ASP — Wanderer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wanderer" van ASP.
Songteksten
Lichtschein. Eine raue Küste.
Ich schick mich auf den Pfad: Ich warte einfach nicht mehr länger.
Wenn ich nur zu vertrauen wüsste!
Doch mein Instinkt scheut instinktiv bei seinem Doppelgänger.
Das Labyrinth des Zweifels
musste ich so lang durchwandern.
Es waren Träume eines Fremden:
die Gedanken eines andern!
Einst klar und so vertraut — und nun wandre ich umher.
Was früher war, so stark gebaut — bin ein andrer als bisher.
Das Fundament, es schwindet schon,
ist nur noch Blendwerk, Illusion.
Das Weltbild bricht in sich zusammen,
zerfällt zu nichts im Flammenmeer.
Und ich glaub den Weg zu wissen!
Ich folge immerzu dem Lockruf aus dem Traum des Sängers.
Würden wir uns wohl vermissen?
Die Melodie des Senders oder gleichsam Welt-Empfängers?
Das Labyrinth des Zweifels
musste ich so lang durchwandern.
Es waren Träume eines Fremden:
die Gedanken eines andern!
Einst klar und so vertraut — und nun wandre ich umher.
Was früher war, so stark gebaut — bin ein andrer als bisher.
Das Fundament, es schwindet schon,
ist nur noch Blendwerk, Illusion.
Das Weltbild bricht in sich zusammen,
zerfällt zu nichts im Flammenmeer.
Es ist schwer, etwas zu sehn
und sich selbst noch zu erkennen.
Seh nur den Smog am Himmel stehn
und uns in ihren Ofen brennen.
Ich spür den Staub bei Tag und Nacht,
er wird in allen Falten bleiben.
Er ist doch nur dazu gemacht,
ihr Mahlwerk ewig anzutreiben.
Wir haben uns noch kaum entdeckt,
und Staub wird wieder nur zu Staub.
Wenn Asche diese Welt bedeckt,
wirst du geschenkt, zugleich geraubt.
Lichtschein. Eine raue Küste.
Ich schick mich auf den Pfad: Ich warte einfach nicht mehr länger.
Ich warte einfach nicht mehr länger.
Ich warte einfach nicht mehr länger.
Ich warte einfach nicht mehr länger.
Ich warte einfach nicht mehr länger.
Songtekstvertaling
Licht. Een ruwe kust.
Ik stuur mezelf op het pad: Ik wacht gewoon niet langer.
Kon ik maar vertrouwen.
Maar mijn instinct schrikt weg van zijn dubbelganger.
Het labyrint van twijfel
Ik moest zo lang dwalen.
Het waren dromen van een vreemde:
de gedachten van een ander!
Eens duidelijk en zo bekend-en nu loop ik rond.
Wat ervoor was, zo sterk gebouwd-ben een ander dan voorheen.
De stichting is al aan het vervagen.,
het is maar bedrog, illusie.
Het wereldbeeld stort in zichzelf in.,
desintegreert in niets in de zee van vlammen.
En ik denk dat ik de weg weet!
Ik volg altijd de verleiding van de droom van de zanger.
Zouden we elkaar missen?
De melodie van de zender of, als het ware, de wereldontvanger?
Het labyrint van twijfel
Ik moest zo lang dwalen.
Het waren dromen van een vreemde:
de gedachten van een ander!
Eens duidelijk en zo bekend-en nu loop ik rond.
Wat ervoor was, zo sterk gebouwd-ben een ander dan voorheen.
De stichting is al aan het vervagen.,
het is maar bedrog, illusie.
Het wereldbeeld stort in zichzelf in.,
desintegreert in niets in de zee van vlammen.
Het is moeilijk om iets te zien.
en toch zichzelf herkennen.
Zie de Smog in de lucht staan
en ons verbranden in hun oven.
Ik voel het stof dag en nacht,
hij zal in alle plooien blijven.
Hij is er gewoon voor gemaakt.,
om voor altijd in je molen te rijden.
We hebben onszelf nog niet ontdekt.,
en stof wordt weer stof.
Wanneer As deze wereld bedekt,
je wordt gegeven, beroofd op hetzelfde moment.
Licht. Een ruwe kust.
Ik stuur mezelf op het pad: Ik wacht gewoon niet langer.
Ik wacht niet langer.
Ik wacht niet langer.
Ik wacht niet langer.
Ik wacht niet langer.