As Eden Burns — Ever Again songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ever Again" van As Eden Burns.
Songteksten
Resign to post a hollow ensign in regards to days of old
Progress or a lack thereof, confess turning to face the untrue
A passage new, a passage bold
Wayfaring a path one may never undo
Re-paving the ways, long forsaken
Adversities never forgot
Re-righting the wrongs that have always proved
Undeserving of reform
Resign to post a hollow ensign in regards to days of old
Progress or a lack thereof, confess turning to face the untrue
The time passed long ago can still alter you
Custom disdain over the wake of your past
If only the mindful felt for the lost, would the error persist
If only the innocent fell for denial, once hopeful, now blind
And the light, as blinding, and yet as faint as it may be
Has lead us nowhere but to our graves, much like it does now
And with hands shaking, a prayer out loud
To guide a hand into hallowed ground
For a genesis like every one before
Pride forged, ambition in the dark
Regret is still only a spark on the
Fuel that is almost but a rhythm set to echo ever again
Trace the artery alone
And lead, in vain, your path to conceive the unknown
The time passed long ago can still alter you
Custom disdain over the wake of your past
Songtekstvertaling
Ontslag nemen om een holle vaandrig te plaatsen met betrekking tot de dagen van oud
Vooruitgang of gebrek daaraan, beken dat je het onware onder ogen moet zien.
Een nieuwe passage, een gedurfde passage
Wayfaring a path one may never undo
Opnieuw de wegen plaveien, lang verlaten
Tegenspoed is nooit vergeten.
Het herstellen van de fouten die altijd bewezen zijn
Geen hervorming
Ontslag nemen om een holle vaandrig te plaatsen met betrekking tot de dagen van oud
Vooruitgang of gebrek daaraan, beken dat je het onware onder ogen moet zien.
De tijd die lang geleden is verstreken kan je nog steeds veranderen.
Op maat minachtend over het kielzog van je verleden
Als zij die zich laten vermanen voor hen die verloren zijn maar zouden blijven dwalen
Als alleen de onschuldigen voor ontkenning vielen, eens hoopvol, nu blind
En het licht, zo verblindend, en toch zo zwak als het kan zijn
Heeft ons nergens anders heen geleid dan naar onze graven, net als nu.
En met trillende handen, een gebed hardop
Om een hand naar gewijde grond te leiden
Voor een genesis zoals iedereen daarvoor.
Trots gesmeed, ambitie in het donker
Spijt is nog steeds slechts een vonk op de
Brandstof die bijna maar een ritme ingesteld om ooit weer te echo
Spoor alleen de slagader op.
En leid tevergeefs je pad naar het onbekende.
De tijd die lang geleden is verstreken kan je nog steeds veranderen.
Op maat minachtend over het kielzog van je verleden