Arlo Guthrie — Alice's Restaurant Massacre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alice's Restaurant Massacre" van Arlo Guthrie.
Songteksten
This song is called Alice’s Restaurant, and it’s about Alice, and the
restaurant, but Alice’s Restaurant is not the name of the restaurant,
that’s just the name of the song, and that’s why I called the song Alice’s
Restaurant.
You can get anything you want at Alice’s Restaurant
You can get anything you want at Alice’s Restaurant
Walk right in it’s around the back
Just a half a mile from the railroad track
You can get anything you want at Alice’s Restaurant
Now it all started two Thanksgivings ago, was on — two years ago on Thanksgiving, when my friend and I went up to visit Alice at the
restaurant, but Alice doesn’t live in the restaurant, she lives in the
church nearby the restaurant, in the bell-tower, with her husband Ray and
Fasha the dog. And livin' in the bell tower like that, they got a lot of room downstairs where the pews used to be in. Havin' all that room,
seein' as how they took out all the pews, they decided that they didn’t
have to take out their garbage for a long time.
We got up there, we found all the garbage in there, and we decided it’d be a friendly gesture for us to take the garbage down to the city dump. So we took the half a ton of garbage, put it in the back of a red VW
microbus, took shovels and rakes and implements of destruction and headed
on toward the city dump.
Well we got there and there was a big sign and a chain across across the
dump saying, «Closed on Thanksgiving.» And we had never heard of a dump
closed on Thanksgiving before, and with tears in our eyes we drove off
into the sunset looking for another place to put the garbage.
We didn’t find one. Until we came to a side road, and off the side of the
side road there was another fifteen foot cliff and at the bottom of the
cliff there was another pile of garbage. And we decided that one big pile
is better than two little piles, and rather than bring that one up we decided to throw our’s down.
That’s what we did, and drove back to the church, had a thanksgiving
dinner that couldn’t be beat, went to sleep and didn’t get up until the
next morning, when we got a phone call from officer Obie. He said, «Kid,
we found your name on an envelope at the bottom of a half a ton of garbage, and just wanted to know if you had any information about it.» And
I said, «Yes, sir, Officer Obie, I cannot tell a lie, I put that envelope
under that garbage.»
After speaking to Obie for about fourty-five minutes on the telephone we finally arrived at the truth of the matter and said that we had to go down
and pick up the garbage, and also had to go down and speak to him at the
police officer’s station. So we got in the red VW microbus with the
shovels and rakes and implements of destruction and headed on toward the
police officer’s station.
Now friends, there was only one or two things that Obie coulda done at the police station, and the first was he could have given us a medal for
being so brave and honest on the telephone, which wasn’t very likely, and
we didn’t expect it, and the other thing was he could have bawled us out
and told us never to be see driving garbage around the vicinity again,
which is what we expected, but when we got to the police officer’s station
there was a third possibility that we hadn’t even counted upon, and we was
both immediately arrested. Handcuffed. And I said «Obie, I don’t think I can pick up the garbage with these handcuffs on.» He said, «Shut up, kid.
Get in the back of the patrol car.»
And that’s what we did, sat in the back of the patrol car and drove to the
quote Scene of the Crime unquote. I want tell you about the town of Stockbridge, Massachusets, where this happened here, they got three stop
signs, two police officers, and one police car, but when we got to the
Scene of the Crime there was five police officers and three police cars,
being the biggest crime of the last fifty years, and everybody wanted to get in the newspaper story about it. And they was using up all kinds of cop equipment that they had hanging around the police officer’s station.
They was taking plaster tire tracks, foot prints, dog smelling prints, and
they took twenty seven eight-by-ten colour glossy photographs with circles
and arrows and a paragraph on the back of each one explaining what each
one was to be used as evidence against us. Took pictures of the approach,
the getaway, the northwest corner the southwest corner and that’s not to mention the aerial photography.
After the ordeal, we went back to the jail. Obie said he was going to put
us in the cell. Said, «Kid, I’m going to put you in the cell, I want your
wallet and your belt.» And I said, «Obie, I can understand you wanting my wallet so I don’t have any money to spend in the cell, but what do you
want my belt for?» And he said, «Kid, we don’t want any hangings.» I said, «Obie, did you think I was going to hang myself for littering?»
