ASP — In Sack und Asche songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "In Sack und Asche" van ASP.
Songteksten
Welch ein schweres Los das Leben
und kein schwereloses Schweben
in dem samt’nen Schild der Himmelstintenpoesie.
Immerzu Gewichte.
Keinen Schimmer von Gedichten;
Blatt um Blatt vergeudet mit geritzter Akribie.
Mit den scharfen Zungenklingen
musst du dann zur Strafe singen,
wie von Sinnen binnenreimen, denkst, es wäre Kunst.
Händeringend klagen
statt behändem Schwingenschlagen.
Wartend auf die Hebung in den Sphärendunst.
Und nun trägst du Sack und Asche
feste Knoten in dem Haar.
Du schmeckst Blut auf deiner Zunge,
fliehst auf eigene Gefahr.
Heute bist du schon ein Junge,
gestern warst du noch zu alt.
Untermalt von Blätterrascheln
stolperst du aus deinem Wald.
Du willst endlich ohne Zaudern
selbstverständlich lustvoll schaudern.
Doch du setzt auf weißen Blättern schwarze Blitze frei.
Willst bedenkenlos beleben,
unbeschränkt dich bloß hingeben.
Doch statt Liebeslyrik erntest du nur Kritzelei.
Wenn die Musen dich nicht sehen,
in diffusem Licht vergehen:
Jedes Wort im Keim erstickt und unverdaut verfälscht.
Dir will keine Rose glücken
bei dem großen Stachelpflücken.
Deine Stimme flüstert nur mehr Kauderwelsch.
Und nun trägst du Sack und Asche
feste Knoten in dem Haar.
Du schmeckst Blut auf deiner Zunge,
fliehst auf eigene Gefahr.
Heute bist du schon ein Junge,
gestern warst du noch zu alt.
Untermalt von Blätterrascheln
stolperst du aus deinem Wald.
Siehst du die Blätter fallen?
Und lockt des Köders Duft?
Du wirst dich als Retter krallen
und wirfst dich in die Luft.
Fühlst du in Intervallen?
Und bald erfolgt der Sturz.
Wie Nebel im Winter wallen.
Dein Herbst war viel zu kurz.
Und nun trägst du Sack und Asche,
beides steht dir furchtbar gut.
Nein, du willst dich nicht verletzen,
doch was bleibt dir, ohne Mut?
Du verbirgst dich vor den Netzen,
während du die Blätter färbst.
Du entkommst nie ihren Maschen
und entkommst auch nie dem Herbst
Songtekstvertaling
Wat een moeilijk leven.
en hij zweeft niet zonder gewicht.
in het kantoor een bord van de lucht inkt van poëzie.
Altijd Gewichten.
Geen glimp van poëzie;
Blad na blad verspild met gekrabbelde zorgvuldigheid.
Met de scherpe tongbladen
dan moet je zingen als straf.,
zoals innerlijke rijmen van de zintuigen, denkend dat het kunst was.
Ernstige klachten
in plaats van slingeren.
Wachtend op het tillen in de bol mist.
En nu draag je zak en as.
stevige knopen in het haar.
Je proeft bloed op je tong.,
vlucht op eigen risico.
Vandaag ben je al een jongen.,
gisteren was je te oud.
Vergezeld van rustgevende bladeren
je struikelt uit je bos.
Je wilt eindelijk zonder uitstel.
natuurlijk, huiverig.
Maar je laat Zwarte bliksem vrij op witte bladeren.
Wil je het zonder aarzeling nieuw leven inblazen,
geef jezelf vrij.
Maar in plaats van liefdespoëzie oogst je alleen krabbels.
Als de muzen je niet zien,
vervagen in diffuus licht:
Elk woord in de kiem gesmoord en onverteerd.
Je wilt niet dat een roos gelukkig is.
- bij de grote pik.
Je stem fluistert alleen maar meer gebrabbel.
En nu draag je zak en as.
stevige knopen in het haar.
Je proeft bloed op je tong.,
vlucht op eigen risico.
Vandaag ben je al een jongen.,
gisteren was je te oud.
Vergezeld van rustgevende bladeren
je struikelt uit je bos.
Zie je de bladeren vallen?
En de geur van het aas lokt?
Je zult jezelf klauwen als een redder
en gooi jezelf in de lucht.
Voel je dat met tussenpozen?
En binnenkort vindt de herfst plaats.
Als mist in de Winter.
Je val was veel te kort.
En nu draag je zak en as.,
beide staan je goed.
Nee, je wilt niet gekwetst worden.,
maar wat blijft er voor jou over, zonder moed?
Je verbergt je voor de netten.,
terwijl jullie de bladeren kleuren.
Je ontkomt nooit aan hun mazen.
en ontsnap nooit aan de herfst