Arsenik — Chrysanthèmes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Chrysanthèmes" van Arsenik.
Songteksten
La vie ça tient à rien… Il suffit d’une balle
Il suffit d’une balle…
Je verse un peu d’liqueur, pour ceux qui nous ont quittés trop tôt
Ceux qui avec la mort se sont frottés ou pris des poteaux
À qui on a ôté
La vie, une auto-
Destruction, à ceux qui ont sauté
Des cases, brûlé des étapes, dans mon album photo
J’ai gardé ton sourire, les souvenirs d'été
À en mourir les éclats d’rire, les trip, comme s’y on y était
Courir après des chimères à 20 ans, amer à 30 ou plus
Fier d'être un mouton dans ce bus direction le cimetière
À quoi ça tient la vie? À rien
Tu demandais rien à personne tu passais ton chemin
T’as crevé comme un chien
Le poumon perforé, demain le Parisien titre
Un autre fait divers, des litres de sang, des jeunes éclatent les vitres
Dis moi comment c’est là-haut? À part qu’y a plus d’bon sh-shht
Tous à poil aucun risque d’attraper une bronchite
Putain j’ai mal, ça nique mon sens de l’humour
Autour de nous rien que d’la mort mon frère alors parlons d’amour
Elle avait la beauté du diable, un corps de déesse fiable
Il a baissé sa garde pour une partie d’fesses sur la table
Le désir était plus fort cousin, elle jetait des sorts, un tendre Moment
d’faiblesse, et c’est sa chienne de vie qui part en cendres
Ça blesse, mais le ciel peut m’attendre
J’veux kiffer la vie, avant de rendre la mienne, apprendre
Qu’on ne vit qu’une putain d’fois ici-bas
Faut s’rendre à l'évidence, l’espoir c’est comme entendre son cœur qui bat
Ça tient à rien la vie
La mort demande jamais ton avis
Elle ravit ton corps, encore des larmes et du sang sur le parvis
Pour tous le même sort, le diable est ravi
Ça tient à rien la vie, ça tient à rien la vie
Ça tient à rien
J’ai perdu beaucoup de temps à trainer, à m’faire engrainer
Par la misère freiné, par la spirale entrainé
Dans des plan foireux, j’ai drainé, la poisse, mené une vie nocturne effrénée
J’ai prôné de beaux discours, déconné partout dégainé
Rengainer ma fougue pour moi n’a pas été facile
Mais j’ai gagné mon deal avec la vie, maintenant les barres s’empilent
La ville m’appartient
Je pèse, autour de moi je fais le bien
Je tiens de beaux discours, soutiens
L’aveugle, la veuve et l’orphelin
J’ai beaucoup changé, je me suis rangé, évite le danger
Plus de facilité à comprendre les gens, donner, quand j’ai
Quelque chose à faire, j’y vais à pied je suis respecté
Je n’peux m’en aller, malgré les bruits qu’il y a dans cette allée
Pourquoi j’la traverserais pas même si ces gars sont armés?
Je les connais tous, ils sont encore en train de déconner
Dégommer des pigeons avec de putains de gros flingues chromés
C’est ma racaille, c’est mon bitume gars, c’est mon tromé
Je passe mon chemin, mais plus loin mes pas s’alourdissent
Mes forces me quittent, des milliers de spasmes m’envahissent
Mon cœur s’est tu, mon corps abrite une balle perdue
Je sue de partout, têtu, pourquoi je suis passé dans cette rue?
La mort m’a fauché, j’entends la caravane s’approcher
Je veux m’accrocher, mais c’est trop tard le diable m’a coché
Je suis parti, putain je ne m’y attendais pas, je n’ai pas préparé
Mes erreurs pas encore réparées
Pour moi c’est fini, terminé les beaux gestes, les conneries
Et si tu veux mon avis, ça tient à rien la vie
Ça tient à rien la vie
La mort demande jamais ton avis
Elle ravit ton corps, encore des larmes et du sang sur le parvis
Pour tous le même sort, le diable est ravi
Ça tient à rien la vie, ça tient à rien la vie
Ça tient à rien
Funérailles, oraison funèbre, horizon flou et ténèbres
Fous, on perd la raison on déraille, et célèbre
Le mal, une saison blanche et sèche une maison d’la douleur, une mèche allumée
Un malheur une vision couleur sang, cent pour cent innocent, brimés
Monde crado phile, sado hostile aux ados
La mort un eldorado, file en radeau, loin des villes en flammes
Noces de feu, la mariée est en noir
Et on confie son âme à Dieu le soir
Ça tient à rien la vie, la mort demande jamais ton avis
Elle ravit ton corps, ça ravit le fossoyeur, avis
À qui envie d’embrasser l’parvis
Trépasser passer de l’autre coté ou le malin sévit
Sévit à vie, tu gardes les blessures quand part un être cher, c’est sur
Le sang ça coute cher, et j’en ai plein sur mon vet-sur
Un rien peut faire basculer le chateau de cartes
Les douilles partent dans les ghettos
Les quartiers partent en couilles écarte les mythos
Ça fout le dawa tôt, plus de soucis à présent, deux fois plus endurcis
Les assassins ont 15 ans, endurcis, ici rien n’adoucit les peines
La haine pousse comme les tombes, la vie est une chienne
Ça tient à rien la vie
La mort demande jamais ton avis
Elle ravit ton corps, encore des larmes et du sang sur le parvis
Pour tous le même sort, le diable est ravi
Ça tient à rien la vie, ça tient à rien la vie
Ça tient à rien
Songtekstvertaling
Het leven is niets ... Eén kogel maar.
