Arctic Sleep — We've Got A Bleeder songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "We've Got A Bleeder" van Arctic Sleep.
Songteksten
Absolution
a lament for the star-crossed sun
here and gone
like vapors on the sanguine dunes
It seems so serene
the way words roll from the siren’s tongue
Auroras oscillate
as she pulls me from the waves
The thoroughfares are gone
pined away with dust
Dismantled as we sleep
in the languid grip of transience
I never saw them leave
addled by the haze
intertwined with ivy in this derelict place
This lack of atmosphere
is not conducive to our reverie
There must be some way out of here
Where cloud thirteen’s above
a world aside from theirs
No pills in plastic cups
No straps upon the beds
Where would you be now?
Through lamp-lit halls as we drink alone
on endless moon-bathed hills
like tomorrow may not ever come.
We’re circling the drain, and it’s time to let it go So set your head back down and watch the stars explode.
The day she stopped
humming in the barley field
The outdoors made no sound
Not a single drop
and the lights have all died down
The ether’s closer now
Make it stop
The more I try to get to you, the less you are
Just take me somewhere dark
Horizons here are terminal… so shut it off
Above the waves
Polaris shining in her eyes
They glow as the smoke-stream fades
Too far gone
Now these corridors bemoan their void
and echo this funeral song
Songtekstvertaling
Kwijtschelding
een klaagzang voor de gekruiste zon
hier en weg.
als dampen op de sanguine duinen
Het lijkt zo sereen.
de manier waarop woorden rollen uit de tong van de sirene
Auroras oscillaat
als ze me uit de golven trekt
De doorgangen zijn weg.
met stof verpulverd
Ontmanteld als we slapen
in de kwijnende greep van voorbijgaande aard
Ik heb ze nooit zien weggaan.
verward door de nevel
verweven met ivy in deze verlaten plek.
Dit gebrek aan atmosfeer
is niet bevorderlijk voor onze reverie
Er moet een uitweg zijn.
Waar cloud 13 boven is
een wereld buiten die van hen
Geen pillen in plastic bekers.
Geen riemen op de bedden
Waar zou je nu zijn?
Door lampjes verlichte zalen terwijl we alleen drinken
op eindeloze maanbaden heuvels
alsof morgen nooit zal komen.
We cirkelen rond de afvoer, en het is tijd om het los te laten, dus zet je hoofd terug naar beneden en kijk hoe de sterren exploderen.
De dag dat ze stopte
neuriën in het Gerstveld
De buitenlucht maakte geen geluid
Geen druppel
en de lichten zijn allemaal uitgevallen
De ether is nu dichterbij.
Laat het ophouden.
Hoe meer ik je Probeer te pakken, hoe minder je bent.
Breng me naar een donkere plek.
Horizons hier zijn terminaal ... dus zet het uit
Boven de golven
Polaris die in haar ogen schijnt
Ze gloeien als de rookstroom vervaagt
Te ver weg.
Deze gangen bemesten hun leegte.
en echo dit begrafenislied