Art of Verse — Lovely songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lovely" van Art of Verse.
Songteksten
And it used to all be just so lovely
Discoveries pertaining to sensations whenever she would touch me
If of similar characteristics to unfolding the Sun
The warmest phenomenon found from holding just One —
Soul, so close and with the highest regard
Because to me that is like having the ability to reach the Stars
Or better yet, dancing wild amongst the planets
But I’m a hopeless romantic so I don’t expect her to understand it
Managing frantic inklings makes it hard to grow
But in my search for True Love, I know I have so far to go
And these bars will show this emptiness deep
Chest heavy, thoughts racing, as my Heart gently weeps
I speak with a firm belief held in Yesterday
That the troubles I’m struggling with, were all so far away
But now they are here to stay with the honesty of tomorrow
And all that frame contains are only the promises of sorrow
I have followed her with a fervor that fills the Void
But now I’ve lost her, which properly kills the Joy
Still the noise of her departure echoes in my room
While the music from my Heart strings sing the saddest tunes
My sadness blooms a haze that envelopes my days
Washing away all the colors leaving only shades of gray
And her disappearance causes a Solar collapse
For now my bed that we laid upon is colder than the Polar Caps
My shoulders crack beneath this tragedy
Even the madness catches up to me atop this starlit canopy
But am I stubborn or stupid to still wish she were here
Cause she advances further from me with every crashing tear
Connection was music so this is the worst type of hurt
If I have no inspiration, how can I be Art of?
But now this lonely drudgery is always tugging me
I recall when it used to all be just so lovely…
I recall when it used to all be just so lovely…
I recall when it used to all be just so lovely…
Songtekstvertaling
En het was allemaal zo mooi.
Ontdekkingen met betrekking tot sensaties wanneer ze me aanraakte
Indien van dezelfde kenmerken als het ontvouwen van de zon
Het warmste fenomeen gevonden van het vasthouden van slechts een —
Ziel, zo dichtbij en met de hoogste achting
Want voor mij is dat alsof je de mogelijkheid hebt om de sterren te bereiken.
Of beter nog, dansen wild tussen de planeten
Maar ik ben een hopeloze romanticus, dus ik verwacht niet dat ze het begrijpt.
Het managen van hectische inklings maakt het moeilijk om te groeien
Maar in mijn zoektocht naar ware liefde, Weet ik dat ik nog zo ver te gaan heb
En deze tralies zullen deze leegte diep laten zien.
Borst zwaar, gedachten die racen, terwijl mijn hart zachtjes huilt
Ik spreek met een vast geloof in gisteren.
Dat de problemen waar ik mee worstel, allemaal zo ver weg waren.
Maar nu zijn ze hier om te blijven met de eerlijkheid van morgen
En alles wat dat frame bevat zijn slechts de beloften van verdriet
Ik heb haar gevolgd met een vurig verlangen dat de leegte vult.
Maar nu ben ik haar kwijt, wat de vreugde doodt.
Nog steeds het geluid van haar vertrek echo ' s in mijn kamer
Terwijl de muziek van mijn hart snaren de droevigste melodieën zingen
Mijn verdriet bloeit een waas die mijn dagen omhult
Alle kleuren wegspoelen en alleen grijstinten achterlaten
En haar verdwijning veroorzaakt een instorting van de zon.
Voor nu is mijn bed waar we op hebben gelegen kouder dan de poolkappen.
Mijn schouders breken onder deze tragedie.
Zelfs de gekte haalt me in op dit sterrenhemel
Maar ben ik koppig of stom om nog steeds te wensen dat ze hier was?
Want ze komt verder van me af met elke crashende traan.
Verbinding was muziek dus dit is het ergste soort pijn
Als ik geen inspiratie heb, Hoe kan ik dan kunst van zijn?
Maar nu trekt dit eenzame werk altijd aan me.
Ik weet nog dat het allemaal zo mooi was.…
Ik weet nog dat het allemaal zo mooi was.…
Ik weet nog dat het allemaal zo mooi was.…