Obie said he was making sure, and friends Obie was, cause he took out the
toilet seat so I couldn’t hit myself over the head and drown, and he took
out the toilet paper so I couldn’t bend the bars roll out the — roll the
toilet paper out the window, slide down the roll and have an escape. Obie
was making sure, and it was about four or five hours later that Alice
(remember Alice? It’s a song about Alice), Alice came by and with a few
nasty words to Obie on the side, bailed us out of jail, and we went back
to the church, had a another thanksgiving dinner that couldn’t be beat,
and didn’t get up until the next morning, when we all had to go to court.
We walked in, sat down, Obie came in with the twenty seven eight-by-ten
colour glossy pictures with circles and arrows and a paragraph on the back
of each one, sat down. Man came in said, «All rise.» We all stood up,
and Obie stood up with the twenty seven eight-by-ten colour glossy
pictures, and the judge walked in sat down with a seeing eye dog, and he sat down, we sat down. Obie looked at the seeing eye dog, and then at the
twenty seven eight-by-ten colour glossy pictures with circles and arrows
and a paragraph on the back of each one, and looked at the seeing eye dog.
And then at twenty seven eight-by-ten colour glossy pictures with circles
and arrows and a paragraph on the back of each one and began to cry,
'cause Obie came to the realization that it was a typical case of American
blind justice, and there wasn’t nothing he could do about it, and the
judge wasn’t going to look at the twenty seven eight-by-ten colour glossy
pictures with the circles and arrows and a paragraph on the back of each
one explaining what each one was to be used as evidence against us. And
we was fined $ 50 and had to pick up the garbage in the snow, but thats not
what I came to tell you about.
Came to talk about the draft.
They got a building down New York City, it’s called Whitehall Street,
where you walk in, you get injected, inspected, detected, infected,
neglected and selected. I went down to get my physical examination one
day, and I walked in, I sat down, got good and drunk the night before, so I looked and felt my best when I went in that morning. `Cause I wanted to look like the all-American kid from New York City, man I wanted, I wanted
to feel like the all-, I wanted to be the all American kid from New York,
and I walked in, sat down, I was hung down, brung down, hung up, and all
kinds o' mean nasty ugly things. And I waked in and sat down and they gave
me a piece of paper, said, «Kid, see the phsychiatrist, room 604.»
And I went up there, I said, «Shrink, I want to kill. I mean, I wanna, I wanna kill. Kill. I wanna, I wanna see, I wanna see blood and gore and
guts and veins in my teeth. Eat dead burnt bodies. I mean kill, Kill,
KILL, KILL.» And I started jumpin up and down yelling, «KILL, KILL,» and
he started jumpin up and down with me and we was both jumping up and down
yelling, «KILL, KILL.» And the sargent came over, pinned a medal on me,
sent me down the hall, said, «You're our boy.»
Didn’t feel too good about it.
Proceeded on down the hall gettin more injections, inspections,
detections, neglections and all kinds of stuff that they was doin' to me at the thing there, and I was there for two hours, three hours, four
hours, I was there for a long time going through all kinds of mean nasty
ugly things and I was just having a tough time there, and they was
inspecting, injecting every single part of me, and they was leaving no part untouched. Proceeded through, and when I finally came to the see the
last man, I walked in, walked in sat down after a whole big thing there,
and I walked up and said, «What do you want?» He said, «Kid, we only got
one question. Have you ever been arrested?»
And I proceeded to tell him the story of the Alice’s Restaurant Massacre,
with full orchestration and five part harmony and stuff like that and all
the phenome… — and he stopped me right there and said, «Kid, did you ever
go to court?»
And I proceeded to tell him the story of the twenty seven eight-by-ten
colour glossy pictures with the circles and arrows and the paragraph on the back of each one, and he stopped me right there and said, «Kid, I want
you to go and sit down on that bench that says Group W … NOW kid!!»
