Arkaik — The Withered Hands of Mortality songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Withered Hands of Mortality" van Arkaik.
Songteksten
«Now we must leave you» she said
Scattering their perch to float like
Leaves that retreat onward past
The horizons captive visions
Vanished into dispersions
Projecting into bleak excursion
Cyrix walks among the cracks of this decimated land
Sands of wasted monuments like pillars of the dead
Sheathing and cracking
The sun beat desert floor an diamond crested sky
With stone hands peeling back
Carriers of times anomaly
Breaking apart and realigning
This desert is an hourglass
Its sands fall through holes in the double helix
Crystalline grains pour upon the monuments
Only building them ever higher
Sucking dry the life force inertia
On for miles in baked clay silence
Into the distance peering the sight of the desert
The dead landscape lurching to a halt infinitely
Destination is a penance for a journeys perjury
A sight is seen inside a forming myriad of deadening
On into the infinite they reach into a sea of depth
Draping massive curtains blowing red into the dragons breath
They reach into the sky hanging
From celestial vines guiding
Carriers of times anomaly
Breaking apart and realigning
Shining through eternity
This desert is the hourglass
Its sands fall through holes in the double helix
Crystalline grains pour upon the monuments
Only building them ever higher
This desert is times final staircase
Nothing escapes the grasp of its ruin
Onward treading into the withering fade
We all march here eventually
Take hold Cyrix
Behind drape curtains
Lies the one immutable center
Now invoked
Skies open
Fall inside
Go within
Songtekstvertaling
"Nu moeten we je verlaten", zei ze.
Hun baars verstrooien om te zweven als
Laat die terugtocht voorbij gaan.
The horizons captive visions
Verdwenen in dispersies
Projecteren in bleke excursie
Cyrix wandelt tussen de scheuren van dit gedecimeerde land.
Zand van verspilde monumenten als pilaren van de doden
Omhulling en kraken
De zon verslaat desert floor een diamanten kam hemel
Met stenen handen die naar achteren schillen
Dragers van de Tijd anomalie
Uit elkaar vallen en hergroeperen
Deze woestijn is een zandloper.
Het zand valt door gaten in de dubbele helix.
Kristallijnen korrels stromen over de monumenten.
Ze bouwen ze alleen maar hoger.
Leegzuigen van de traagheid van de levenskracht
Mijlenver in gebakken klei stilte
In de verte kijkend naar het zicht van de woestijn
Het dode landschap dat oneindig tot stilstand komt
Bestemming is een boetedoening voor een reis met meineed.
Een blik wordt gezien in een vorm van ontsterving.
In het oneindige reiken ze naar een zee van diepte.
Draping massive gordijnen blowing red in the dragons breath
Ze reiken in de lucht hangend
Van hemelse wijnstokken die leiden
Dragers van de Tijd anomalie
Uit elkaar vallen en hergroeperen
Schijnend door de eeuwigheid
Deze woestijn is de zandloper.
Het zand valt door gaten in de dubbele helix.
Kristallijnen korrels stromen over de monumenten.
Ze bouwen ze alleen maar hoger.
Deze woestijn is de laatste trap.
Niets ontsnapt aan de ondergang.
Verder tredend in het vervagen
Uiteindelijk marcheren we allemaal hierheen.
Houd Cyrix vast
Achter gordijnen
Ligt het ene onveranderlijke centrum
Nu aangeroepen
Lucht open
Val binnen.
Ga naar binnen.