Aska — Invasion songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Invasion" van Aska.
Songteksten
They will say it was a day that left all the rest of us
Asking and wondering why the sky went black
Then the rain on my windowpane came as insistent
As the clouds that now darken the sky — ominous
Force, power, thunder — fire rained from the sky
Light, water — death came down
Riding lightning, something frightening descended
From high in the sky to machines which long lay in the earth
Out of luck, terror struck, panic ensued
As we tried to survive one more day — genocide
Force, power, thunder — violate (inviolate) from the sky
Light, water — death descends from above
Chaos, fury — invasion
They’re coming down out of the sky
We were convinced that we would die
I don’t know why, not going to lie, not really sure what is going on
Disintegrated over there and her last words «this isn’t fair!»
It’s not really something I care to share with humanity
We got accustomed to the fear
We had to fight that much was clear
The tripod neared, all we held dear was blasted out into oblivion
We didn’t know just what to do
Quite certain then that we were through
But in the end it was the flu that did the invaders in
And saved us from annihilation
Songtekstvertaling
Ze zullen zeggen dat het een dag was die de rest van ons achterliet.
Vragen en vragen waarom de hemel zwart werd
Toen kwam de regen op mijn raam.
Als de wolken die nu de hemel donker maken-onheilspellend
Kracht, kracht, thunder-fire regende vanuit de lucht
Licht, Water-dood kwam naar beneden
Op de bliksem, iets angstaanjagends neergedaald
Van hoog in de hemel tot machines die lang in de aarde lagen
Zonder geluk sloeg er paniek toe.
Terwijl we nog één dag probeerden te overleven — genocide
Kracht, kracht, donder-schending (onaantastbaar) uit de hemel
Licht, Water-dood daalt van bovenaf
Chaos, fury-invasie
Ze komen uit de lucht
We waren ervan overtuigd dat we zouden sterven.
Ik weet niet waarom, ik ga niet liegen, ik weet niet echt wat er aan de hand is.
Haar laatste woorden: Dit is niet eerlijk.»
Het is niet echt iets wat Ik wil delen met de mensheid.
We raakten gewend aan de angst.
Dat was duidelijk.
De driepoot naderde, alles wat we liefhadden werd weggeblazen in de vergetelheid.
We wisten niet wat we moesten doen.
Ik weet zeker dat we klaar waren.
Maar uiteindelijk was het de griep die de indringers in
En redde ons van vernietiging.