And I, I walked over to the, to the bench there, and there is, Group W’s
where they put you if you may not be moral enough to join the army after
committing your special crime, and there was all kinds of mean nasty ugly
looking people on the bench there. Mother rapers. Father stabbers. Father
rape
rs! Father rapers sitting right there on the bench next to me! And
they was mean and nasty and ugly and horrible crime-type guys sitting on the
bench next to me. And the meanest, ugliest, nastiest one, the meanest
father raper of them all, was coming over to me and he was mean 'n' ugly
'n' nasty 'n' horrible and all kind of things and he sat down next to me and said, «Kid, whad’ya get?» I said, «I didn’t get nothing, I had to pay
$ 50 and pick up the garbage.» He said, «What were you arrested for, kid?»
And I said, «Littering.» And they all moved away from me on the bench
there, and the hairy eyeball and all kinds of mean nasty things, till I said, «And creating a nuisance.» And they all came back, shook my hand,
and we had a great time on the bench, talkin about crime, mother stabbing,
father raping, all kinds of groovy things that we was talking about on the
bench. And everything was fine, we was smoking cigarettes and all kinds of things, until the Sargeant came over, had some paper in his hand, held it up and said.
«Kids, this-piece-of-paper's-got-47-words-37-sentences-58-words-we-wanna-
know-details-of-the-crime-time-of-the-crime-and-any-other-kind-of-thing-
you-gotta-say-pertaining-to-and-about-the-crime-I-want-to-know-arresting-
officer’s-name-and-any-other-kind-of-thing-you-gotta-say», and talked for
forty-five minutes and nobody understood a word that he said, but we had
fun filling out the forms and playing with the pencils on the bench there,
and I filled out the massacre with the four part harmony, and wrote it down there, just like it was, and everything was fine and I put down the
pencil, and I turned over the piece of paper, and there, there on the
other side, in the middle of the other side, away from everything else on the other side, in parentheses, capital letters, quotated, read the
following words:
(«KID, HAVE YOU REHABILITATED YOURSELF?»)
I went over to the sargent, said, «Sargeant, you got a lot a damn gall to ask me if I’ve rehabilitated myself, I mean, I mean, I mean that just, I’m
sittin' here on the bench, I mean I’m sittin here on the Group W bench
'cause you want to know if I’m moral enough join the army, burn women,
kids, houses and villages after bein' a litterbug.» He looked at me and
said, «Kid, we don’t like your kind, and we’re gonna send you fingerprints
off to Washington.»
And friends, somewhere in Washington enshrined in some little folder, is a study in black and white of my fingerprints. And the only reason I’m
singing you this song now is cause you may know somebody in a similar
situation, or you may be in a similar situation, and if your in a situation like that there’s only one thing you can do and that’s walk into
the shrink wherever you are, just walk in say «Shrink, You can get
anything you want, at Alice’s restaurant.». And walk out. You know, if one person, just one person does it they may think he’s really sick and
they won’t take him. And if two people, two people do it, in harmony,
they may think they’re both faggots and they won’t take either of them.
And three people do it, three, can you imagine, three people walking in singin a bar of Alice’s Restaurant and walking out. They may think it’s an organization. And can you, can you imagine fifty people a day, I said
fifty people a day walking in singin a bar of Alice’s Restaurant and
walking out. And friends they may thinks it’s a movement.
And that’s what it is, the Alice’s Restaurant Anti-Massacre Movement, and
all you got to do to join is sing it the next time it come’s around on the
guitar.
With feeling. So we’ll wait for it to come around on the guitar, here and
sing it when it does. Here it comes.
You can get anything you want, at Alice’s Restaurant
You can get anything you want, at Alice’s Restaurant
Walk right in it’s around the back
Just a half a mile from the railroad track
You can get anything you want, at Alice’s Restaurant
That was horrible. If you want to end war and stuff you got to sing loud.
I’ve been singing this song now for twenty five minutes. I could sing it for another twenty five minutes. I’m not proud… or tired.
So we’ll wait till it comes around again, and this time with four part
harmony and feeling.
We’re just waitin' for it to come around is what we’re doing.
All right now.
