Antonio Vega — Estaciones songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Estaciones" van Antonio Vega.
Songteksten
Calle arriba, caminé tranquilo
Al encuentro de un invierno frío
Que dejé pasar
Al doblar la esquina y en la acera
Di de bruces con la primavera
No la vi llegar
Un verano sin excusa
En otoño me olvidó la musa
Me dejó marchar
Me dormí en las estaciones
Y ahora el tren parado por vacaciones
No quiere arrancar
El silbato es la esperanza nueva
Y por fin los campos ahí afuera
Van quedando atrás
Ya se acerca la estación nevada
Bajo y cumplo años de pasada
Y una estrella más
Se dibujan los colores
Vivos en la magia de las flores
En la luz vital
Rodeado de equipajes
Que se pierden entre viaje y viaje
Queda recordar
Y por esto vivo el día
Día simple, día claro
Vivo al menos sin temores
Sin el miedo de gozar
Cada pueblo, cada puente
Cada cruce me han enseñado
Que con hoy es suficiente
Calle arriba, caminé tranquilo
Al encuentro de un soñado estío
Que hubo que pasar
Al doblar la esquina en la primera
El otoño me enseñó quien era
Me invitó a pensar
Se dibujan los colores
Vivos en la magia de las flores
En la luz vital
Rodeado de equipajes
Que se pierden entre viaje y viaje
Queda recordar
Y por eso vivo el día
Día simple día claro
Vivo al menos sin temores
Sin el miedo de gozar
Cada pueblo, cada puente
Cada cruce me ha enseñado
Que con hoy es suficiente
Y mañana es demasiado
Y por esto vivo el día
Día simple, día claro
Vivo al menos sin temores
Sin el miedo de gozar
Cada pueblo, cada puente
Cada cruce me ha enseñado
Que con hoy es suficiente
Y mañana es demasiado
Songtekstvertaling
In de straat liep ik rustig
Een koude winter tegemoet
Dat ik loslaat
Om de hoek en op de stoep
Kruis met veer
Ik zag haar niet aankomen.
Een zomer zonder excuus
In de herfst vergat ik de muze
Hij liet me gaan.
Ik sliep in de seizoenen
En nu is de trein gestopt voor vakantie.
Wil niet beginnen
De fluit is de nieuwe hoop
En tenslotte de velden daar.
Ze lopen achter.
Sneeuwstation nadert.
Ik ga naar beneden en doe jaren van voorbij gaan
En nog één ster.
Kleuren zijn getekend
Leven in de magie van bloemen
In het vitale licht
Omringd door bagage
Die verdwalen tussen trip en trip.
Het blijft om te onthouden
En daarom leef ik de dag
Eenvoudige dag, heldere dag
Ik leef tenminste zonder angst.
Zonder de angst om te genieten
Elk dorp, elke brug
Elke oversteek die ik geleerd heb
Dat met vandaag is genoeg.
In de straat liep ik rustig
Om een droomachtige estio te ontmoeten
Wat moest er gebeuren?
Als je de hoek omdraait op de eerste
Autumn leerde me wie ik was.
Nodigde me uit om na te denken
Kleuren zijn getekend
Leven in de magie van bloemen
In het vitale licht
Omringd door bagage
Die verdwalen tussen trip en trip.
Het blijft om te onthouden
En daarom leef ik de dag
Eenvoudige dag heldere dag
Ik leef tenminste zonder angst.
Zonder de angst om te genieten
Elk dorp, elke brug
Elke kruising heeft me geleerd
Dat met vandaag is genoeg.
En morgen is te veel.
En daarom leef ik de dag
Eenvoudige dag, heldere dag
Ik leef tenminste zonder angst.
Zonder de angst om te genieten
Elk dorp, elke brug
Elke kruising heeft me geleerd
Dat met vandaag is genoeg.
En morgen is te veel.