Anssi Kela — Nummela songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nummela" van Anssi Kela.
Songteksten
Nämä kadut kaupungin, huvilat ja puutarhat
Kävelytän koiraa ja mieleen palaa vuodet parhaimmat
Tuosta ojasta me silloin fillareita naarattiin
Jälkeen vedonlyönnin jossa jälleen hulluus punnittiin
Koulussa kavereiden kesken me tytöt jaettiin
Ne kiljui välitunneilla kun niitä takaa ajettiin
Ja kun faijan bändi soitti vein kaikki katsomaan
Kuunnellessain tunsin poltteen — mun piti päästä soittamaan
Mun täytyy kävellä näin
Mun täytyy kävellä näin
Kun jotain herää sisälläin
Minä olin kahdentoista kun me maalle muutettiin
Ja vain vuotta vanhempana katsoin kun faijaa haudattiin
Mutsille jäi neljä lasta, uusi talo velkoineen
Mutta jotenkin se selvis — elämä alkoi uudelleen
Me silloin kavereiden kanssa tämä puisto vallattiin
Meidän mopot kulki kahtasataa, tuon sillan kaiteilla käveltiin
Ja me tiedettiin miten koko kylän katuvalot sai sammumaan
Aloin kirjoitella lauluja, ne käsittelivät kuolemaa
Mun täytyy kävellä näin
Mun täytyy kävellä näin
Kun jotain herää sisälläin
Löysin elämäni naisen ja me yhteen muutettiin
Olin kakskytviis kun sanoin: «Please, eikö mentäis naimisiin?»
Nyt meil on omakotitalo, vaimo työkseen opettaa
Minä nukun päivät ja valvon yöt — nää biisit pitää kirjoittaa
Koiran kanssa joskus myöhään harjulle me kiivetään
Ja sieltä käsin katsellaan nukkuvaa Nummelaa
Ja mä kelaan että kaikki taitaa olla kohdallaan
Mä taidan kuulua tänne…
Mun täytyy kävellä näin
Mun täytyy kävellä näin
Kun jotain herää sisälläin
Songtekstvertaling
Deze straten van de stad, villa ' s en tuinen
Ik laat de hond uit en de beste jaren komen terug
Uit die greppel die we gefileerd hebben.
Na het gokken waar weer gekte woog
Op school deelden wij meisjes
Ze schreeuwden tijdens de pauze toen ze achtervolgd werden.
En toen pa ' s band speelde, nam ik iedereen mee om te kijken.
Terwijl ik luisterde, voelde ik een brandwond. Ik moest bellen.
Ik moet zo lopen.
Ik moet zo lopen.
Als er iets binnen wakker wordt
Ik was twaalf toen we naar het platteland verhuisden.
En net een jaar ouder, zag ik Papa begraven worden.
Mam liet vier kinderen achter, een nieuw huis met schulden.
Maar op een of andere manier begon dat nuchtere leven weer
Toen namen wij en mijn vrienden dit park over.
Onze Brommers gingen 200, we liepen over de reling van die brug.
En we wisten hoe de straatverlichting van het hele dorp uitging.
Ik begon liedjes te schrijven, ze behandelden de dood.
Ik moet zo lopen.
Ik moet zo lopen.
Als er iets binnen wakker wordt
Ik heb de vrouw van mijn leven gevonden en we zijn samen verhuisd.
Ik was een twintigje toen ik zei, " alsjeblieft, gaan we niet trouwen?»
Nu is meil een vrijstaand huis, zijn vrouw een beroep om te leren
Ik slaap de hele dag, Ik blijf de hele nacht op, Ik moet liedjes schrijven.
Met de hond soms laat bergkam klimmen we
En vanaf daar kijken we naar de slapende Heide
En ik spoel terug dat ik denk dat alles goed is
Ik denk dat ik hier thuishoor.…
Ik moet zo lopen.
Ik moet zo lopen.
Als er iets binnen wakker wordt