You can get anything you want, at Alice’s Restaurant
Excepting Alice
You can get anything you want, at Alice’s Restaurant
Walk right in it’s around the back
Just a half a mile from the railroad track
You can get anything you want, at Alice’s Restaurant
Da da da da da da da dum
At Alice’s Restaurant
Songtekstvertaling
Dit nummer heet Alice ' s Restaurant, en het gaat over Alice, en de
restaurant, maar Alice ' s Restaurant is niet de naam van het restaurant.,
dat is gewoon de naam van het lied, en daarom noemde ik het lied Alice ' s
Restaurant.
Je kunt alles krijgen wat je wilt in Alice ' s Restaurant.
Je kunt alles krijgen wat je wilt in Alice ' s Restaurant.
Loop er recht in, aan de achterkant.
Een halve mijl van de spoorlijn.
Je kunt alles krijgen wat je wilt in Alice ' s Restaurant.
Het begon allemaal twee Thanksgivings geleden, was op — twee jaar geleden op Thanksgiving, toen mijn vriend en ik ging naar Alice op bezoek bij de
restaurant, maar Alice woont niet in het restaurant, ze woont in de
kerk in de buurt van het restaurant, in de klokkentoren, met haar man Ray en
Fasha de hond. En als ze zo in de klokkentoren wonen, hebben ze veel ruimte beneden waar de kerkbanken vroeger waren. Al die ruimte hebben,
toen ze zagen hoe ze alle kerkbanken uitschakelden, besloten ze dat ze dat niet deden.
ik moet hun vuilnis voor een lange tijd buiten zetten.
We kwamen daar, we vonden al het afval daar, en we besloten dat het een vriendelijk gebaar zou zijn voor ons om het afval naar de stortplaats te brengen. Dus we namen een halve ton afval mee, leg het achterin een rode VW
microbus, nam schoppen en harken en werktuigen van vernietiging en kop
op naar de stortplaats.
We kwamen aan en er was een groot bord en een ketting aan de overkant.
dump zegt, " gesloten op Thanksgiving."En we hadden nog nooit gehoord van een stortplaats
gesloten op Thanksgiving eerder, en met tranen in onze ogen reden we weg
in de zonsondergang op zoek naar een andere plek om het afval te zetten.
We hebben er geen gevonden. Totdat we bij een zijweg kwamen, en van de kant van de
zijweg was er nog een 15 voet klif en op de bodem van de
cliff was er nog een stapel afval. En we besloten dat een grote stapel
is beter dan twee stapels, en in plaats van dat op te rakelen hebben we besloten om onze ' s naar beneden te gooien.
Dat is wat we deden, en we reden terug naar de kerk, hadden een thanksgiving
diner dat niet kon worden verslagen, ging slapen en stond niet op tot de
de volgende ochtend, toen we een telefoontje kregen van agent Obie. Hij zei:,
we vonden je naam op een envelop onderaan een halve ton afval, en wilde weten of je er informatie over had.» En
Ik zei, "ja, meneer, Agent Obie, ik kan niet liegen, ik heb die envelop
onder dat afval.»
Na ongeveer veertig-vijf minuten telefonisch met Obie te hebben gesproken, kwamen we eindelijk tot de waarheid en zeiden dat we naar beneden moesten.
en het afval oprapen, en ook naar beneden gaan en met hem praten bij de
politiebureau. Dus we stapten in de rode VW microbus met de
schoppen en harken en werktuigen van vernietiging en op weg naar de
politiebureau.
Nu vrienden, Er waren maar een paar dingen die Obie had kunnen doen op het politiebureau, en de eerste was dat hij ons een medaille had kunnen geven voor
zo dapper en eerlijk zijn aan de telefoon, wat niet erg waarschijnlijk was, en
we hadden het niet verwacht, en het andere was dat hij ons had kunnen uitschelden.
en zei ons nooit meer vuilnis rond te zien rijden.,
dat is wat we verwacht hadden, maar toen we bij het politiebureau kwamen ...
er was een derde mogelijkheid waar we niet eens op gerekend hadden.
beiden onmiddellijk gearresteerd. Geboeid. En ik zei: "Obie, ik denk niet dat ik het vuilnis kan oppakken met deze handboeien om."Hij zei," kop dicht, jongen.
