Аркадий Северный — Андрюша songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Андрюша" van Аркадий Северный.
Songteksten
Истосковалась по тебе, сыночек мой.
Ты пишешь мне, что ты скучаешь тоже
И в сентябре воротишься домой.
Ты пишешь мне, что ты по горло занят,
А лагерь выглядит суровым и глухим.
А ведь у нас на родине в Рязани
Вишневый сад расцвел, как белый дым.
Вот скоро в поле выгонят скотину,
Зазеленеет сочная трава.
А под окном кудрявую рябину
Отец спилил по-пьянке на дрова.
По бугоркам, по мелким косогорам
Плывет, качаясь, бледная луна.
По вечерам поют девчата хором,
И по тебе скучает не одна.
Придешь с работы облепят словно мухи
«Скажи, мамаша, когда придет Андрей?»
А у одной поблескивают слезы,
Тоска-печаль давно минувших дней.
А я стою и тихо отвечаю:
«Когда наступит осенний листопад,
Тогда Андрей покинет шумный лагерь
И в сентябре воротится назад».
Настал сентябрь, и сын маме не пишет.
«Маманя милая, не жди меня домой!
Опять суд лагерный судил меня вторично,
И не придется нам встретится с тобой.
Мне дали, мама, срок огромный,
Такой служили солдаты при Петре.
Пускай рябина пустит вновь отростки,
И дева ищет жениха себе.
И вот на этом я писать кончаю.
Привет отцу и всем моим друзьям!
И поцелуй сестренку дорогую,
Проделать это я не в силах сам".
Истосковалась я, родной Сережа.
Истосковалась по тебе, сыночек мой.
Ты пишешь мне, что ты скучаешь тоже
И в сентябре воротишься домой.
Songtekstvertaling
Ik verlangde naar je, mijn zoon.
Schrijf me dat je mij ook mist.
En in September ben je thuis.
Je schrijft dat je het te druk hebt.,
En het kamp ziet er hard en doof uit.
Maar in ons thuisland in Ryazan
De kersenboomgaard bloeide als witte rook.
Binnenkort zal het vee het veld in gedreven worden.,
Het weelderige gras zal groen worden.
En onder het raam een krullende Rowan boom
Mijn vader heeft het voor brandhout gezaagd.
Op hobbels, op kleine hellingen
De bleke maan drijft, zwaaiend.
'S avonds zingen de meisjes in koor,
En je bent niet de enige die vermist wordt.
Als je thuiskomt van je werk zullen ze als vliegen zijn.
"Vertel me, moeder, Wanneer zal Andrey komen?"
En een van hen heeft tranen glinsteren,
Melancholie - het verdriet van de voorbije dagen.
Ik sta daar en antwoord stilletjes.:
"Als herfstbladeren vallen,
Dan zal Andrey het rumoerige kamp verlaten.
En in September komt het terug."
September is gekomen, en de zoon schrijft niet aan zijn moeder.
"Lieve mama, wacht niet op mij thuis!
Nogmaals, het Kamphof heeft me voor de tweede keer berecht.,
En we hoeven je niet te ontmoeten.
Ik kreeg een enorme deadline, moeder.,
Zulke soldaten dienden onder Peter.
Laat de Rowan weer groeien.,
En de Maagd is op zoek naar een bruidegom.
En daar stop ik met schrijven.
Hallo aan mijn vader en al mijn vrienden!
En kus mijn lieve zuster,
Ik kan het zelf niet."
Ik verlangde ernaar, mijn beste Seryozha.
Ik verlangde naar je, mijn zoon.
Schrijf me dat je mij ook mist.
En in September ben je thuis.