Arija — Баллада о древнерусском воине songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Баллада о древнерусском воине" van Arija.

Songteksten

Вдаль умчались стаи зимних птиц,
Дым гнал их прочь быстрей лисиц,
Дым плыл над всей землёй.
Лютый сброд закатил пир горой,
Где тот воин, что крикнет им - стой!

Запад катился волной на Восток,
На спинах и на сердце крест,
Копья тевтонцев целились в Солнце,
Запах гари нёс чёрную весть.
Филин, Волк и Орёл потешались игрой,
Чуя издали русскую кровь,
Вся нечистая сила помощь сулила
Магистру и Ордену Псов.

В алтарях святые плачут,
Гудит набат,
Битвы час уже назначен,
О, это будет ад.
Трижды ад, но ни шагу назад.

Звёзды подскажут воину путь,
Он спешно седлает коня,
Сердце застыло, воля проснулась,
Он в битве три ночи, три дня.
И ошейник раба выбивает из рук
У Магистра, и льдины трещат,
За укрытое снегом золото воли
Воин бьёт, не жалея меча.

В алтарях святые плачут,
Хоть враг разбит и смят,
Конь один обратно скачет,
То был кромешный ад, трижды ад,
На копьях воин распят.

Теперь его судьба тенью бродить
И, слыша вой собак, вновь меч точить.
Ему неведом страх, вечный покой,
Всё обратится в прах, только не он.

С тех пор так много воды утекло,
Моря превратились в мираж,
Тенью бесшумной воин проходит
На берег, как преданный страж.
Бродит воин всю ночь, зажигает огни,
Ищет Князя и братьев своих,
Ищет золото воли, что добывали
В битве той по колено в крови.

Путь по звёздам вновь означен,
И вновь гудит набат,
В алтарях святые плачут,
И воин сходит в ад, сущий ад.
Но ни шагу назад.
Но ни шагу назад.

Вдаль умчались стаи зимних птиц...

Songtekstvertaling

Koppels wintervogels renden weg in de verte,
De rook dreef ze sneller weg dan Vossen.,
Rook zweefde over de hele aarde.
Woest gepeupel gooide een festijnberg,
Waar is de krijger die tot hen zal schreeuwen - stop!

Het Westen rolde oostwaarts in een golf,
Op de rug en op het hart van het kruis,
De speren van de Teutons gericht op de zon,
De geur van branden droeg een zwarte boodschap.
De uil, de Wolf en de adelaar amuseerden zich met het spel.,
Ik ruik Russisch bloed van ver.,
Alle boze geesten beloofden hulp.
Meester en de Orde van de honden.

In de altaren van de heiligen huilen,
Tocsin geluiden,
Het gevecht is al begonnen.,
Dit wordt een hel.
Drie keer hel, maar geen stap terug.

De sterren zullen de krijger de weg wijzen.,
Hij zadelt zijn paard haastig op.,
Mijn hart bevroor, mijn wil ontwaakte,
Hij heeft drie nachten gevochten, drie dagen.
En de halsband van de slaaf klopt uit zijn handen
Bij de meester, en het ijs scheurt,
Voor het met sneeuw bedekte goud van de wil
Een krijger slaat toe zonder zijn zwaard te sparen.

In de altaren van de heiligen huilen,
Hoewel de vijand gebroken en verpletterd is,
Paard één achterwaarts.,
Het was een hel, drie keer hel.,
De krijger wordt gekruisigd met speren.

Nu zijn lot shadow wander
En, het gehuil van de honden hoorend, weer om het zwaard te slijpen.
Hij kent geen angst, eeuwige vrede,
Alles zal tot stof vergaan, maar hij niet.

Sindsdien stroomt er zoveel water.,
De zeeën werden een luchtspiegeling.,
Schaduw stille krijger passeert
Naar de kust, als een trouwe voogd.
De krijger dwaalt de hele nacht, steekt de lichten aan,
Op zoek naar de Prins en zijn broers,
Op zoek naar het goud van het testament dat werd ontgonnen
In de slag van de knie diep in bloed.

Het pad door de sterren wordt opnieuw gemarkeerd,
En het alarm gaat weer af.,
In de altaren van de heiligen huilen,
En de krijger daalt neer in de hel, pure hel.
Maar geen stap terug.
Maar geen stap terug.

Zwermen wintervogels renden weg in de verte...