Ga achterin de patrouillewagen zitten.»
En dat is wat we deden, zat achterin de patrouillewagen en reed naar de
citaat van de plaats delict. Ik wil je vertellen over de stad Stockbridge, Massachusetts, waar dit gebeurd is, ze hebben drie haltes.
borden, twee politieagenten, en een politieauto, maar toen we bij de
Er waren vijf politieagenten en drie politiewagens.,
de grootste misdaad van de laatste vijftig jaar, en iedereen wilde erover in de krant komen. En ze gebruikten allerlei agenten apparatuur die ze hadden rond het politiebureau.
Ze namen gips bandensporen, voetafdrukken, honden ruikende afdrukken, en
ze namen 27 bij 10 kleurenfoto ' s met cirkels.
en pijlen en een alinea op de achterkant van elk van hen die uitleggen wat elk
Eén zou gebruikt worden als bewijs tegen ons. Foto ' s gemaakt van de aanpak,
de vluchtroute, de noordwestelijke hoek, de zuidwestelijke hoek en dat is niet te vergeten de luchtfotografie.
Na de beproeving gingen we terug naar de gevangenis. Obie zei dat hij
wij in de cel. Zei, " Jongen, ik ga je in de cel zetten, Ik wil je
portemonnee en riem."En ik zei," Obie, ik kan begrijpen dat je mijn portemonnee wilt zodat ik geen geld heb om uit te geven in de cel, maar wat doe je
wil je mijn riem?"En Hij zei," Jongen, we willen geen ophangingen."Ik zei," Obie, dacht je dat ik mezelf zou ophangen voor rommel?»
Obie zei dat hij er zeker van was, en vrienden Obie wel, omdat hij de
toiletbril, zodat ik mezelf niet op het hoofd kon slaan en verdrinken, en hij nam
uit het toiletpapier zodat ik de tralies niet kon buigen rol de-rol de
Toiletpapier uit het raam, glijd naar beneden en neem een ontsnapping. Obie
ik was er zeker van, en het was ongeveer vier of vijf uur later dat Alice
ken je Alice nog? Het is een lied over Alice), Alice kwam langs en met een paar
nare woorden aan Obie aan de zijkant, haalde ons uit de gevangenis, en we gingen terug
naar de kerk, had een ander thanksgiving diner dat niet te verslaan was,
en stond niet op tot de volgende ochtend, toen we allemaal naar de rechtbank moesten.
We liepen naar binnen, gingen zitten, Obie kwam binnen met de 278 bij 10
kleurenfoto ' s met cirkels en pijlen en een paragraaf op de achterkant
van elk, ga zitten. De Man kwam binnen en zei: "allen opstaan."We stonden allemaal op,
en Obie stond op met de 278-bij-10 kleur glanzend
foto ' s, en de rechter liep naar binnen ging zitten met een blindengeleidehond, en hij ging zitten, we gingen zitten. Obie keek naar de ziende oog hond, en toen naar de
zevenentwintig bij tien kleurenfoto ' s met cirkels en pijlen
en een paragraaf op de achterkant van ieder, en keek naar de ziende oog hond.
En dan op 278 bij 10 kleurenfoto ' s met cirkels
en pijlen en een alinea op de achterkant van elk en begon te huilen,
omdat Obie tot het besef kwam dat het een typisch Amerikaans geval was.
blinde gerechtigheid, en er was niets wat hij eraan kon doen, en de
de rechter was niet van plan om te kijken naar de 278-bij-10 kleur glossy
foto ' s met de cirkels en pijlen en een paragraaf op de achterkant van elk
Eén die uitlegt wat elk moest worden gebruikt als bewijs tegen ons. En
we kregen een boete van 50 dollar en moesten de vuilnis ophalen in de sneeuw, maar dat is niet zo.
wat ik je kwam vertellen.
Ik kom over de dienstplicht praten.