Eén bal maar.…
Ik schenk wat drank in voor degenen die ons te vroeg verlieten.
Degenen die met de dood wreven of palen namen
Van wie is ze afgenomen?
Leven, een zelf-
Vernietiging, voor degenen die sprongen
Dozen, verbrande treden, in mijn fotoalbum
Ik hield je glimlach, de herinneringen aan de zomer
Om te sterven het gelach, de reis, alsof we er waren
Chimeras achtervolgen op 20, bitter op 30 of meer
Trots om een schaap te zijn in deze bus naar de begraafplaats
Wat is het leven waard? Op niets.
Je vroeg niets van iemand die je passeerde.
Je bent als een hond doorboord.
De geperforeerde long, morgen de Parijse titel
Een ander divers feit, liters bloed, jonge mensen barstten de ramen
Hoe is het daarboven? Behalve dat er meer goede sh-shht is.
Helemaal naakt geen risico op bronchitis
Ik heb verdomme pijn, het heeft mijn gevoel voor humor verpest.
Om ons heen alleen maar de dood mijn broer dus laten we het over liefde hebben
Ze had de schoonheid van de duivel, een betrouwbaar godinnen lichaam.
Hij liet zijn wacht vallen voor een stuk Kont op de tafel.
Het verlangen was sterker neef, ze sprak spreuken uit, een teder Moment
van zwakte, en het is zijn bitch van het leven dat tot as gaat
Het doet pijn, maar de hemel kan op me wachten.
Ik wil leven, voordat ik het mijne terugbreng, leren
Dat we hier maar één keer wonen.
Je moet naar het voor de hand liggende komen, hoop is als het horen van je hart kloppen
Het heeft niets met het leven te maken.
De dood vraagt nooit om jouw mening.
Ze geniet van je lichaam, nog steeds tranen en bloed op het Hof.
Voor hetzelfde lot is de duivel blij
Het is niets voor het leven, het is niets voor het leven.
Het maakt niet uit.
Ik heb veel tijd verspild met trainen, om vetgemest te worden.
Door de ellende ingeperkt, door de spiraal gedreven
In een rommelig plan, heb ik afgetapt, poisse, leidde een wild nachtleven
Ik heb goede speeches gepredikt, ik heb het overal verkloot.
Het was niet makkelijk om mijn lust voor mij op te vreten.
Maar ik won mijn deal met het leven, nu stapelen de tralies zich op
De stad is van mij.
Ik weeg, om me heen doe ik goed
Ik geef mooie toespraken, steun
De blinde, De weduwe en de wees
Ik ben veel veranderd, Ik heb me verstopt, vermijd gevaar
Meer gemak om mensen te begrijpen, geven, wanneer ik
Iets te doen, Ik ga te voet. Ik word gerespecteerd.
Ik kan niet weg, ondanks de geluiden in deze steeg.
Waarom ga ik er niet doorheen zelfs als deze jongens gewapend zijn?
Ik ken ze allemaal, ze zijn nog steeds aan het rotzooien.
Duiven pijpen met chrome geweren.
Het is mijn uitschot, het is mijn bitumen, man, het is mijn valsspeler
Ik passeer mijn weg, maar verder worden mijn stappen zwaarder
Mijn troepen verlaten me, duizenden spasmen vallen me binnen.
Mijn hart ben jij, mijn lichaam is de thuis van een verloren bal
Ik zweet overal, koppig, waarom ben ik in deze straat gekomen?
De dood brak me, Ik hoor de karavaan naderen.
Ik wil volhouden, maar het is te laat.
Ik ging weg, verdomme ik had het niet verwacht, ik heb me niet voorbereid
Mijn fouten zijn nog niet gemaakt
Voor mij is het voorbij, over de mooie gebaren, de onzin
En als je het mij vraagt, heeft het niets met het leven te maken.
Het heeft niets met het leven te maken.
De dood vraagt nooit om jouw mening.
Ze geniet van je lichaam, nog steeds tranen en bloed op het Hof.
Voor hetzelfde lot is de duivel blij
Het is niets voor het leven, het is niets voor het leven.
Het maakt niet uit.
Begrafenis, begrafenisgebed, wazige horizon en duisternis
Gek, we verliezen onze verstand we ontsporen, en beroemd
Kwaadaardig, een wit en droog seizoen een huis van pijn, een verlichte lont
Een ongeluk een visioen kleur bloed, honderd procent onschuldig, gepest
Wereld crado phile, Sado vijandig tegen Tieners
Dood een eldorado, weg van brandende steden
Wedding of fire, The bride is in black
En hij vertrouwt zijn ziel in de avond aan Allah toe.
Het is niets leven, de dood vraagt nooit naar je mening.
Het verrukt je lichaam, het verrukt de grafdelver, let op
Wie wil het Hof kussen?
Trepass passeer naar de andere kant of het kwaad woedt
Je houdt de wonden als een geliefde vertrekt.
Het bloed is duur, en ik heb genoeg op mijn dierenarts-sur
Niets kan het kaartenkasteel omgooien.
De stopcontacten vertrekken in de getto ' s.
Wijken worden gek, mythen verspreiden
Het blaast de Dawa vroeg op, geen zorgen meer nu, twee keer zo hard
Moordenaars zijn 15 jaar oud, gehard, hier verzacht niets de straffen.
Haat groeit als graven, het leven is een bitch
Het heeft niets met het leven te maken.
De dood vraagt nooit om jouw mening.
Ze geniet van je lichaam, nog steeds tranen en bloed op het Hof.
Voor hetzelfde lot is de duivel blij
Het is niets voor het leven, het is niets voor het leven.
Het maakt niet uit.