Archaios — Legions (In Remembrance of...) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Legions (In Remembrance of...)" van Archaios.
Songteksten
As one, we land in foreign soil
Bound for madness,
We let out the intensity of our thougths
And our dreams take control
We let the chapter of life begin.
As before, i see my visions
Under pale and blinding lights
We fall in the mist of time
And as before, our bodies lay down on the ground
We search for meaning and none we find.
Again we stalk the everlasting skies
We pray for miracles to arise,
You turn your head and to both ends you see demons
They reach out for my soul
That i cannot hide
Why?
As before, i see my visions
Under pale and blinding lights
We fall in the mist of time
And as before, our bodies lay down on the ground
We search for meaning but none… none we find.
Our time to go, we´re the last souls in this ride
Our memories, blood-stained by the past
And dark emotions cloud my every single path
Even those who help me leave it all behind.
And once again, i meet my visions
Under pale and blinding lights
We fall to the mist of time
And once again, our bodies lay down on the ground
We search for meaning, but none… none we have.
Songtekstvertaling
We landen in vreemde grond.
Op weg naar de waanzin.,
Wij lieten de intensiteit van onze gijzelingen vrij.
En onze dromen nemen de controle over
We laten het hoofdstuk van het leven beginnen.
Zoals eerder, zie ik mijn visioenen.
Onder bleke en verblindende lichten
We vallen in de mist van de tijd
En zoals voorheen, lagen onze lichamen op de grond.
We zoeken naar betekenis en die vinden we niet.
Opnieuw stalken we de eeuwigdurende hemel
We bidden voor wonderen.,
Je draait je hoofd en aan beide kanten zie je demonen
Ze reiken naar mijn ziel
Dat ik me niet kan verbergen
Waarom?
Zoals eerder, zie ik mijn visioenen.
Onder bleke en verblindende lichten
We vallen in de mist van de tijd
En zoals voorheen, lagen onze lichamen op de grond.
We zoeken naar betekenis, Maar geen ... geen die we vinden.
Onze tijd om te gaan, waren de laatste zielen in deze rit
Onze herinneringen, met bloed besmeurd door het verleden
En donkere emoties vertroebelen mijn pad
Zelfs degenen die me helpen, laten alles achter.
En opnieuw ontmoet ik mijn visioenen.
Onder bleke en verblindende lichten
We vallen in de mist van de tijd
En nogmaals, onze lichamen liggen op de grond
We zoeken naar betekenis, Maar geen... geen die we hebben.