gebleven?
Ik schrijf tegen de vergetelheid, maar er is nog maar één liedje over.
Moordenaar houdt zijn bewuste positie,
Te veel politieke gevangenen zitten vast in de wacht.
Om beoordeeld te worden, hebben anderen die kans niet.;
Ze werden neergeschoten voor hun vrijheid.
Zoals ik het recht heb, zoals de wet me deze keer steunt.
Ik praat, ik bewapend mezelf, Ik draai mijn tranen;
In rijmen, in teksten, in scherpe muziek als een mes.
Voor mannen, vrouwen opgesloten voor hun ideeën,
Elke natie heeft zijn middelen van onderdrukking om net te stoppen.
De stromingen die ons intellect waarschuwen.
Een pen die wiebelt op papier,
Misschien gevaarlijker dan welk leger dan ook.
Omdat de kogels verloren gaan in de geschiedenis, maar de geschriften blijven.
Daarom jagen we op de geest die zijn jas niet omdraait.
Geen systeem onoverwinnelijk,
In tegenstelling tot de man die opkomt en een doelwit wordt…
Maar zelfs in het midden van de bergen,
De Arend vertrekt, maar behoudt zijn visie op het platteland.
De emanatie van protestbewegingen,
Ik denk dat de crisis positief is.,
Ze stort de orde actief in wanorde.
Om oplossingen te vinden;
Het gehoorzamen van een doctrine kan alleen op een revolutie neerkomen.
Wie kan de mens tegenhouden om te spreken?
Lijden is altijd een oceaan van creativiteit geweest.
Waar eindigen onze rechten en waar beginnen onze rechten?
Inktstromen voor honors,
maar te vaak is het de zin.
In China, de studenten van Tien An Men square
Werden vermoord, zelfs veroordeeld in Vietnam voor een gedicht.
In Syrië, Marokko, Malawi.
Je bekritiseert je regering in de gevangenis, je rot weg.
In Nigeria is stelen de dood.
Dezelfde zin in Iran als je zegt dat macht verkeerd is.
Waar is de Vrijheid van meningsuiting gebleven?
Ik schrijf tegen de vergetelheid, maar er is nog maar één liedje over.
Engeland heeft gevangenissen gevuld met Ieren,
Politieke gevangenen zwermen in de kerkers van de stad.
Waar is de Vrijheid van meningsuiting gebleven?
Ik schrijf tegen de vergetelheid, maar er is nog maar één liedje over.
Er is nog maar één lied over, maar de stroom van muziek
Herinnert zich waar het vandaan komt en voor wie het geagiteerd is.
Daarom kent album na album Assassin zijn doel.
Wie wordt het volgende slachtoffer?