ASP — Die Ruhe vor dem Sturm songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Die Ruhe vor dem Sturm" van ASP.

Songteksten

Das Land liegt still
Die Luft erfüllt kein Vogelsang
Es bleibt kein Ton
Das Lied des Sängers längst verklang
Die Welt mit altem Staub bedeckt
Die Luft nach kalter Asche schmeckt
Und meine Kehle zugeschnürt
Und keine Seele die mich führt
Die Zeit bleibt stehen
Die Zukunft zerrt am Augenblick
Wird nie vergehen
Gedehnt, kein Lidschlag, kein Zurück
Was, wenn mein Herz nicht weiterschlägt
Nicht mal der Schmerz mich vorwärts trägt
Schau stumm hinab vom Dunklen Turm
Dies ist die Ruhe
Dies ist die Ruhe vor dem Sturm
Das Licht so trüb
Scheint wie durch schmutzverschmiertes Glas
Nur Grau in Grau
Wo Zwielicht alle Farben fraþ
Der Schrei der Möven lange tot
Es zeugt nur noch der alte Kot
An kalten Mauern, lange her
Vom freien Flug über das Meer
Die See so still
Wie schwarzes Ã-l wie blanker Stahl
Am Grund nichts lebt
Nichts dringt hinab kein Sonnenstrahl
Die Haut sehnt sich nach feuchter Gischt
Doch nur Gestank von totem Fisch
Erreicht die Zinnen auf dem Turm
Dies ist die Ruhe
Dies ist die Ruhe
Die Augen wund, verklebt mit Salz
Und wie vernarbt der trockne Hals
So steh ich wartend auf dem Turm
Dies ist die Ruhe
Dies ist die Ruhe vor dem Sturm
Der Sturm, der Sturm peitscht über aufgewühltes Meer
Der kalte Wind treibt dunkle Wolken vor sich her
Der Sturm, der Sturm hör wie er singt
Fühl wie er alle deine Zweifel niederringt

Songtekstvertaling

Het Land ligt stil
Geen vogellied vult de lucht
Er is geen geluid
Het lied van de Sängers längst vervaagde
De wereld bedekt met oud stof
De lucht smaakt naar koude as
En mijn keel doorgesneden.
En niemand die mij leidt
De tijd stopt
De toekomstige sleepboten op dit moment
Zal nooit voorbijgaan
Gestrekt, geen oogleden, geen rug
Wat als mijn hart stopt met kloppen
Zelfs de pijn draagt me niet naar voren.
Kijk stil naar beneden vanuit de Donkere Toren.
Dit is de rust.
Dit is de rust voor de storm
Het licht zo bewolkt
Het lijkt door vuil glas.
Alleen grijs in grijs
Waar de schemering van alle kleuren brokken
De Schreeuw van de goden al lang dood
Alleen de oude feces zijn nog over.
Op koude muren, lang geleden
Van vrije vlucht over zee
De zee zo stil
Als zwarte olie als kaal staal
Niets leeft op de bodem
Niets daalt af geen zonnestraal
De huid verlangt naar vochtige spray
Maar alleen de stank van dode vissen.
Bereikt de kantelen op de toren
Dit is de rust.
Dit is de rust.
Ogen pijnlijk, gelijmd met zout
En hoe getekend de droge nek
Dus ik sta te wachten op de toren
Dit is de rust.
Dit is de rust voor de storm
The storm, the storm whips over troubled sea
De koude Wind drijft donkere wolken vooruit
De storm, de storm hoort als hij zingt
Voel hoe hij al je twijfels wegneemt.