Antonino Spadaccino — Ali nere songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ali nere" van Antonino Spadaccino.
Songteksten
Ho fatto fuori il mio passato lo so
per tornare forte come non mai
ma non bastano gli intenti
se non siamo più gli stessi
è una ferita che fa male lo so
certe colpe non si lavano mai
dentro un letto a cuori spenti
noi non siamo più gli stessi
a correre e restare senza respirare
per nascondermi da me.
Le parole sono specchi
che si spezzano tra i denti
correre e scappare
spegnere o bruciare
tra le fiamme insieme a te
dei sorrisi sono gli echi
che si perdono nei tempi.
Ma io non ti aspetto più
adesso aspettami tu
rivoglio le mie ali che seppur nere
facevano da scudo in quelle sere
e non mi fermo più
chi resta fermo sei tu
rivoglio le mie ali anche seppur nere
facevano da scudo in quelle sere.
Ho rinunciato
calpestato
fatto a pezzi un'altra vita per inseguire te
cancellato gli orizzonti
ubriacato di rimpianti
ho mendicato
barcollato
preso a pugni l'infinito
per inseguire te
navigando tra i tormenti
del riflesso dei tuoi occhi.
Ma non ti cerco più
adesso cercami tu
rivoglio le mie ali che seppur nere
facevano da scudo in quelle sere
no non mi fermo più
chi resta fermo sei tu
rivoglio le mie ali che seppur nere
facevano da scudo in quelle sere.
Tu non mi credi
ma come vedi
sono ancora in piedi
sono ancora in piedi
tu non mi credi
ma come vedi
sono ancora in piedi
sono ancora in piedi.
Io non ti aspetto più
io non ti aspetto più
no non mi fermo più
chi resta fermo sei tu
rivoglio le mie ali che seppur nere
facevano da scudo in quelle sere.
Io non mi fermo più
chi resta fermo sei tu
rivoglio le mie ali che seppur nere
facevano da scudo in quelle sere.
Songtekstvertaling
Ik heb mijn verleden eruit gehaald ik weet dat ik sterk terug kom als nooit maar niet genoeg intenties als we niet meer dezelfde zijn het is een wond die pijn doet Ik weet dat bepaalde fouten nooit wassen in een bed met harten uit we zijn niet langer hetzelfde om te rennen en ademloos te blijven om te verbergen voor mij.
Woorden zijn spiegels die breken tussen de tanden rennen en doven of branden in de vlammen met jullie glimlach zijn de echo ' s die verloren zijn in de tijd.
Maar ik wacht niet op je nu wacht op mij u wilt terug mijn vleugels dat hoewel zwart was een schild in die avonden en ik niet stoppen wie blijft nog steeds ben je wilt terug mijn vleugels, ook al was zwart een schild in die avonden.
Ik gaf het vertrapt verbrijzelde leven op om je na te jagen ... verwijderde de horizon dronken van spijt ... ik smeekte verbijsterd sloeg het oneindige ... om je te achtervolgen ... terwijl je door de kwellingen van de reflectie van je ogen zeilde.
Maar ik zoek je niet meer. Zoek me nu. je wilt M ' n vleugels.ook al was zwart een schild in die nachten.
Je gelooft me niet, maar zoals je ziet sta ik nog overeind.je gelooft me niet, maar zoals je ziet sta ik nog overeind.
Ik wacht niet meer op je.Ik wacht niet meer op je. Ik hou niet op wie nog steeds je bent. Ik wil m ' n vleugels terug.
Ik stop niet meer wie nog steeds jou bent Ik wil mijn vleugels terug dat hoewel zwart een schild was die nachten.