Antony And The Johnsons — The Lake songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Lake" van Antony And The Johnsons.
Songteksten
In youth’s spring, it was my lot
To haunt of the wide earth a spot
To which I could not love the less
So lovely was the loneliness
Of a wild lake, with black rock bound
And the tall trees that towered around
But when the night had thrown her pall
Upon that spot as upon all
And the wind would pass me by In its stilly melody
My infant spirit would awake
To the terror of the lone lake
My infant spirit would awake
To the terror of the lone lake
Yet that terror was not fright
But a tremulous delight
And a feeling undefined
Springing from a darkened mind
Death was in that poisoned wave
And in its gulf a fitting grave
For him who thence could solace bring
To his dark imagining
Whose wildering though could even make
An Eden of that dim lake
But when the night had thrown her pall
Upon that spot as upon all
And the wind would pass me by In its stilly melody
My infant spirit would awake
To the terror of the lone lake
My infant spirit would awake
To the terror of the lone lake
Springing from a darkened mind
So lovely was the loneliness
In youth’s spring, it was my lot
In its stilly melody
An Eden of that dim lake
An Eden of that dim lake
Lone, lone, lonely…
Songtekstvertaling
In de lente van de jeugd, was het mijn lot.
Om de aarde te achtervolgen een plek
Waar ik niet van kon houden hoe minder
Zo mooi was de eenzaamheid
Van een wild meer, met zwarte rots gebonden
En bij de grote bomen die zich voortbewogen.
Maar toen de nacht haar slag sloeg
Op die plek als op alle
En de wind passeerde me in zijn stille melodie.
Mijn kleine geest zou wakker worden
Op de terreur van het lone lake
Mijn kleine geest zou wakker worden
Op de terreur van het lone lake
Maar die verschrikking was niet bang.
Maar een bevend genot
En een gevoel ongedefinieerd
Voortgekomen uit een verduisterde geest
De dood was in die vergiftigde Golf.
En in de golf een passend graf
Voor hem die dan troost kon brengen
Naar zijn duistere verbeelding
Wiens wildernis al kon maken
Een Eden van dat dim meer
Maar toen de nacht haar slag sloeg
Op die plek als op alle
En de wind passeerde me in zijn stille melodie.
Mijn kleine geest zou wakker worden
Op de terreur van het lone lake
Mijn kleine geest zou wakker worden
Op de terreur van het lone lake
Voortgekomen uit een verduisterde geest
Zo mooi was de eenzaamheid
In de lente van de jeugd, was het mijn lot.
In zijn stille melodie
Een Eden van dat dim meer
Een Eden van dat dim meer
Eenzaam, eenzaam, eenzaam…