Anti-Heros — Return To Manzanar songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Return To Manzanar" van Anti-Heros.
Songteksten
10 years after, his guts still churned, He packed his bag and he returned
To people like horses they were well bred, Beauty in the flesh but empty in the
head
They talked of money and trains so fast, Manicured smiles for the lower class
From a city on a hill where greed is sacred, They sneered at the world their
parents created
{All their cocaine and credit cards, Didn’t get them very far
All of their money and fancy cars, didn’t drive them far from Manzanar}
Black and white like a photograph, All that was good was in the past
The ground was amber waves of green, The future looked so serene
The people were cold, their edges sharp, Plastic mouths open out came the bark
You’re the under class, not like the rest, all your life you’ll be second best
A jury of peers or was it fate? That turned all his love into hate
A snarling dog spitting out broken teeth, He fought every inch but the grade
was steep
Backed in a corner, they beat him down, a wreath of thorns for his boyhood crown
Not gonna live an eternity of shame, he killed himself and stole my name
Songtekstvertaling
Tien jaar later had hij nog maagpijn. hij pakte z ' n tas in en keerde terug.
Voor mensen als paarden waren ze goed opgevoed, schoonheid in het vlees, maar leeg in de
hoofd
Ze spraken over geld en treinen zo snel, Manicured glimlachen voor de lagere klasse
Vanuit een stad op een heuvel waar hebzucht heilig is, snuffelden ze naar de wereld.
ouders gecreëerd
Met al hun cocaïne en creditcards kwamen ze niet ver.
Al hun geld en dure auto ' s hebben ze niet ver van Manzanar gebracht.}
Zwart en wit als een foto, alles wat goed was was in het verleden
De grond was Oranje golven van groen, de toekomst zag er zo sereen uit
De mensen waren koud, hun randen scherp, Plastic mond open kwam de schors
Je bent de lagere klas, niet zoals de rest, je hele leven zul je de op één na beste zijn.
Een jury van gelijken of was het het lot? Dat al zijn liefde veranderde in haat.
Een grommende hond die gebroken tanden spuugt, hij vocht elke centimeter, behalve het cijfer.
was steil
In een hoek, sloegen ze hem neer, een krans van doornen voor zijn jongenskroon.
Hij zal geen eeuwigheid van schaamte leven, hij pleegde zelfmoord en stal mijn naam.