Арктика — Услышь меня songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Услышь меня" van Арктика.
Songteksten
я стала понимать, что медленно дышу, когда я появляюсь в твоем небе.
я стала замечать, что я не выношу движения ветров, которых нету.
отчетливо так вдруг пропало волшебство, и леденеют мои руки …
я стала различать любовь и теплоту, привычку, безразличие и холод
услышь меня — мы в тупике наших мыслей,
за маяком гаснет пристань и мы плывем в никуда
услышь меня — нам разорвать нужно в мыслях
искать причала нет смысла, нить оборвалась сама…
я стала ощущать, что кроме нас двоих есть кто-то третий на планете
я стала вдруг терять теченье твоих чувств — так изменяет направленье
я все еще жива, но я едва дышу, и вижу, что не ошибаюсь
я стала различать измену и тоску, боль в сердце пустоту и ревность
услышь меня — мы в тупике наших мыслей,
за маяком гаснет пристань и мы плывем в никуда
услышь меня — нам разорвать нужно в мыслях
искать причала нет смысла, нить оборвалась сама…
Songtekstvertaling
Ik begon me te realiseren dat ik langzaam ademde toen ik in jouw lucht verscheen.
Ik begon te merken dat ik de beweging van winden die er niet waren niet kon verdragen.
dus plotseling verloor ik mijn magie, en draai frosty mijn handen ...
Ik begon te onderscheiden tussen liefde en warmte, gewoonte, onverschilligheid en koude
hoor me, we zijn nergens onze gedachten,
achter de vuurtoren bij de haven en we varen naar nergens
luister naar me - we moeten in mijn gedachten breken
zoek naar pier geen zin, de snaar brak zichzelf…
Ik begon te voelen dat wij twee een derde persoon zijn op de planeet.
Ik begon plotseling de stroom van je gevoelens te verliezen - dus verandert de richting
Ik leef nog, maar ik adem amper en ik zie dat ik me niet vergis.
Ik begon het verraad en de angst te onderscheiden, het verdriet, De leegte en jaloezie.
hoor me, we zijn nergens onze gedachten,
achter de vuurtoren bij de haven en we varen naar nergens
luister naar me - we moeten in mijn gedachten breken
zoek naar pier geen zin, de snaar brak zichzelf…