Ze hebben een gebouw in New York City, het heet Whitehall Street.,
waar je binnenkomt, word je geïnjecteerd, geïnspecteerd, gedetecteerd, geïnfecteerd,
verwaarloosd en geselecteerd. Ik ging naar beneden om mijn fysieke onderzoek te doen.
dag, en ik liep naar binnen, ik ging zitten, werd goed en dronken de avond ervoor, dus ik keek en voelde mijn best toen ik die ochtend naar binnen ging. Want ik wilde eruit zien als de All-American kid uit New York City, man die ik wilde, ik wilde
om me te voelen als de all -, wilde ik het enige Amerikaanse kind uit New York zijn.,
en ik liep naar binnen, ging zitten, Ik werd opgehangen, neergezet, opgehangen, en zo
het zijn gemene lelijke dingen. En ik ging naar binnen en ging zitten en ze gaven
op een papiertje stond: 'Ga naar de phsychiatrist, kamer 604.»
Ik ging naar boven en zei: 'psychiater, Ik wil moorden. Ik wil doden. Doden. Ik wil bloed zien en bloed zien.
ingewanden en aderen tussen mijn tanden. Eet dode verbrande lichamen. Ik bedoel doden, doden.,
DOOD, DOOD."En ik begon te springen op en neer schreeuwen," doden, doden, " en
hij begon op en neer te springen met mij en we sprongen allebei op en neer
schreeuwen, " dood, dood."En de sergeant kwam langs, gaf me een medaille,
hij stuurde me naar de hal en zei: "Jij bent onze jongen.»
Ik voelde me er niet goed bij.
Ging verder in de gang en kreeg meer injecties, inspecties,
detecties, verwaarlozing en allerlei dingen die ze met me deden op dat ding daar, en ik was daar voor twee uur, drie uur, vier
uren, Ik was daar voor een lange tijd gaan door allerlei gemene gemeen
lelijke dingen en ik had het gewoon moeilijk daar, en ze waren
ik inspecteerde, injecteerde elk deel van me, en ze lieten geen deel onaangeroerd. Ging door, en toen ik eindelijk kwam naar de see
de laatste man, ik liep naar binnen, ging zitten na een hele grote zaak daar.,
en ik liep naar boven en zei, " Wat wil je?"Hij zei," Jongen, we hebben alleen
Eén vraag. Ben je ooit gearresteerd?»
En ik vertelde hem het verhaal van het bloedbad in het Restaurant van Alice.,
met volledige orkestratie en vijf delen harmonie en dat soort dingen en alles.
hij hield me daar tegen en zei:
naar de rechtbank?»
En ik vertelde hem het verhaal van de 278 bij 10
kleur glanzende foto ' s met de cirkels en pijlen en de paragraaf op de achterkant van elk, en hij stopte me daar en zei, "Jongen, Ik wil
jij gaat op die bank zitten waar Groep W ... nu kind!!»
En ik, Ik liep naar de bank daar, en er is, Groep W ' S
waar ze je neerzetten als je niet moreel genoeg bent om het leger in te gaan.
het plegen van je speciale misdaad, en er waren allerlei gemene lelijke
kijk mensen op de bank daar. Moeder verkrachters. Vader stabbers. Vader
verkrachting
rs! Vader verkrachters zitten daar op de bank naast me! En
ze waren gemeen en gemeen en lelijk en verschrikkelijk misdaad type jongens die op de
bank naast me. En de gemeenste, lelijkste, smerigste, de gemeenste
vader overall kwam naar me toe en hij was gemeen en lelijk.
'n' nasty ' n 'horrible en allerlei dingen en hij ging naast me zitten en zei,' Jongen, wat heb je gekregen?"Ik zei," Ik kreeg niets, ik moest betalen
$ 50 en raap het afval op."Hij zei," waarvoor werd je gearresteerd, jongen?»
En ik zei: "vervuiling."En ze verhuisden allemaal van mij op de bank
daar, en de harige oogbal en allerlei gemene dingen, tot ik zei, "en het creëren van overlast."En ze kwamen allemaal terug, schudde mijn hand,
en we hadden een geweldige tijd op de bank, praten over misdaad, moeder steken,
Vader Verkrachten, allerlei leuke dingen waar we het over hadden op de
bench. En alles was in orde, we rookten sigaretten en allerlei dingen, totdat de sergeant langskwam, wat papier in zijn hand had, het omhoog hield en zei.
