Anthony Phillips — Regrets songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Regrets" van Anthony Phillips.
Songteksten
Regrets, yes I have many
But none so great as spurning your love,
For how sweet, how sweet your love would be As fierce as fire, as tender as dew.
So let the rain fall
Crashing on me And blind my eyes
For the love I can’t feel.
Take a sound, don’t you wait, don’t be hurried
Make a sign, don’t be late, don’t you worry now.
Sometimes, I would have you close to me And take the path that leads to the sea.
In the dark our eyes would meet at last
And on your lips, the words I must flee.
So let the rain fall
Crashing on me And blind my eyes
For the love I can’t feel.
Take a sound, don’t you wait, don’t be hurried
Make a sign, don’t be late, don’t you worry now.
So let the rain fall
Crashing on me And blind my eyes
For the love I can’t feel.
Pulling out while the doubts loom above me Shouting out in the dark for you to love me Cutting life from the hopes of an outstretched hand
Regrets, our secret cemeteries,
Where loves and loss are silently lain,
The dream is fading faster now,
And soon you’ll slip beyond my recall.
Songtekstvertaling
Spijt, Ja Ik heb veel
Maar niemand is zo groot als je liefde versmaden.,
Hoe lief, hoe lief je liefde zo fel zou zijn als vuur, zo teder als dauw.
Dus laat de regen vallen
Op me botsen en mijn ogen verblinden
Voor de liefde die ik niet kan voelen.
Neem een geluid, wacht niet, wees niet gehaast
Maak een teken, kom niet te laat, maak je geen zorgen.
Soms zou ik je dicht bij me hebben en het pad nemen dat naar de zee leidt.
In het donker zouden onze ogen elkaar eindelijk ontmoeten.
En op je lippen, de woorden die ik moet ontvluchten.
Dus laat de regen vallen
Op me botsen en mijn ogen verblinden
Voor de liefde die ik niet kan voelen.
Neem een geluid, wacht niet, wees niet gehaast
Maak een teken, kom niet te laat, maak je geen zorgen.
Dus laat de regen vallen
Op me botsen en mijn ogen verblinden
Voor de liefde die ik niet kan voelen.
Zich terugtrekken terwijl de twijfel boven me hangt schreeuwend in het donker dat je van me houdt en leven snijd uit de hoop van een uitgestoken hand
Spijt, onze geheime begraafplaatsen,
Waar liefde en verlies in stilte liggen,
De droom vervaagt nu sneller.,
En binnenkort glip je voorbij mijn geheugen.