Antònia Font — Tristesa songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tristesa" van Antònia Font.
Songteksten
Sa tristesa dorm en terra, sa tristesa,
Sa tristesa se despenja com el cel per ses estrelles.
I es meu vaixell de terra pesca nit i dia
Dins es carrers d’una piscina.
Ses estrelles tan enfora, sa distància, sa tristesa,
Dins ses aurores sa tristesa se destila i s’evapora.
I es meus niguls aquàtics perden gota a gota
Tot es seu pes, ses seves ombres.
Des meu cel insuficient, de sa pluja mineral,
De paraigues dins sa neu.
D’arbres tan indiferents, de rellotges aturats,
D’impossibles sentiments.
Sa tristesa dorm en terra, sa tristesa,
Sa tristesa és un música austrohóngara i vermella.
I es meu vaixell de terra pesca nit i dia
Dins es carrers d’una piscina.
I es meus niguls aquàtics perden gota a gota
Tot es seu pes, ses seves ombres.
Des meus vidres entelats, de solsticis en s’hivern,
D’aerostàtics ancorats.
De carrers abandonats, de pel. lícules només,
De matins difuminats.
Des meu cel insuficient, de sa pluja mineral,
De paraigues dins sa neu.
D’arbres tan indiferents, de rellotges aturats,
D’impossibles sentiments.
Sa tristesa, s’alegria, sa tristesa.
Songtekstvertaling
Sa droefheid slaapt in de grond, sa droefheid,
Gezond verdriet is dat de navelstreng afdaalt als de hemel voor de ses-ster.
En is mijn boot dag en nacht aan het vissen
Binnen zijn de straten van een zwembad.
Ses sterren als buiten, sa afstand, sa droefheid,
Binnen de Six northern sa treurnis se destila en verdampt.
En mijn donkere wolken van water verloren druppelsgewijs
Al je gewicht, laat hun schaduwen zien.
Omdat mijn cel onvoldoende is, het Sa regen mineraal,
Van paraigues in sa snow.
Bomen zo onverschillig, van horloges de werklozen,
Van onmogelijke gevoelens.
Sa droefheid slaapt in de grond, sa droefheid,
Gezond verdriet is een muziek austrohóngara en rood.
En is mijn boot dag en nacht aan het vissen
Binnen zijn de straten van een zwembad.
En mijn donkere wolken van water verloren druppelsgewijs
Al je gewicht, laat hun schaduwen zien.
Van mijn mistige bril, van de zonnewende in de winter,
Van lucht verankerd.
Straten verlaten, van by. alleen films,
In de ochtend vervaagde.
Omdat mijn cel onvoldoende is, het Sa regen mineraal,
Van paraigues in sa snow.
Bomen zo onverschillig, van horloges de werklozen,
Van onmogelijke gevoelens.
Droefheid, is geluk, sa-verdriet.