Ares Kingdom — Beasts That Perish songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Beasts That Perish" van Ares Kingdom.
Songteksten
Sing the songs of fools
Shall the means destroy the ends?
So vain is Man (the hand that wounds and heals)
Morality of these masters is that of the slaves
Leaving the rebuke of the wise echoing into eternity
Into the abyss — after them
Lunatic fringe sings the songs of fools
About the far side of glory
Celebrating life-wasting chaos
And so become the beasts that perish
Darkness in flesh, depravity personified
Slit eyes, forked tongues and venomous words
Strike at a world they pretend to understand
Illusions of superiority and enlightenment
Pride in aberration — a justification by faith
Lies! Writhing on a throne of self-conceit
Words that fit like sackcloth
Last gasp of reason as its lungs fill with gas
Frothing, filth and agony awaits to purge
Towers of Sodom’s skyline
Silhouette the blood red dawn
Sin as far as the eye can see
Cloven hooves of the flock
Clatter among the serpents
Wriggling in the dust
Hearts of darkness
Slouching to oblivion
Temptation, gratification
Let them burn
Luminous beings that can die but once
Covered by monuments (not mountains)
Refusing to live in fear (or shadows)
Revel and glory in the struggle
Learning not to flinch
Grateful for the gift that causes such fear
Cautionary tales passed generation to generation
Anticipate sepultures of the beasts that perish
Those that prey on the weak
Handwritten epitaphs by the already dead
Though the faces change, their name remains the same
Supplication
What I want
What I should have
What should not be questioned
What is more than me?
Resolution
What I know
What was once so clear
What simply was not
What should but cannot be
What price their weakness demands of the world
Purge the beasts that perish
Songtekstvertaling
Zing de liedjes van dwazen
Zullen de middelen het doel vernietigen?
Zo ijdel is de mens .)
De moraal van deze meesters is die van de slaven.
Het verlaten van de berisping van de wijze echoën in de eeuwigheid
In de afgrond, na hen.
Krankzinnige fringe zingt de liedjes van dwazen
Over de verre kant van de glorie
Het vieren van levensverslindende chaos
En zo worden de dieren die vergaan
Duisternis in het vlees, verdorvenheid gepersonifieerd
Spleetogen, gespleten tongen en giftige woorden
Aanvallen op een wereld die ze doen alsof ze begrijpen
Illusies van superioriteit en verlichting
Trots op aberratie-een rechtvaardiging door geloof
Leugens! Kronkelend op een troon van eigenwaarde
Woorden die passen als een zakdoek
Laatste zucht van redelijkheid als zijn longen vullen met gas
Schuim, vuiligheid en kwelling wacht op zuivering.
Torens van Sodoms skyline
Silhouet het bloed rode dageraad
Zonde voor zover het oog kan zien
Hoeven van het koppel
Gekletst tussen de Serpenten
Kronkelen in het stof
Harten van duisternis
Slopend naar vergetelheid
Verleiding, bevrediging
Laat ze branden.
Lichtende wezens die maar één keer kunnen sterven
Bedekt door monumenten (geen bergen))
Weigeren te leven in angst (of schaduwen))
Genieten en glorie in de strijd
Leren niet terug te krabbelen
Dankbaar voor de gave die zulke angst veroorzaakt
Waarschuwende verhalen doorgegeven van generatie op generatie
Anticiperen op de graven van de dieren die vergaan
Degenen die jagen op de zwakken
Handgeschreven grafieken van de doden
Hoewel de gezichten veranderen, blijft hun naam hetzelfde.
Smeking
Wat Ik wil
Wat ik zou moeten hebben
Wat mag niet in twijfel worden getrokken
Wat is er meer dan ik?
Resolutie
Wat ik weet
Wat ooit zo duidelijk was
Wat gewoon niet was
Wat wel maar niet kan
Welke prijs hun zwakheid eisen van de wereld
Zuiver de dieren die vergaan