"Kinderen, dit-stuk-papier-heeft-47-woorden-37-zinnen-58-woorden-we-willen-
ik weet alles van het tijdstip van de misdaad.-
je-moet-zeggen-met betrekking tot-en-over-de-misdaad-Ik-wil-weten-arrestatie-
agent 's-naam-en-elk-ander-ding-dat-je-moet-zeggen", en sprak voor
45 minuten en niemand begreep een woord van wat hij zei, maar we hadden
leuk om de formulieren in te vullen en te spelen met de potloden op de bank daar,
en ik vulde de slachting met de vierdelige harmonie, en schreef het daar neer, net zoals het was, en alles was in orde en ik legde de
potlood, en ik draaide het stuk papier om, en daar, daar op de
aan de andere kant, in het midden van de andere kant, weg van al het andere aan de andere kant, tussen haakjes, hoofdletters, Geciteerd, lees de
volgende woorden:
HEB JE JEZELF GEREHABILITEERD?»)
Ik ging naar de sergeant en zei: "Sergeant, je hebt veel lef om me te vragen of ik mezelf gerehabiliteerd heb.
ik zit hier op de Bank, ik bedoel ik zit hier op de groep w bank
want je wilt weten of ik moreel genoeg ben om bij het leger te gaan, om vrouwen te verbranden.,
kinderen, huizen en dorpen na het zijn van een vuilnisbelt."Hij keek me aan en
hij zei: "Jongen, we houden niet van jouw soort, en we sturen je vingerafdrukken.
naar Washington.»
En vrienden, ergens in Washington in een kleine map, is een studie in zwart-wit van mijn vingerafdrukken. En de enige reden dat ik
dit lied nu zingen is omdat je misschien iemand kent in een soortgelijke
situatie, of je zit in een vergelijkbare situatie, en als je in zo ' n situatie zit, is er maar één ding dat je kunt doen en dat is binnenlopen.
de zielenknijper, waar je ook bent, zegt:
wat je maar wilt, in Alice ' s restaurant.». En loop naar buiten. Weet je, als één persoon, maar één persoon het doet ... denken ze misschien dat hij echt ziek is.
ze nemen hem niet mee. En als twee mensen, twee mensen het doen, in harmonie,
misschien denken ze dat ze allebei homo ' s zijn en nemen ze geen van beiden.
En drie mensen doen het, drie, kun je je voorstellen, drie mensen lopen in sing in een bar van Alice ' s Restaurant en lopen weg. Ze denken misschien dat het een organisatie is. Kun je je vijftig mensen per dag voorstellen?
vijftig mensen per dag wandelen in sing in een bar van Alice ' s Restaurant en
ik loop naar buiten. En vrienden denken dat het een beweging is.
En dat is het, de Alice ' s Restaurant Anti-bloedbad beweging, en
alles wat je moet doen om mee te doen is het zingen de volgende keer dat het komt rond op de
gitaar.
Met gevoel. Dus we wachten tot het op de gitaar komt, hier en
zing het als het gebeurt. Hier komt het.
Je kunt alles krijgen wat je wilt, in Alice ' s Restaurant.
Je kunt alles krijgen wat je wilt, in Alice ' s Restaurant.
Loop er recht in, aan de achterkant.
Een halve mijl van de spoorlijn.
Je kunt alles krijgen wat je wilt, in Alice ' s Restaurant.
Dat was verschrikkelijk. Als je oorlog wilt beëindigen, moet je luid zingen.
Ik zing dit nummer al 25 minuten. Ik kan het nog 25 minuten zingen. Ik ben niet trots ... of moe.
Dus we wachten tot het weer bijkomt, en deze keer met vier delen
harmonie en gevoel.
We wachten tot het weer bijkomt.
Oké.
Je kunt alles krijgen wat je wilt, in Alice ' s Restaurant.
Behalve Alice.
Je kunt alles krijgen wat je wilt, in Alice ' s Restaurant.
Loop er recht in, aan de achterkant.
Een halve mijl van de spoorlijn.
Je kunt alles krijgen wat je wilt, in Alice ' s Restaurant.
Da da da da da da da dum
In het Restaurant van Alice.