Аркадий Северный — Она была девочка Надя... songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Она была девочка Надя..." van Аркадий Северный.
Songteksten
А он был путеец-студент,
И часто, на Наденьку глядя,
Он ей говорил комплимент:
— Ах какие у вас локоточки!
Ах какой у вас пламенный стан!
С фуражки своей молоточки
За ваш поцелуй я отдам.
И часто в Елагином парке
Гуляли они, как в раю.
Он Наденьке делал подарки,
Не глядя на бедность свою.
Но Наде большую тревогу
Внушал его быстрый отъезд —
Железную строить дорогу
Он ехал в Уржумский уезд.
В далеком трактире симбирском
С подрядчиком он закутил,
Под звоны гитары забылся,
С цыганкой любовь закрутил.
Летели, шурша, сторублевки,
Как рой легкомысленных пчел,
Но как-то под вечер в «Биржовке»
«Отдел происшествий» прочел:
«Вчера Полякова Надежда
Спрыгнула с Тучкова моста —
Ее голубая одежда
Осталась на ветках куста».
И с криком рванулся путеец
И ровно четыре часа
В трактире рыдал, как младенец,
И рвал на себе волоса.
И бросился в волжские волны
Путеец и бывший студент,
И были отчаянья полны
Слова его в этот момент:
— Ах какие у вас локоточки!
Ах какой у вас пламенный стан!
С фуражки своей молоточки
За ваш поцелуй я отдам.
Songtekstvertaling
En hij was een reizende student.,
En vaak, kijkend naar Nadenka,
Hij gaf haar een compliment.
"Oh, wat heb je kleine ellebogen!
Ah, wat een vurig kamp heb je!
Van de kap van zijn hamer
Ik betaal voor je kus.
En vaak in Elagin Park
Ze liepen als in het paradijs.
Hij gaf cadeaus aan Nadenka.,
Niet kijken naar je armoede.
Maar Nadya is erg bezorgd.
Zijn snelle vertrek inspireerde hem —
Bouw een spoorweg
Hij was op weg naar urzhumsky uyezd.
In een verre taverne Simbirsk
Hij gaf een feestje met de aannemer.,
Ik vergat mezelf aan het geluid van de gitaar,
Met een Zigeunerliefde gesponnen.
Vliegende veedieven,
Als een zwerm frivole bijen,
Maar op een of andere manier in de avond in de " Viriovka"
"Incident room" lezen:
"Gisteren Polyakova Nadezhda
Sprong van de Tuchkov brug —
Haar blauwe kleren.
Links op de takken van de Bush."
En met een schreeuw rende de reiziger naar voren.
En precies vier uur.
In de taverne kwijlde hij als een baby.,
En een haar gescheurd.
En hij wierp zich in de Wolga golven.
De spoorweg en oud-student,
En ze waren wanhopig.
Zijn woorden op dit moment:
"Oh, wat heb je kleine ellebogen!
Ah, wat een vurig kamp heb je!
Van de kap van zijn hamer
Ik betaal voor je kus.